प्रतिभा
कुमार जावडेकर
मी तुझ्या रोज भोवती असते
एक अदृश्य सोबती असते
मी कधी रिक्त शाश्वती असते...
वा कधी दिव्य आरती असते!
आसवांचे जुनेच लोलक, पण-
मी नवी रंगसंगती असते
सांजवेळी तुझा विसावा मी
आणि दिवसा तुझी गती असते
तू करू पाहतोस जे त्याची
फक्त मी मूक संमती असते
- कुमार जावडेकर
कविता आवडली.
कविता आवडली.
दुसऱ्या ओळींमध्ये असते आल्यामुळे फार पुनरावृत्ती झाली. त्या ऐवजी होते, जाते, देते वगैरे चांगले वाटले असते असं आपलं वाटून गेलं.