ती अन् पाऊस..

मला कवितेतली कल्पना प्रतिभा किती प्रगल्भ आहे ते मोजता येत नाही पण एक तंत्र म्हणून तुझ्या चारही कविता वाचल्या.
ही कविता थोडी दूर जाऊन ( म्हणजे मी लिहिली हा विचार बाजूला ठेवून )वाच. संपूर्ण कवितेत पाऊस आणि 'मी', मन, याची सांगड घातली आहे. जमली आहे. खरंच जमली आहे.
कविंमध्ये ( आणि लेखकांतही) दोन प्रकार आहेत. सहज सुचल्यावर लिहितात. आता हे नेहमी आणि सातत्याने म्हणजे दर आठवड्याला महिन्याला वळणारे नसते. पण कलाकृती उत्तम असते.
अगदी सिद्धहस्त साहित्यकार मात्र तंत्र संभाळून मागणीप्रमाणे औषधाच्या कारखान्यांत गोळ्यांना मक्याच्या पिठाचे आवरण चढवतात तसे भौनांचे ( भावनांचे) आवरण चढवून वेळेत सादर करतात.
उर्मी आणि तंत्र याची सांगड घालणे.

एकदा मंगेश पाडगावकरांनी लिज्जत पापडाच्या जाहिरातीसाठी पावसावर एक कविता ७ जूनला लिहून दिलेली ते आठवलं.

(बोअरिंग झाल्यास उत्तरदायित्वास नकार.)

हो. नक्कीच. तसा प्रयत्नसुद्धा करतीये. माझ्या जुन्या कविता तटस्थपणे वाचताना त्या लिहीताना झालेल्या चुका आता दिसत आहेत. आणि ती प्रोसेस आवडतीये.

ही कविता काही दिवसांपुर्वीच केलीये. तेव्हा 'ती आणि पाऊस' असा त्या दोघांचा प्रवास दाखवायच मनात आहे. पण असा एखादा मनाशी विचार ठरवुन कविता करायचा पहीलाच प्रयत्न. तो कितपत जमेल हे ठाऊक नाही. (कदाचित कविता वाचताना तुम्हालाही ते जाणवलं असाव.)
इतर कविता सहज सुचल्या तरच लिहील्या गेल्या आहेत.

मंगेश पाडगावकरांची कुठली कविता? सांगाल का प्लीज.. कवितावाचन आताशी कुठे सुरु केले आहे. याआधी कवितांचा संबंध फक्त शाळेपुरता मर्यादित होता..