बोस्की-इंटीमेट आणि सी -९०

शीर्षकामुळे मला आठवण झाली ती "बोस्की गुलजार" या नावाची. आपल्या मुलीला गुलजार बोस्की म्हणतात असं लहानपणी वाचलं होतं, माझ्या डोक्यात बोस्की म्हणजे मुलीचं नाव असंच बसलं.

एकदम रामदासकाका लेखन, जुन्या काळच्या गोष्टी रंगवून सांगणारं. पारवळं म्हणजे नक्की काय? हा शब्द भोंडल्याच्या कोणत्याशा गाण्यातही ऐकलेला आहे.

जे कुळ कायद्यात हरवलं ते सिलीकॉन व्हॅलीनी दिलं .

हेच वाक्य इतक्या वेगवेगळ्याप्रकारे ऐकलं होतं तरी सुद्ध्या ह्या रुपात ऐकायला मिळेल अशी कल्पना नव्हती!

बाकी यावरून सिलीकॉन व्हॅली कसकशी दिसत गेली ते आठवलं. आई वडिलांकरता आलेल्या औषधांच्या डब्या, ते पांढरं ट्रिंग करून वाजणारं स्टॉप वॉच, हलक्या आणि साईज बदलता येणार्‍या चकचकीत स्टीलच्या काठ्या. खास अमेरीकन स्टाईलचे लांब पायमोजे (कधीकधी थर्मल्स), अचानक पोलो टिशर्टमध्ये दिसू लागलेले आजोबा, वगैरे.

अभिताभने 'विरुध'मध्ये वठवलेला विद्याधर रामकृष्ण पटवर्धन अन त्याची मराठमोळी बायको सुमित्रा हे इतके अस्सल दादरचे वाटले होते की विचारू नका. तसं वाटायचं कारण बहुतेक ते टिपीकल सिलिकॉन वॅलीचं 'आई-बाबा' पणच असावं. दादरच्या एखाद्या घरात त्या सिनेमातल्या किमान पाच गोष्टी मोजून दाखवू शकेन अशी पैजच लावली होती मी थेटरात मित्रांबरोबर. तो पॅनासॉनिकचा काळा कॉर्डलेस फोन, त्या शर्मिला टागोरच्या 'सेन्ट्रम'च्या मल्टिविटामिनच्या गोळ्या अजूनही लख्ख आठवताहेत, बाकीच्या गोष्टी मात्र विसरलो.

बोस्कीचं कापड वैगेरे माहीत नाही पण जुन्या आठवणी दिसतात ह्या.

साईंटिफिक कॅलक्युलेटर = Casio fx-82 असं समीकरण होतं तेव्हा त्याची आठवण झाली. कुठे गेला माझा देव जाणे. भूतकाळात डोकावून पहायचं डोक्यात सुद्धा न यायचे दिवस होते ते. आता सतराशे साठ गोष्टि 'for memory lane' च्या नावाखाली ठेऊन दे म्हणून मुली मागे लागतात तेव्हा मी ओरडतो खरा. पण मग टाकायला म्हणून काढलेल्या अर्ध्याहून अधिक गोष्टि चुपचाप साठवणीच्या खोलीत नेऊन ठेवतो.

छान लेख
रामदास काकांचं लेखन म्हणजे प्रश्नच नाही

लोकप्रभातला लेख वाचला. आपले लेखन 'सदर' म्हणून नियमित येणार आहे हे वाचून अत्यानंद झाला. आमच्याकडून शुभेच्छा!

स्मरणरंजन करावं तर रामदासांनीच. मात्र हा लेख वाचून, चमचमीत भेळ अर्धीच प्लेट खाल्ल्याचं फीलिंग आलं. अजून येऊ द्यात. सिलिकॉन व्हॅलीने भारतात पाठवलेल्या गोष्टींविषयी, आईबापांना घडलेल्या अमेरिका वाऱ्यांविषयी, आणि त्यातून घडलेल्या बदलांविषयी...

नल्ला जाऊदेत, कॅसेट म्हणजे काय हेदेखील आता समजावून सांगण्याची वेळ लवकरच येईलसं दिसतं.

जो काळ मी पाहिलेला नाही तो काळही डोळ्यापुढे उभा राहिलासा वाटला यातच सारं काहि आलं.. हे असं काहि वाचलं की स्मरणरंजन हवंच हवं (तेही रामदासांकडूनच)! असं वाटतं.
हे सोनेरी वारं महाराष्ट्रात आलं नी गेलं.. मात्र केरळात (आपल्याकडे जशी सिलीकॉन वार्‍यांची आवर्तन चालु असतात तशीच) पिढ्यान्-पिढ्या आवर्तन घडली आहेत. (आधीच सोन्याची आवड होती त्यात) प्रचंड सोनं जवळ असण्याचं फ्याड केरळात दुबैनेच आणलं म्हणतात. दुबैची दारे उघडल्यावर केरळात पडलेला फरक यावर एक मस्त खुसखुशीत लेख एका विमानप्रवासात वाचला होता त्याचीही आठवण झाली. लेखकाचं नाव मात्र विसरलो.

बाकी पारवळं म्हंजे काय हा प्रशन मलाही पडलाय.

लेख लै उशिरा वाचला, परंतु

जे कुळ कायद्यात हरवलं ते सिलीकॉन व्हॅलीनी दिलं .

हे वाक्य वाचून वा: वा: म्हण्ण्यासाठी हा धागा वर् काढत् आहे.