स्वप्न
anant_yaatree
वस्त्र ढगांचे धुवून सागरी वाळत घालीन व्योमी
धग सूर्याची इस्त्रीसाठी येईल माझ्या कामी
कधि चंद्राचा घेउनी चेंडू खेळत बसेन गगनी
चांदणमेवा थोडा थोडा खाईन अधुनी मधुनी
प्रकाशवर्षांचे अंतर मी तोडिन प्रकाश वेगे
अंतरिक्ष लंघून संपता कशास येईन मागे?
सांग स्वप्न हे माझे कधितरी येईल का सत्यात?
ठाऊक नाही ? - रात्रंदिन मग झोपून पाहीन वाट :)
समुद्रावर्
वस्त्र ढगांचे धुवून सागरी वाळत घालीन
ह्यावरुन जुनी आठवण झाली. माझ्या एका भाचीने समुद्र कधीच पाहिला नव्हता. लहान असताना ती स्वत: गोष्टी रचून सांगायची, त्यांत एक नेहमीची गोष्ट म्हणजे,
एक बाई एकदा समुद्रावर धुणं धुवायला गेली होती.
आम्ही मुंबईकर या वाक्याला भरपूर हंसायचो.
छान आहे कविता
छान आहे कविता