थोडा थोडा

कविता आवडली, पण ‘सुपारीबाज टपोरीने खंडणीसाठी कपाळावर टेकविलेला निष्ठुर घोडा’ ह्या वाक्यात गोलमाल असल्याचा संशय येतो. माझ्या समजुतीप्रमाणे ‘बंदुकीचा घोडा’ हा तिच्यामागचा हातोड्यासारखा भाग असतो. तो आदळला की गोळी बाहेर येते. कपाळावर टेकवतात ती नळी. घोडा टेकवायचा तर बंदूक विचित्र पवित्र्यात उलटी धरावी लागेल.

‘बुद्धिबळाच्या..’ आणि ‘गर्निकाच्या..’ ह्या ओळी सुंदर आहेत.

-----

कवितेच्या ओळीत दडपल्याने चडफडणारा घोडा
समजतोय थोडा थोडा ....