तिथे ओठंगून उभी

रानपाखरांची घरे
अंगीखांदी जे माळते
असे झाड फुलताना
पान पान किल्बिलते

क्षितीजाशी विझताना
चांदणे जे उसासते
त्याचे पहाटे पहाटे
अनवट गाणे होते

ओढे ओहोळ पिऊन
नदी खळाळत जाते
ऐलपैलतीरी रात्री
पाण-पैंजण वाजते

फुफाटल्या मातीवर
मृग शिंपण घालते
घमघम अत्तराची
कुपी मग ओसंडते

नाद-शब्द-ताल-गंध
जिथे जिव्हारी भिडते
तिथे ओठंगून उभी
एक कविता असते

field_vote: 
4
Your rating: None Average: 4 (1 vote)

प्रतिक्रिया

वा!! आवडलीच.

  • ‌मार्मिक0
  • माहितीपूर्ण0
  • विनोदी0
  • रोचक0
  • खवचट0
  • अवांतर0
  • निरर्थक0
  • पकाऊ0

छान कविता. आवडली.

  • ‌मार्मिक0
  • माहितीपूर्ण0
  • विनोदी0
  • रोचक0
  • खवचट0
  • अवांतर0
  • निरर्थक0
  • पकाऊ0

- श्री टॅनोबा चौदावे
सगळे समाजवादी अपराधी नसतील, पण प्रत्येक अपराध्याच्या मनात थोडासा समाजवाद असतोच.

उदय, छान कविता.
१४, मोबाईलवरुन टंकताना ऱ्या ला पटवनं लै वैताग आणतं जिथं र्या लगेच हाती लागतं. बाकी कशात काय जाऊ शकतं तो आपापला प्रश्नै.

  • ‌मार्मिक0
  • माहितीपूर्ण0
  • विनोदी0
  • रोचक0
  • खवचट0
  • अवांतर0
  • निरर्थक0
  • पकाऊ0

बदनाम हुये तो क्या, नाम नही होगा !
-महान संत जॅक स्पॅरो

आवडली कविता.

  • ‌मार्मिक0
  • माहितीपूर्ण1
  • विनोदी0
  • रोचक0
  • खवचट0
  • अवांतर0
  • निरर्थक0
  • पकाऊ0

दुरितांचे तिमिर जावो

देणार्‍या सर्वांना धन्यवाद.

  • ‌मार्मिक0
  • माहितीपूर्ण0
  • विनोदी0
  • रोचक0
  • खवचट0
  • अवांतर0
  • निरर्थक0
  • पकाऊ0

उद‌य‌ (अन‌न्त_यात्री)