बेयेशियन
विडंबन
माधव जूलियन नंतरच्या काळात भाषाशुद्धीचे खंदे पुरस्कर्ते होण्यापूर्वी फारसी-प्रचुर मराठी लिहीत असत. ते सुरुवातीच्या काळात फारसीचेच प्राध्यापक होते. त्यांनी 'बेगमेचे शिवाजीस पत्र' अशा अथवा अशा प्रकारच्या नावाची काही कविता रचिली होती असे मला वाटते. (ती मी स्वतः पाहिलेली वा वाचलेली नाही.) शिवाजी आग्र्यास दरबारात गेला असता बादशहाची मुलगी त्याच्यावर फिदा झाली आणि तिने त्यास प्रेमपत्र पाठविले असा तिचा विषय असावा. ते पत्र फारसी शब्दांनी फार भरलेले असावे. ('झेंडूची फुले' मध्ये ह्या त्यांच्या फारसीप्रेमाची खिल्ली उडविणारी एक कविता आहे. त्या संग्रहाच्या प्रस्तावनेमध्येहि माधव जूलियन, रविकिरण मंडळ - माधव जूलियन हे एकच रवि, बाकी सर्व किरणे - त्यांच्या भावुक कविता ह्यांची यथेच्छ टिंगलटवाळी केली आहे.)
वर उल्लेखिलेल्या कवितेस उत्तर म्हणून अनंत काणेकरांनी पुढील कविता जुलै ३,१९२८ ह्या दिवशी केली.
मज पाहुनी तुवा गे । लिहिलेस बेगमे, ते
अडखळत वाचुनीया । आनंद होइ माते
ते ’नाथ’ आणि ’स्वामी’ । मज सर्व काहि उमजे
इश्की, दमिष्कि, दिल्नूर । काहीच गे, न समजे !
जरि या मराठमोळ्या । शिवबास बोध व्हावा,
तरि फारशी-मराठी । मज कोश पाठवावा
सर्वांचे मनापासून
सर्वांचे मनापासून आभार!!
@नंदनः आल्जिब्र्यात या लौकरि कैसे ;)
@कोल्हटकर सरः फारसी-मराठी कोशाबद्दलची पूर्ण कविता कुठे मिळेल?
@३_१४ विक्षिप्तबै अन घासूगुर्जी अन ऋषिकेश: धन्यवाद :)
@मेघना भुस्कुटे अन सर्किट- स्वारी, जरा परिभाषा पाजळायची हौस अनिवार झाली होती ;)
वृत्ताकरिता प्रायर ठरवण्यात अपयश
वृत्त किंवा साधारण तसेच काहीतरी असल्याचा भास होतो आहे, पण ते काय असावे? याबाबत पडताळणीकरिता प्रायर ठरवण्यात अपयश आल्यामुळे पोस्टेरियरही अन्डिफाइन्ड झाले.