Calcutta brothel (वेदना क्र. ३२)

कविता आवडण्याबद्दल धन्यवाद. आयुष्याच्या आर्त जखमांमधून सिंफनी क्रमांक अमुकतमुक असे वेदनांचे स्वर अधूनमधून बाहेर येणे ही भावना त्यामागे आहेच. त्या नावाला तसे दुसरे अंग ही आहे. आपल्या नेहमीच्या आयुष्यात अशा मनं पिळवटुन टाकणारया भयंकर वेदना क्षणोक्षणी पिच्छा पुरुवत नाहीत. त्यामुळे दु़खाच्या केवळ साध्या दर्शनाने आपण साफ कोलमडुन पडतो. क्षुल्लक गोष्टींचा नको तितका बाऊ करतो. त्यामुळे अशा उद्वेगी आणि खितपत पडलेल्या प्रश्नांना आपण कितीसा स्पर्श करु शकतो. नुसत्या रेड लाईट एरिया मधुन जाताना आपली पांढरपेशी नजर काय न्याहाळ्त असते? आपण हळहळ व्यक्त करुन नंतर विसरुन जातो. परंतु प्रस्तुत कवितेतील मुलाच्या कोवळ्या आयुष्यातील वेदनांच्या सततच्या ओघामुळे त्याला दिले जाणारे महत्व आणि त्याचा समजत्या होणारया मनावर पडणारा प्रभाव कमी होत चालला आहे. इज्जत-अब्रु आदि प्रकार आपल्यासाठी नाहित..आपल्याला असते ती फक्त भुक..एक चिरंतन प्रश्न! त्यातुन त्याचा कोडगेपणाकडे होणारा प्रवास यात रेखाटण्याचा प्रयत्न केला आहे. सु़ख किंवा दुख या जाणिवा असतात. त्याची आकड्यांमध्ये नोंद आपण कधीच ठेवत नाही. पण याचं कोडगं मन तांत्रिकपणे वेदना मोजतयं. त्यांना अनुक्रमांक देतंय. उत्तरासाठी प्रश्नांचा पाठलाग करणं त्यानं सोडुन दिलंय. म्हणुन वेदना क्र ३२
कवितेतले शब्द इंग्रजीमध्ये केवळ कवितेला धार यावी (माझ्या मते) यासाठी वापरलेत. शब्दांचे नाद जसे मला भावले तसे मी शब्द वापरले.