Skip to main content

कावळा म्हणाला...

कावळा म्हणाला
मी नाही काळा
मी तर आहे
जरासा सावळा

बगळा म्हणाला
मी नाही पांढरा
मी तर आहे
गोराच गोरा

पाहा पाहा इकडे
म्हणाला कोंबडा
आहे का कुणाला
तुरा असा तांबडा

तितक्यात तिथे
मोर नाचत आला
सगळ्यांनी त्याला
नमस्कार केला

- ग्लोरी

गवि Thu, 15/12/2011 - 13:35

In reply to by मनीषा

सरळ आहे. वरील एकरंगी पण आपापल्या रंगांचं वर्णन वाढवून सांगणार्‍या पक्ष्यांच्या गटासमोर एकदम रंगाच्या शेकडो छटा आणि झळाळी असलेला मोर येऊन उभा राहिला तर काही त्याने स्वतःच्या रंगाविषयी काही न बोलताच सर्वजण नमस्कारच करणार की..

कविता छान आहे..

ऋषिकेश Thu, 15/12/2011 - 13:50

मस्तंय! (बाकी कोंबड्याकडेही विविध रंग असतात हा!)
छोट्यांसाठी या नव्या सदराबद्द्ल ऐशा-संस्थापनाचे (ऐसीअक्षरेच्या संस्थापनाचे :) ) आभार

यावरुन एक कविता आठवली:

कुणा आवडतो मोर पिसार्‍याचा
कुणी असतो नादिष्ट पोपटाचा
कुणा असतो छंद कोकीळेचा
मला परी नाद आहे कोंबड्याचा!

मन Thu, 15/12/2011 - 14:15

लहानपणीची बालगीतं व बडबडगितं आठवली.
ह्या सगळ्याचा(चांदोबाची होडी वगैरे) एक संग्रह करून प्रकाशित करण्यासारखं नक्कीच आहे.

उत्पल Thu, 15/12/2011 - 16:36

कविता छान आहे...पण मलाही प्रथम नमस्काराचं कारण कळलं नाही...गविंचा खुलासा वाचल्यावर लक्षात आलं...

... Thu, 15/12/2011 - 16:43

येस्स गविनी सांगितल्यावर नमस्काराच कारण कळल

आधीच्या कविताप्रमाणेच ही देखील कविता छान आहे
एकदम सोपी सहज म्हणता येईल अशी
पुलेशु

धनंजय Thu, 15/12/2011 - 18:24

"कावळा म्हणे मी काळा, पांढरा शुभ्र तो बगळा" आठवले. :-)

(परंतु ती कविता निर्दय विनोदी शोकांतिका आहे. या कवितेत कावळा-बगळा-कोंबडा मोराला बघून नम्र होतात. म्हणजे सगळेच मनातून खरे तर शाहाणे आहेत.)

सानिया Thu, 15/12/2011 - 18:44

आपण काळे नसून सावळे आहोत हे सांगणार्‍या कावळ्यामुळे घरातल्या एका संवादाची आठवण झाली. चुकून एखादा पदार्थ खारट झालाच तर सासूबाई म्हणायच्या, खारट नाही काही, मीठ जरा पुढे आलं आहे इतकच!

असो. कवीता छान आहे. पण नेहेमीप्रमाणे जमली नाही असे वाटले.