सामाजिक

मला वाटते या विषयावर यापूर्वी भरपूर चर्चा झालेली आहे , पण तरीही मूळ समस्या तशीच असल्याने आज हा विषय मांडत आहे .

खाजगी उद्योग अथवा सरकार (Employer) हा आपल्याला ऑफिस मध्ये त्यांचे काम करण्याचा पगार देतो . म्हणजे कामाचे जे तास असतील तेवाढे तास आपण ऑफिसचे काम करण्यास बांधील असतो .

असे असताना ऑफिस मध्ये फेसबुक /whatsapp / व इतर मराठी सोशल साइट्स वापरत टाइमपास करणे हे नैतिक दृष्ट्या अयोग्य वाटते .

असे असताना देखील अनेक लोक ऑफिस-अवर्स मध्ये सोशल साइट्स वापरत असतील तर त्या गोष्टीवर उपाय काय ?

मला माहित आहे की आरक्षण हा बर्‍यापैकी चर्चिलेला विषय आहे. पण असं वाटतं की बर्‍याचदा ही बाब भावनिक पद्धतीने मांडली जाते. म्हणजे असं की आरक्षणाचे हेतू तर नाकारता येत नाहीत, त्याचबरोबर त्या ध्येयाकडे जाताना थोडी दिशा भरकटलेली आहे हे ही तितकंच खरंय.

आज हा विषय आठवायचे कारण म्हणजे, आज लोकसत्तामध्ये एक वाचण्यात आली ते अशी : ओबीसी नेत्यांच्या मुलांना आरक्षण नको!

आजकाल पुरोगामी या शब्दावरून फार धुरळा उडतो आहे.

मलाही आजकाल आपण ‘पुरोगामी’ व्हावे असे फार वाटते. पण त्यासाठी नक्की काय करावे याबाबत निश्चित अशी काही माहिती मिळत नाही. मध्यंतरीच्या काळात ‘अंतर्नाद’ मध्ये ‘जिथे पुरोगामी ही एक शिवी आहे’ असा लेख वाचलेला आठवतो. लेखक कोण हे फारसे महत्वाचे नाही. पण याही लेखात ‘पुरोगामी’ म्हणजे कोण याची सुस्पष्ट व्याख्या नव्हती, असे आठवते.

पण पुरोगामीपणाच्या व्याखेशी मला काही देणघेणे नाही. मला पुरोगामी ‘असण्यात’ रस आहे.

.

उत्पल यांच्या फेसबुकवरची ही नोंद, त्यांच्या परवानगीने इथे प्रकाशित करत आहे.

प्रख्यात कन्नड लेखक, विचारवंत डॉ. एम. एम. कलबुर्गी यांची गोळ्या झाडून हत्या करण्यात आली आहे.
डॉ. कलबुर्गी यांनी मूर्तिपूजेविरुद्ध विचार मांडले होते.

(व्यवस्थापन : हत्येवरील चर्चा दीर्घकाळ चालू राहिल्यामुळे स्वतंत्र धागा करण्यात आलेला आहे.)

मित्र हा शब्द इथे मित्र आणि/किंवा मैत्रिण(णी) असा सर्व लिंगांना सामावून घेणारा म्हणून वापरला आहे.
***

“The only way to deal with an unfree world is to become so absolutely free that your very existence is an act of rebellion.” ― Albert Camus"

‘रेड्यांना नुसतं ताक पाजत पाजत शेवटी मारुन टाकायचं, हा कृषिसंस्कृतीतला अलिखित अहिंसक कायदा. [...] आणि सगळेजण म्हणतात, टोणगे वाचतच नसतात हो. बिनागरजेचे टोणगे.’
- ‘हिंदू’, भालचंद्र नेमाडे

आजच्या लोकसत्तेत अदिती आणि घासकडवींचा लेख ..
मी पोर्न पाहते; तुम्ही?

नुकताच एक 1930 साली बनलेला पहिल्या महायुद्धावरील चित्रपट All Quiet on the Western Front पाहिला . युद्ध सुरू असताना तरुणांना देशभक्तीने प्रेरित करून लष्करात भरती करण्यासाठी जर्मन सरकार प्रयत्नशील असते. अशाच एका प्रोफेसरच्या देशभक्तीपर प्रेरणादायक भाषणाने भारावून गेलेले काही कॉलेज-युवकांची एक बॅच सैन्यात भरती होते , परंतु लवकरच त्यांचा भ्रमनिरास होतो कारण प्रत्यक्षात युद्धभूमीवर चित्र निराळे असते . अपुरे अन्नपाणी व तुटपुंजा शस्त्रपुरवठा आणि खडतर प्रवास .त्यात शत्रू अधिक बलवान आणि शस्त्रसंपन्न. त्यामुळे या बॅच मधील बहुतेक जण मृत्यूमुखी पडतात .