खिसा

दोन बटणाने सावरलेला सदरा.
शाईचे आणि मातीचे डाग.
ओझ्याने ओघळलेला,
कड उसवलेला खिसा.
आणि खिशात,
न सामावणारा खजिना . . .

खडूने भरलेले हात.
एक नाक पुसायला,
दुसरा चड्डी सावरायला.
मळलेली चड्डी
आणखीन खाली ओढणारा
तुडुंब खिसा.
आणि खिशात,
न सामावणारा खजिना . . .

भोवर्याच्या अरीने
खिशाला पडलेलं भोक.
अर्धी खिशात आणि
अर्धी बाहेर लोंबणारी दोरी.
ओल्या मातीचा वास लागलेल्या गोटया.
दांडू खिशात ठेवायची सोय नाही
म्हणून फक्त विट्टी.
खेळून खेळून फुटलेली आंब्याची कोय.
छापा काटा करायला एखादं नाणं.
भिंगरी सोबत
दोन गोट्या, भोवर्याची दोरी, चार चिंचोके
बाहेर काढणारा
गोंधळलेला खिसा.
आणि खिशात,
न मावणारा खजिना . . .

शाई पिऊन निळा झालेला खडू.
न उमटणार्या तेलकट खडूचे तुकडे.
मांडीला टोचणारा कर्कटक.
पेन्सिल, रबर, गळक्या पेनची निब.
चुरगळून बोळा झालेली प्रश्न पत्रिका.
कागद जाळणारे भिंग.
दोन टाचण्या चिकटलेल चुंबक.
उगाचच
अभ्यास करतोय
असं दाखवणारा खिसा.
आणि खिशात,
न सामावणारा खजिना . . .

वाकडे तिकडे चिंचांचे आकडे
अर्धी कच्ची बोरं
भाजलेल्या शेंगांचा खरपूस वास
वाटून खाल्लेली लिमलेट ची गोळी,
सगळ्या खिशाचा मळ
पुसून घेतलेला पेरू
तळाला,
टरफल, बिया, चिंचोके, फुटाण्याची सालं.
वर्ग सुरु असताना
आवश्यक रसद
पुरवणारा खिसा.
आणि खिशात,
न संपणारा खजिना . . .

गोट्या खेळताना भांडण,
'मातीत लोळ्वेन तरच खरा'
मनोमन घेतलेली शपथ.
देवा सगळ्यात जास्त चिंचा
माझ्याच कडे असुदेत.
झाडाच्या शेंड्याचा पेरू,
कोणा-कोणाला दिसू नये.
एकदा तरी विट्टी
टाकल्या मास्तरच्या
डोक्यात बसावी.
प्रगती पुस्तकावर
पोरांचीच सही असावी.
स्वतःची शाळा काढून परीक्षाच,
बंद करणार.
सगळे तास खेळाचे असणार.
वस्तूं सोबत
स्वप्न पण घट्ट जपणारा खिसा.
आणि खिशात,
न सामावणारा खजिना . . .