कोप

कोप
वणवण पळतोक्षीती पसारीत कोपा ।
जळत जळत अंती-बाह्य ओढी प्रकोपा ।
पण सहज जरि वेशीत केल्या मशाला ।
जिवन समर होता दीन पूर्ता बुडाला ।
विनय गुण तरी कोशी असावे निखारे ।
अवगुण दिसता नीती स्मरावे सख्यारे ।