ही बातमी समजली का - भाग १६२

मोंदिचा भट असल्यामुळे की झी ची मोनोपॉली तोडल्यामुळे बरं वाटले?

सहमत, तितका दम असेल तर करतील.

हिंदु महासभेच्या समर्थकांची मते मिळवण्यापुरतेच सध्याच्या सरकारी पक्षाला गोडसे आणि सावरकर यांचे प्रेम आहे. अदरवाइज १९६९ पासून ते नोटेवरचे चित्रवाले प्रात:स्मरणीय पुरुष आहेत.

Buyer Of $450 Million Da Vinci Painting Sort Of Assumed It Would Come With Frame

खरा घडलेला प्रसंग -
स्थळ - ह्यूस्टनचं कलादालन. जॉन सिंगर सार्जंटच्या चित्रांचं विशेष प्रदर्शन. सोबत एक 'भारतीय' ( = नवऱ्याच्या माहेरची व्यक्ती).

भारतीय - या चित्रांच्या फ्रेमचा खर्च कोण करतं?
मी - माहीत नाही.
भा - आम्ही बरेचदा जहांगीरला चित्रं बघायला जातो.
मी - हं.
भा - आमच्याइथून तिथे जायला खूप वेळ लागतो.
मी - हं.
भा - या फ्रेम्स खूप महाग असतील ना?
मी - माहीत नाही.
भा - कोण खर्च करत असेल यांचा?
मी - आपण हे सगळं घरी गेल्यावर बोलायचं का?

भारतीय (वाकडा चेहरा करून) मला टाकून जातात. मोगँबो खुश होतो.

Moody's had last upgraded India's rating to 'Baa3' in 2004.

२००३-२००८ हा जबरदस्त ग्रोथचा काळ होता भारतीय अर्थव्यवस्थेसाठी.

सरकारी ब्यांकांच्या डोंबलावर ओतले ना २ लाख कोटी रुपये. त्याचा परिणाम झाला असावा थोडा. बुडीक कर्ज निकालात निघत आहेत नव्या दिवाळखोरी कायद्यांतर्गत. (निम्म्याच्यावर हेअर कट घेऊन :( )

ते लॉबिंग वगैरेबद्दल माहीत नाही. पण जीएसटी हा रेटिंग सुधारण्यामध्ये मोठा घटक असू शकतो.

मूडीज आपली 'रेटिंग मेथडॉलॉजी' वेळोवेळी प्रकाशित करतं. आत्ताच्या हापिसमध्ये मला त्या मेथडॉलॉजीला ॲक्सेस नाही (पूर्वीच्या हापिसात होता.) तरी ही मेथडॉलॉजी त्यातल्यात्यात जवळ जाणारी आहे (मूडीच, पण २०१२ची आहे.)

त्यात पाहिल्यास "Factor 2: Institutional Strength" आणि "Factor 4: Susceptibility to Event Risk" हे दोन्ही जीएसटीमुळे पॉझिटिव्ह बाजूला जातील.

ही भानगड अशी असते, की जगातल्या मोठ्ठ्या भांडवलशाही देशांनी आर्थिक कायद्यांची एक चौकट आखलेली असते. त्या चौकटीच्या जितक्या जवळ एखादा देश जाईल तितकं त्याला या दोन फॅक्टर्सवर चांगलं रेटिंग मिळतं. उदा० कंपनी कायद्यात बेअरर शेअर्सची सोय नसणे हा पारदर्शकता वाढवून Institutional Strength सुधारतो. किंवा ओईसीडीप्रणीत कर कायदे / करार केले तर गव्हर्नन्स सुधारतो वगैरे.

जीएसटी आणणं हे या दोन फॅक्टर्ससाठी बरं आहे. आता जीएसटी कायदा म्हणून चांगला आहे, पण इम्प्लिमेंटेशन गंडून बोंब झाली तर? त्याचं प्रतिबिंब रेटिंगमध्ये कसं पडणार? तर ते असं की वाईट इम्प्लिमेंटेशनमुळे इतर घटक खाली जातात (उदा० F1: Economic Strength) आणि रेटिंग नॉर्मलाईज होतं.

महत्त्वाचा प्रश्न म्हणजे या रेटिंगला कितपत मान द्यावा? तर आजिबात देऊ नये. कारण, कालची बातमी वाचून आज त्यावर विचार करून उद्यासाठी एक इंडिकेटर निर्माण करणं एवढंच क्रेडिट रेटींग करतं. ही रेटिंग मेथडॉलॉजी आणि 'सुलभ ज्योतिष शास्त्र' ग्रंथातली शुभ होरा शोधण्याची रेसिपी यात तात्त्विक फरक काहीच नाही.

पण फिक्शन चा मिसयुज म्हंजे काय ?

म्हणजे असे पाहा. उदाहरणच घेऊ. भारतीय रेल्वेचे (किंवा भारतीय रेल्वेच्या कोणत्याही विभागाचे) वेळापत्रक हे इंग्रजी भाषेतील सर्वोत्कृष्ट फिक्शन आहे, याबद्दल दुमत नसावे. प्रवाशांची (किंवा जो/जी कोणी पैसे देऊन विकत घेईल त्या/तिची) निव्वळ आणि निखळ करमणूक, याव्यतिरिक्त अन्य कोणताही उद्देश त्याच्या प्रकाशनामागे नसावा. ('पुण्याहून मुंबईला जाणारी इंद्रायणी एक्स्प्रेस उल्हासनगरला थांबत नाही' असे सूचित करणारे निव्वळ काल्पनिक आणि विनोदी संकेत त्यात असतात. किंवा, तितकीच खाज असेल, तर पुण्याहून नवी दिल्लीमार्गे जम्मूतवीला जाणाऱ्या - किंवा उलट दिशेने परत येणाऱ्या - 'झेलम एक्स्प्रेस' नामक गाडीचे वेळापत्रक पाहा. वास्तवाशी त्याचा फारसा संबंध नाही, हे लक्षात येईल. म्हणजे, कथित मार्गावर झेलम एक्स्प्रेस नावाची गाडी धावते, हे खरे आहे. ती स्टेशनांची नावे आणि त्यांचा क्रम हाही खरा आहे. मात्र, वेळा पूर्णपणे काल्पनिक आहेत. झेलम एक्स्प्रेस ही त्या मार्गावरून दररोज वाटेल तेव्हा धावते, हेच ईश्वरी सत्य आहे. कोठल्याही रँडम दिवशी तपासले असता, वेळापत्रकातील वेळ आणि प्रत्यक्ष वेळ यांच्यातील तफावत ही चार तास ते चौदा तास या रेंजमध्ये कोठेही आढळावी. आणि ज्या दिवशी ती वेळेवर धावेल, त्या दिवशी जगबुडी होईल, असाही काही ईश्वरी संकेत असल्यास निदान मला तरी आश्चर्य वाटणार नाही. असो.)

आता, त्या वेळापत्रकावर भाबडा विश्वास ठेवल्यामुळे जर कोणाचे काही आर्थिक किंवा अन्य नुकसान झाले, आणि म्हणून त्या/तिने जर भारतीय रेल्वेस कोर्टात खेचले, तर ते फिक्शनच्या मिसयूजचे क्लासिक उदाहरण ठरावे.

अर्थातच. एकदा देशाने ठरवलं की सगळ्या गरीबांनी एकत्र येऊन श्रीमंतांना ठेचायचं, तर कोणाला ठेचायचं हे कळायला नको का? त्यासाठी असं विभाजन करणारी यादी करणं योग्यच आहे.

'त्यांचं' म्हणजे कोणाचं मुसलमानांचं ना ? मग तसं स्पष्ट लिहा ना. आभासी जगातला आभासी आयडी असूनही बघा मला किती भीती वाटते, किती दहशतीत लिहावं लागतं सरळ नाव घेऊन उल्लेखही करू शकत नाही असं ध्वनित करणं हाही फिअर मॉंगरिंगचाच छुपा प्रकार आहे.

राहिलं नाक रगडण्याविषयी तर समजा मुसलमान काही समझौता करत असेल तर नाक रगडा असं तुम्ही म्हणणार, नाक रगडायला तयार झाला तर बूट चाटा असं तुम्ही म्हणणार, बूट चाटला तर गळ्यात गाडगं आणि कमरेला झाडू बांधणार. हा अस्पृश्यतेकडचा प्रवास आहे. मुसलमान हे भारतातले नवे अस्पृश्य होऊ लागले आहेत. म्हणून आताशा बाबरी वादात कुठलाही समझौता होऊ नये या मताचा मी झालो आहे. मुसलमानांनी न्यायपूर्ण लढा द्यावा आणि न्यायालयात जो मिळेल तो न्याय स्वीकारावा. समझौता वगैरे करू नये. कारण बाबरी वादात मुसलमानांनी आता घेतलेल्या भूमिका या मुसलमानांच्या देशातल्या भविष्यकालीन सुरक्षित सह-अस्तित्वाशी संबंधित असतील.

गब्बर सिंग

ऐसीवर जातीय किंवा धार्मिक तेढ निर्माण होईल अशी हेट स्पीच स्वरूपाची विधानं करू नयेत. हे मी ऐसी व्यवस्थापक या नात्याने सांगतो आहे.

यासाठीच लोकांनी मोदींना मतं दिली ह माझें म्हणणे असे वारंवार सिद्ध करू नका हो. मोदी विकास करणारेत असे म्हणणाऱयांना कानकोंडे व्हायला होते

गब्बर सिंग यांचा ऐसी अक्षरेकडून औपचारिक निषेध. ऐसी अक्षरेच्या सर्व सदस्यांना विनंती की त्यांनी कृपया गब्बर सिंग यांचा या तेढ निर्माण करणाऱ्या प्रतिसादाबद्दल निषेध करावा. अशा प्रकारच्या विचार आणि/किंवा वर्तनाचा ऐसी अक्षरे धिक्कार करतं.

गब्बर सिंग यांच्या निषेधाची नाही, त्यांना मानसोपचाराची आवश्यकता आहे असं दिसतंय. तुमची ही विचारसरणी सायकोपॅथ म्हणवण्याच्या लायकीची आहे.

शीव पनवेल महामार्गाचे रुंदीकरण व काँक्रीटीकरण केल्यावर त्यावर टोल बसवण्यात आला होता. त्यानंतर टोलमुक्त महाराष्ट्राच्या घोषणेवरून झालेल्या राजकारणात तो बंद करण्यात आला. अशा प्रकारच्या सरकारी कृतीमुळे त्या प्रकल्पासाठी घेतलेले कर्ज डिफॉल्टमध्ये गेल्यास त्याला जबाबदार कोण?
–------------
एन्रॉन प्रकल्पाबाबत आधी युती शासनाने आणि नंतर काँग्रेस आघाडीच्या सरकारने अशाच निर्णयांनी त्या प्रकल्पाचा बट्ट्याबोळ केला.

लेखामागचा मुद्दा पटण्याजोगा आहे. ॲसेट्स चे वर्गीकरण केले व त्यातील प्रत्येक वर्गाच्या बाबतीत प्रमोटर्स कसे वागतील याचे विश्लेषण केले तर् लेख अधिक rich होऊ शकेल असं वाटतंय. रिडिप्लॉएबल/इम्मूव्हेबल ॲसेट्स असं वर्गीकरण केलं तर.....

कुठल्याही प्रकारचे कर्ज कोणीही कोणत्याही कारणांसाठी बुडवले तर कर्जबुडव्याच्या बाकीच्या मालमत्तेतुन ते फेडले पाहिजे. जर तरीही फेडता येत नसेल तर त्याला आजन्म तुरुंगात टाकले पाहिजे.

कर्ज घेउन न फेडणे ही निव्वळ चोरी आहे. प्रोजेक्ट निगेटिव्ह व्हॅल्युएशन मधे जाऊ नये अशी जर खरी इच्छा असेल तर हेजींग चे अनेक मार्ग उपलब्ध आहेत.
ही सर्व कर्ज एनपीए होणे ह्याची दोनच कारणे आहेत, कर्ज देणाऱ्यांचा भ्र्ष्टाचार आणि कर्ज घेणाऱ्यांनी कर्जाचे पैसे प्रोजेक्ट मधे न वापरता स्वता खाणे.

ह्या सर्वांचे बळी २ प्रकारचे लोक आहेत ( ऐसीवरचे जवळजवळ सर्व लोक ह्या कर्ज बुडवे लोकांचे बळी आहेत ).
१. बँकांना नुकसान होत असल्यामुळे ते भरुन काढण्यासाठी ठेवीवर व्याज कमी मिळतय. त्यामुळे ठेवीदारांचे नुकसान्
२. कर्ज खरोखर व्यवसायासाठी वापरुन वेळेत फेडणारे व्यावसायिकांना जास्त दराने कर्ज घ्यावे लागत आहे.

या निर्णयाचं समर्थन करणारे दोन लेख.
१. मिहीर शर्मा ( हा माणूस मोदींचा स्ट्रांग क्रिटीक आहे.)
http://www.livemint.com/Opinion/shA6RGjgexCIOsM3mnMnaI/Narendra-Modi-go…

\n>
\n>
२. देबाशीस बसू.

माहितीबद्दल आभार!
मंगेश देसांईंचं नाव इतक्या चित्रपटांत पाहिलं पण त्यांच्या कामाविषयी वा त्यांच्याविषयी कुठे काही फारसं माझ्या वाचनात आलं नाही. या व्यक्तिविषयी त्यामुळे नेहमी कुतूहल राहिलं.

फारच महत्त्वाची बातमी. 'किशोर' मराठी बालसाहित्याच्या इतिहासातला एक महत्त्चाचा टप्पा आहे. चिं. त्र्यं. खानोलकरांपासून ज्यूल व्हर्न आणि द्यूमापर्यंत अनेक लेखक आणि श्याम जोशी, वाईरकर वगैरे अनेक चित्रकार ह्या एका मासिकामुळे मुलांच्या विश्वाचा भाग झाले.

उत्तम!

लहानपणी बहुधा किशोर मासिकातच (बहुधा एखाद्या दिवाळी अंकात; चूभूद्याघ्या.) एक स्टुपिड कविता वाचल्याचे आठवते. "'एक होती पोळी, तिला भेटली गोळी, पोळी म्हणाली गोळीला," काय तर म्हणे "'तू कशी चिकट, मी कशी छान!'" (काय पण यमक आहे, नि काय पण कविता आहे! बहुधा कोण्या लहान-मुलांना-चांगल्या-सवयी-लावाव्यात-गोळ्या-खायला-देऊ-नयेत-त्याने-दात-किडतात-त्याऐवजी-शहाणी-मुले-कशी-सदान्-कदा-फक्त-पोळीभाजी-खातात^१-छाप 'संस्कारी' पालकाने निद्रिस्त संपादकांची नजर चुकवून हळूच घुसडून दिली असावी.) ही कविता आता धुंडाळीन म्हणतो. एकदा का सापडली, की मी सुखाने मरायला मोकळा!

ऑन अ सीरियस नोट, अतिशय चांगला उपक्रम. आमच्यासारख्या 'किशोर'वर वाढलेल्यांसाठी याचे नॉस्टॅल्जियामूल्य प्रचंड आहे. 'अॅलिस इन वंडरलँड'चे मराठीतून कॉमिक स्ट्रिप सीरियलायझेशन^२, 'ट्वेंटी थाउज़ंड लीग्ज़ अंडर द सी'^३ किंवा 'द विझर्ड ऑफ ऑझ'^४ची मराठी रूपांतरे, झालेच तर प्रतिभाताई मतकरींचे 'झुकझुकभाऊ इंजिनवाले'^५ वगैरे निव्वळ अप्रतिम! आता हे सर्व 'ढूँढ ढूँढ के निकालूँगा' नि पुन्हा वाचीन म्हणतो.

आणखीही वाखाणण्यासारखे बरेच आहे, परंतु तूर्तास इतकेच लिहितो. तसेही, (२०-२० हैण्डसैटीने इतक्या वर्षांनंतर - नि या वयात!) 'पुनर्मूल्यमापना'स^६ वाव आहेच, म्हणा!

उपक्रमावर परिश्रम घेणाऱ्यांचे मनःपूर्वक आभार.
..........
तळटीपा:

^१ पोळीभाजीच काय म्हणून? उदाहरणादाखल, पोळीबरोबर कोंबडी, मटण^१अ किंवा भाताबरोबर मासळी खाणारी मुले काय वेडी, 'असंस्कारी' असतात काय?

^१अ हलीम, निहारी^१अ१ वगैरेंबद्दल तर न विचारलेलेच बरे!

^१अ१ तेही सोडा. सदान् कदा (किंवा मिळेल तेव्हा) झुणकाभाकर (किंवा वेळप्रसंगी नुसतीच भाकर) खाणाऱ्या मुलांचे काय?^{१अ१अ, १अ१ब}

^१अ१अ थोडक्यात, पोळीभाजीचे हे तथाकथित 'शहाण'पण तथा 'संस्कारी'पण अतिशय संकुचित आणि त्यातही एलीटिस्ट आहे.

^१अ१ब पण असो. हे अवांतर झाले. आणि तशीही ही 'किशोर'वरील टीका नव्हे.

^२ 'पत्तेनगरीत जाई'? (चूभूद्याघ्या.)

^३ 'सागरकैद'.

^४ याचे नाव विसरलो. परंतु यातील हिरॉइनीचे नाव 'जुई' असते. ती सुट्टीत आपल्या आत्याकडे जैसलमेरला गेलेली असते. तिथे काली आँधी येते, नि तिथून ष्टोरी सुरू होते. वाटेत तिला भेटलेल्या कॅरेक्टरांपैकी हृदयहीन (गंजक्या? चूभूद्याघ्या.) 'लोहपुरुषा'चे नाव 'पत्र्या मारुती' आहे. (पेंढा भरलेल्या बिनडोक बुजगावण्याचे नाव विसरलो.) नि ती पूर्वेकडची दुष्ट चेटकी जेव्हा 'अक्का चक्का काकड कू, पक्का धक्का माकड मू, झिझ्झी झुझ्झी झुक झुक' असा 'मंत्र' म्हणून त्या उडत्या माकडांना बोलावून आणते, किंवा नंतर जुई रागाने तिच्यावर बादलीभर पाणी फेकून (अजाणताच) तिला विरघळवून मारते, ते प्रसंग तर अहाहा! हृदयस्पर्शी! छान (उपरोल्लेखित पोळीसारखे)! मूळ पुस्तक मी आजतागायत वाचलेले नाही (तपशील केवळ हियरसेनेच ठाऊक आहेत), परंतु रूपांतर खिळवून ठेवणारे. (आता इतक्या वर्षांनंतर बरेचसे तपशील लक्षात नसले, तरी.)

^५ हेदेखील बहुधा कोठल्याश्या जर्मन बालनाट्याचे रूपांतर होतेसे वाटते. (चूभूद्याघ्या.) याचे रंगभूमीवर, झालेच तर दूरदर्शनवर प्रयोग होत, असे आठवते.

^६ बोले तो, मापे काढण्यास.

हो.

कृपया आपापले प्रतिसाद नव्या धाग्यावर पुन्हा द्या.

naahee...!

पाल्हाळबिल्हाळ काही नाही. भाजपावाले सध्या जास्तच चेकाळलेत त्यांना शह बसणं आवश्यक वाटतं त्यामुळे गुजरात निवडणुकीत काठावर पास व्हायला पाहिजेत. ॲट द सेम टाईम २०१९ ला मात्र भाजपच पाहिजे केंद्रात.