मी पप्पा

भातुकलीच्या खेळात म्हटलेली कविता आहे, की खऱ्या बापाने म्हटलेली आहे असा प्रश्न पडला.

पहिल्या कडव्याने ज्या लयीची अपेक्षा केली ती इतर कडव्यांनी पूर्ण केली नाही... काही बदल सुचवतो, विचार करून बघा.

बाळ आपलं गोरं लाल
टाळ्या वाजवून धरतंय ताल

कधी बसतं कधी हासतं
कधी रांगतं, उभं राहतं

छोटे छोटे तिचे कान
आवाजाकडे वळवी मान

हात तिचे इवलेसे!
बोटे तोंडात घाली कसे!

नजरेने ती सारे पाही
बोलत मात्र काहीच नाही!

:) 'नेमकी' कविता आहे
आवडली