मनातले छोटेमोठे प्रश्न आणि विचार - ९८
ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार/ कल्पना/ प्रश्न/ गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.
यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००+ झाले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.
---
कदाचित एक सर्जिकल स्ट्राइक
कदाचित एक सर्जिकल स्ट्राइक वगैरे.
.
टायमिंग न साधता स्ट्राईक केला की तो लगेच - पुरावा द्या, जुमला, थापा वगैरे वगैरे.
टायमिंग साधून स्ट्राईक केला की तो लगेच - निवडणूकीच्या तोंडावर मतदारांना इन्फ्लुअन्स करण्यासाठी केला. (तिथे मात्र पुरावा मागणार नाहीत.).
.
आता बिपिन रावतच म्हणतात..
आता पायदळप्रमुखच म्हणतात की सर्जिकल स्ट्राइक करावा लागेल म्हणून.
ही तर नुकती कुठे जुळवाजुळवीची सुरुवात आहे. निवडणुकीचे मैदान अजून थोडे लांबच आहे. आताशी फक्त समाजमानसात विचारांच्या बिया पेरल्या जाताहेत. त्यांची नशा होईल, उन्माद होईल, देशभक्ती होईल तेव्हा कुठे सर्जिकल स्ट्राइकचे सार्थक होईल.
नाही तर आर्मी चीफसारख्या माणसाने 'सर्जिकल स्ट्राइक करण्याची वेळ येऊ घातली आहे' हे आधीच सूचित कशाला केले असते?
माझं म्हणणं हे आहे की -
माझं म्हणणं हे आहे की - मोदींनी इतरांना न जुमानता आपल्याला हवं तेच करावं. टीका झाली की आणखी जोरात, दामटून करावं. बेलिजरन्स हे उच्च मूल्य आहे हे दाखवून द्यावं. नैतर सत्ता कशाला लागते ? शांततेच्या व चर्चा/वाटाघाटींच्या वायफळ गप्पा तर सुधिंद्र कुलकर्णींसारखे माथेफिरू शांततावादी लोक पण मारू शकतात ना !!
.
बाकी तुम्हाला वीणा कुकरेजा हे नाव सुचवावंसं वाटतं. गुगलून पहा.
.
माझ्या मते अमित शहांना काढून
माझ्या मते अमित शहांना काढून टाकून मोदींनी गब्बरलाच त्यांच्या जागी घ्यायला हवं. इतके मौलिक सल्ले ऐसीवर फुकटात देऊन ती फुकट घालवतो आहे. शेतात मेंढ्या 'बसवायचे' मेंढपाळांना पैसे मिळतात.ते करायचं सोडून मेंढपाळाने आपल्या मेंढ्या एखाद्या नाट्यगृहात नेऊन बसवण्यात त्याचा काय फायदा?
माझ्या मते अमित शहांना काढून
माझ्या मते अमित शहांना काढून टाकून मोदींनी गब्बरलाच त्यांच्या जागी घ्यायला हवं. इतके मौलिक सल्ले ऐसीवर फुकटात देऊन ती फुकट घालवतो आहे. शेतात मेंढ्या 'बसवायचे' मेंढपाळांना पैसे मिळतात.ते करायचं सोडून मेंढपाळाने आपल्या मेंढ्या एखाद्या नाट्यगृहात नेऊन बसवण्यात त्याचा काय फायदा?
.
मला वाटतं काँग्रेस पक्षाने राहूल गांधींच्या जागी राजेश घासकडवींना ठेवले तरी फार फरक पडणार नाही.
.
सध्या खूप फॅशन आहे की
सध्या खूप फॅशन आहे की 'ॲक्टिव्ह वेअर' जे 'लेगिंग' असतात, त्यांना तिरका कट देण्याची म्हणजे खाली चित्र पहा.
मला हे कळत नाही फॅशन तर कोणीही कॉपी करु शकतं. नव्हे नव्या नव्या फॅशन ची साथच येते.
मग IP(Inteleectual Property) नक्की कोणत्या गोष्टी होउ शकतात?
.
>>सर्व जगाची करन्सी एकच होइल?
>>सर्व जगाची करन्सी एकच होइल? >>
- हो.
१) दोनचार ठिकाणी पैसे छापले जातील.
२) ते इतरांना खोटे छापता येणार नाहीत असे असतील असे मानू.
३) समजा अमेरिकन डॅालर/ यु• पाउंड ठरले तर बाकीच्या देशातले चलन बाद/बदल करायचे दोनतीन वर्षांत.
४) भारतातला मजुर महिन्याला साधारण दोनशे डॅालर कमवेल, आइफोन आठशे - हजार डॅालरचा त्याला परवडणार नाहीच.
५) चलनाचे अवमुल्यन वेगळ्या पद्धतीने जाणवेल. समजा सौदी अरेबियाने भारताकडून तांदुळ, जीन्स कपडे न घेता बांगला देशातून घेत राहिल्यास बांगलादेशला शंभर डॅालरसा जेवढे तेल मिळेल त्यापेक्शा कमी तेल भारताला मिळेल.
सगळ्या जगाचे चलन एकच होईल का
सगळ्या जगाचे चलन एकच होईल का ? - हा प्रश्न अनेकदा चर्चिला जातो.
उत्तर "नाही" असे आहे. कारण बहुतेक देशांना स्वत:ची करन्सी स्वत: म्यानेज करायची असते.
.
करन्सी युनियन (ऑप्टिमम करन्सी एरिया) ह्या प्रकाराचा चिकार अभ्यास झालेला आहे. रॉबर्ट मंडेल यांना नोबेल पण मिळालंय या विषयात.
.
बरं, तुम्हाला काळंपाढरं आवडलं
बरं, तुम्हाला काळंपाढरं आवडलं नाही हे कळलं. ते आपण बाजूला ठेवूया...
एकेकाळी हजार मैल लांबवर घडणार्या घटनांचं चित्रण ताबडतोब दिसू शकेल का याचं उत्तरही ठाम 'नाही' असं होतं.
एके काळी एका देशाच्या अर्थव्यवस्थेची काशी झाल्यावर त्याचे ताबडतोब परिणाम पाच हजार मैलावरच्या दुसर्या प्रदेशात दिसतील का? याचं उत्तरही ठाम 'नाही' असं होतं.
मुद्दे संपले की निरर्थक बडबड सुरू होईल का? याचं मात्र कालातीत उत्तर ठामपणे 'हो' असंच आहे.
मुद्दे संपले की निरर्थक बडबड
मुद्दे संपले की निरर्थक बडबड सुरू होईल का? याचं मात्र कालातीत उत्तर ठामपणे 'हो' असंच आहे.
.
- तुम्ही - त्या दैववादी वि. प्रयत्नवादी ह्या १९७० च्या दशकात झालेल्या समुद्रमंथनातून जी रत्नं बाहेर आली ती मला दाखवायला पाहत आहात.
- प्रयत्न स्तुत्य आहे. पण फार जुनंपानं आऊटडेटेड ज्ञान आहे ते.
- दुसरं म्हंजे "Impossible is a word to be found only in the dictionary of fools" हे नेपोलियन चं वाक्य तुमच्यासारखे राहूल गांधी टाईप लोक सोडून बाकीच्या बहुतेकांना आजकाल माहीती असतं.
- याला जनरल नॉलेज असं म्हणतात.
.
जर सगळं विश्व हा एक ऑप्टिमम करन्सी एरिया व्हायचा असेल तर त्या मार्गात ज्या मोठ्ठ्या रुकावटी/समस्या येतील त्या दूर करणे खूप कठीण आहे व अनेकांना (अनेक देशांना) ते तसं नको आहे - असं माझं म्हणणं आहे.
.
जर तुम्हाला असं म्हणायचं असेल की - त्या रुकावटी निरर्थक आहेत किंवा क्षुल्लक/नगण्य आहेत - तर इथे मांडा. मग बघु की तुम्हाला मुद्द्यांवर बोलता येतं की गुद्दे मारता येतात ते.
.
एवीतेवी गुद्दे मारायच्यावेळी सुद्धा तुम्ही बहुतेकदा अत्यंत फुटकळ गुद्दे मारता.
.
तेव्हा तयारी करा व मग या विवादास.
.
.
मी माझी स्वतंत्र मतं मांडली
मी माझी स्वतंत्र मतं मांडली होती जी स्टॆंड अलोन विधानं होती. ती तुमच्या मतांचा प्रतिवाद आहेत असं समजून तुम्ही अंगावर ओढवून घेऊन वाद घालत आहात असं मला वाटतं. इतकं सेन्सिटिव्ह असू नये. (हेही स्टॆंड अलोन विधान आहे. त्याचा सुज्ञ वा यडपट प्रतिसादांशी काही संबंध वाटला तर तो योगायोग समजावा)
मुळात मी तुमच्या प्रतिसादाखाली लिहिलं तरी तुमचा आख्खा प्रतिसाद क्वोट केला होता का? नाही ना? मग त्यावरूनच बर्याच गोष्टी सिद्ध होत नाहीत का?
तो करन्सीवाला मुद्दा तुमचा
तो करन्सीवाला मुद्दा तुमचा होता. माझा मुद्दा ठाम भाकितांचा होता. मी करन्सीबद्दल अवाक्षरही काढलेलं नाही. ठाम भाकितं किती ठाम असू शकतात अशी उपचर्चा सुरू केली होती. म्हणूनच 'स्टॆंडअलोन विधानं' म्हटलं. ती खोडून काढा, किंवा स्वीकारा - तुमचा निर्णय. माझ्यावर करन्सीची चर्चा करण्याची जबाबदारी लादू नका कृपया.
Govt does not have infinite
Govt does not have infinite capacity to extract money from people.
(१) Private businesses have no capacity to extract any money from anybody ! लोक स्वेच्छेने आले व त्यांना व्हॅल्यु दिसली तरच पैसे मिळतात.
(२) अगदी अजस्त्र कंपन्या - ॲमेझॉन, गूगल, आयबीएम, वॉलमार्ट यांना सुद्धा - कस्टमर, शेअरहोल्डर्स, लेंडर्स वर जबरदस्ती करता येत नाही.
.
Private businesses have no
Private businesses have no capacity to extract any money from anybody !
प्रायव्हेट कंपन्या फक्त् ग्राहकांची नव्हे तर त्यांना कच्चा माल देणाऱ्या वा त्यांच्या स्वत:च्या नोकरांची पिळवणूक करून पैसे जबरदस्तीने लुटू शकतात, -नव्हे, लुटतातच-अगदी गुलामगिरीच्या हद्दी पर्यंत. तेव्हा "एनिबडी" वापरलेले हे विधान चुकीचे आहे. अमॅझॉन कंपनीच्या वेअरहाऊस वर्कर्स व डिलिव्हरी ड्रायव्हर्स बद्दलच्या बातम्या याची पुष्टी करतात.
खोट्या/मिसलिडींग जाहिराती, हिडन चार्जेस इ. मार्फतही ग्राहकांकडूनही प्रचंड पैसा लुटला जातो.
उदा. आयसीआयसीआय बँक महिना सुमारे साडेसतरा रुपये एसेमेस चार्जेस लावते. बँकेची १ कोटी गिऱ्हाइके आहेत असे म्हटले, तरी महिना साडेसतरा कोटी रुपये!
बाजारभावाने बल्क एसेमेस सेवा (ओटीपी, ट्रँजॅक्शन मेसेज इ. साठी) कितीही गृहित धरले तरी यात किमान निम्मे नफा कमवला जातो आहे.
तेव्हा कॅपिटॅलिस्ट वेट ड्रीममधून बाहेर या ;-)
दर्जेदार पुस्तके : जॉर्डन पीटरसन यांची आपली आवड
दर्जेदार पुस्तके : जॉर्डन पीटरसन यांची आपली आवड
.
यात साहित्य, तत्वद्नान, क्लिनिकल सायकॉलॉजी, न्युरोसायन्स (म्हंजे काय कोणजाणे), धर्म आणि धर्माचा इतिहास, इतिहास व व्यवस्थांचा इतिहास, सद्यजगाचा इतिहास वगैरे क्याटेगरीज आहेत.
.
बॅट्या, मनोबा - वाचलंत ना !
.
कॉपीराईटसंबंधी शंका:
नियतकालिकांमध्ये छापून आलेल्या कंटेंटवर कॉपीराईट कोणाचा असतो? जेव्हा अशी नियतकालिके डिजिटाईझ होतात तेव्हा त्यातील ज्या सर्व लेखकांचे लिखाण असणार आहे त्यांची परवानगी घ्यावी लागते का? उदा. रत्नाकर मतकरींची जौळ ही कादंबरी १९७८ च्या माणूस दिवाळी अंकात प्रकाशीत झालेली आहे. डिजिटायझेशनमुळे माणूसचे सारे अंक आंजावर मोफत उपलब्ध असल्याने मतकरींच्या कॉपीराईट्सचा भंग झाला असे म्हणता येते का? दिवाळी अंकांचे असे डिजिटायझेशन होत राहिले तर मराठीतल्या अर्ध्या कथा चकटफू उपल्ब्ध होतील असे वाटते.
'ऐसी'वर
'ऐसी'वर जे लेखन प्रकाशित होतं, त्यावर लिहिणाऱ्यांचा हक्क असतो. पुनःप्रकाशनासाठी एखादा लेख लेखिकेस हवा असेल तर त्यावर ऐसी आक्षेप घेऊ शकत नाही. वाचनासाठी हा मजकूर कोणालाही फुकटात उपलब्ध असतो; मात्र तो मजकूर वापरून पैसे आणि/किंवा प्रसिद्धी आणखी कोणाला हवी असल्यास त्यासाठी मूळ लेखिकेची परवानगी लागते.
सध्या गोष्टी फुकटात उपलब्ध असतील. मात्र ही परिस्थिती नेहमीच अशी राहील असं नाही. आशा करू की कधी ना कधी मराठी लेखनातही पैसा येईल आणि अशा संस्थळांवर 'पेवॉल' वगैरे बनवता येईल. मराठी वाचक आंजा वाचनासाठी पैसे खर्चायला तयार होतील.
ऐसी किंवा तत्सम
ऐसी किंवा तत्सम संकेतस्थळांसंबंधी आपले म्हणणे योग्य आहे. लेखकाला त्याचे लिखाण पुस्तकरूपाने येत असेल तेव्हा संस्थळावरून काढून टाकण्याचा अधिकार आहे. फुकट वाचनासाठी उपलब्ध असल्याने लोक पुस्तक विकत घेऊन वाचणार नाहीत यामुळे होणारे नुकसान टाळणे लेखकाला अगदीच अशक्य नाही( फेबु, व्हॉट्सॲप या माध्यमात पसरण झाली असेल तर मात्र हे ठार अशक्य.). पण नियतकालिकाच्या केसमध्ये ही आधी आजिबात कल्पना नसलेली आफत होते. वरचेच उदाहरण चालू ठेवायचे तर मतकरींकडे 'जौळ' डिजिटली उपलब्ध असल्याने झालेले नुकसान टाळण्याचा कसलाही उपाय नाही.
मराठी वाचक आंजा वाचनासाठी पैसे खर्चायला तयार होतील.
मी याबाबतीत आशावादी आहे.
समांतर प्रश्न
समांतर प्रश्न: एखादं खूप जुनं पुस्तक आता आऊट ऑफ प्रिंट झालं असेल आणि त्यातील मजकूर जर डिजिटाईझ करुन जालावर चढवायचा असेल तर ते कायदेशीर ठरेल काय? उदा. माझ्याकडे एक जुनं पुस्तक आहे वसंत शांताराम देसाईंचं. देसाई निवर्तले ९४ साली. पुस्तकाची माझ्याकडील आवृत्ती आहे १९४५ सालातील. आता ते पुस्तक उपलब्ध नाही. मी ते स्कॅन करुन जालावर टाकले तर ते कायदेशीर ठरेल काय?
शंका
आमचा वुड्डहौससाहेब गचकला १९७३मध्ये. बोले तो, त्याच्या गचकण्यास अजून ६० वर्षे झालेली नाहीत. (आणि त्याची बहुतांश पुस्तके ही यूकेत किंवा यूएसएत लिहिली/प्रकाशिली गेली, हे लक्षात घेता, यूके किंवा यूएसएच्या कॉपीराइट कायद्यास अनुसरून ७० वर्षे तर मुळीच झालेली नाहीत.)
परंतु तरीही, त्याची अनेक जुनी पुस्तके किंडलवर/प्रॉजेक्ट गुटेनबर्गवर फुकटात मिळतात.
हे कसे?
हौशी ढोल पथके काही निरीक्षणे
सध्या गेल्या काही वर्षांपासुन हौशी ढोल पथकांची संख्या मोठ्या प्रमाणावर वाढत आहे. पारंपारीक बॅन्डवाले आणि हौशींमध्ये बराच फरक दिसुन येतो. हौशी ढोल पथकांसंदर्भात काही ढोबळ आणि वरवरची निरीक्षणे अशी आहेत.
१- हौशी मंडळी शैक्षणिक बाबतीत बॅन्डवाल्यां च्यापेक्षा अर्थातच वरचढ आहेत.
२- हौशी मंडळी ताला संदर्भात कैकपटीने जास्त सजग आणि प्रयोगशील आहेत.
३- हौशी मंडळी संदर्भात त्यांच्या ढोल वाजवण्यामध्ये सर्वात महत्वाचे म्हणजे "आर्थिक" प्रेरणा दिसत नाहीत. इथे एक गंमत अशी की प्रेरणा आर्थिक नसुन "स्वान्तसुखाय" असुनही हौशी ढोल पथकांचा दर्जा पारंपारीक बॅन्ड वाल्यापेक्षा कैकपटीने सरस आहे.
४- सर्वच बाबतीत म्हणजे ड्रेस कलर सेन्स पथकाचे नाव पासुन क्रिएटीव्हीटी जाणवते. पारंपारीक बॅन्ड वाल्यांपेक्षा कैकपटीने हौशी मंडळी प्रयोगशील दिसुन येतात. नवे ताल निर्माण करणे प्रॅक्टीस करणे याबाबतीत त्यांचे पॅशन दिसुन येते.
५- हौशींची निर्मीती कशी झाली असावी बरीच वर्षे रस्त्याने येता जाता वा एखाद्या लग्नात बॅन्ड च्या तालावर मन थिरकु पाहत असेल, अनेक बालकांना बॅन्डचे तो वाजवुन पाहण्याचे बरेच आकर्षण असते. कधीतरी कोणीतरी डेरींग केली असेल मग अनेक वर्षांची दबलेली इच्छा उफाळुन वर यावी तसे काहीसे होऊन हौशी बॅन्ड पथकांची निर्मीती झाली असावी.
६-ढोल वाजवतांना अनुभवायला येणारा जोश आणि नसानसात भिनणारी झिंग ही देखील कदाचित एक प्रबळ प्रेरणा असावी.
७- एक गंमत अशी जाणवते ती अशी की केवळ स्वान्तसुखाय जेव्हा एखादी कृती होते तेव्हा तिचा दर्जा क्वालिटी याच रीतीने नेहमीच वाढते का ? म्हणजे असे शक्य असते का ?
म्हणजे उगीचच असे काहीबाही बरेच विचार डोक्यात हौशी ढोल पथके पाहुन येतात इथे चांगली जागा सापडली म्हणुन मांडले
ढोल पथके
खूप अावाज करत, वाढत जाणार्या लयीत पण तोच तोच रटाळ ठेका वाजवतात असे मत झाले अाहे. बॅंडवाले गाणी वाजवतात अाणि त्यासाठी बरीच जास्त कौशल्याची अाणि सरावाची गरज अाहे. परंतु नशा हे प्रकरण मात्र फक्त ढोल पथकच अाणू शकते, हे मान्य.
अामच्या सांगली कोल्हापूरात लेझीम, हालगी, घुमकं यांचे नजाकतदार वादन ऐकल्यानंतर पुण्यातील ढोल पथके ऐकायला लागण्यासारखी शिक्षा नाही. मी काही वर्षांपूर्वी थोडेसे रेकाॅर्डींग केले होते. अजूनही मजा येते.
गब्बर गार्गी सारखा अन्यायग्रस्त आहे.
गब्बर च्या विरोधकांच्या आर्ग्युमेंटमध्ये १० पैकी ८ वेळा अजिबात दम नसतो. त्यामुळे गब्बरच्या तीक्ष्ण मुद्द्यांना प्रतिवाद न करता येत असल्याच्या हतबलतेतुन ते त्याच्या विरोधात ट्रोलिंग सुरु करतात.
२ वेळा गब्बर चुकलेला असतो. आणि गब्बरचा सर्वात मोठा वीक पॉइंट म्हणजे बादरायणनेस्
मी नाही त्यातला.
मी नाही त्यातला.
आम्हाला अकरावीत असताना शिक्षक म्हणाले की तुम्हाला धड्यातले लेखकाचे विचार पटत नसतील, चुकीचे वाटले तरीही "लेखकाला असं वाटतं की ~~ वगैरे उत्तरे लिहा" म्हणजे गुण मिळतील. एरवी आठवी नववीचे पेपर शाळेचे शिक्षक तपासतात आणि वेगळे उत्तर चालवून घेतो. बोर्डाच्या परीक्षेचं तसं नसतं.
थोडक्यात, गब्बर तू (/तुम्ही) आतला आवाज किंवा शंका उघड करच.
मान्य आहे अशी एक करन्सीची कल्पना इकनॉमिक्ली खड्ड्यात जाणारी आहे सुरुवातीला पण अशक्य नाही.
आता वेगळा मार्ग म्हणजे वेगळे खड्डे, वेगळे टोलट्याक्स,वेगळे ठग आलेच.
गरीब देश म्हणजे बाजारातल्या वस्तूंंच्या तुलनेत पगार कमी होत जातील
>> Submitted by बॅटमॅन on
>> Submitted by बॅटमॅन on सोमवार, 08/10/2018 - 21:41.
एक संबंधित प्रश्न म्हणजे: समजा कुणीतरी एक अप्रकाशित बखर प्रकाशित केली. ~~~~>>
मालकी त्यास कुठून मिळाली हे सिद्ध करता आले पाहिजे. मगच ती गोष्ट ती व्यक्ती विक्री/पुनर्विक्री करू शकते.
शहरांत/गावांत बरेच पडके ओसाड वाडे असतात तिथून एखादी वस्त मी काढून विकली आणि कुणी विकत घेतली तरी ती अधिकृत विक्री ठरणार नाही.
मुद्दा असा की सरळ त्या प्रकाशकालाच गाठा आणि परवानगी मागा. मला याची नोंदणीही करायची आहे ते सांगा. तो पुढे येणार नाही. बखरींवर पुरातत्त्व खात्याचा अधिकार/मालकी पोहोचते, त्या व्यक्तीस ते डॅाक्यमेंट नोंदणी करणे बंधनकारक आहे.
तुम्हाला एस टी प्रवासाचा अणभव
तुम्हाला एस टी प्रवासाचा अणभव असेल ग्रेहाऊंड अजिबात वाईट नाही . एस टी पेक्षा उत्तम .. अमेरिकेत कुठेही . शिवाय इतर कुठल्याही पर्यायापेक्षा स्वस्त .
गोरे अमेरिकन लोकं ( we fly or we drive वाले ) उगाचच या पर्यायाकडे फडतुसांचा स्वस्त ऑप्शन म्हणून बघतात . त्यांच्या रिव्यू ला फाट्यावर मारा . ( मधल्या थांब्यांवर मात्र पाय मोकळे करायला इकडे तिकडे बघूनच उतरणे ) अशी पन एक अमरिका पण बघाया भेटंल त्यात तुम्हाला .
आपला नम्र : गरीब बापट .
अनुभव बरा असेलही- परंतु
अनुभव बरा असेलही- परंतु रिलायबल आहेत का? मेन म्ह. वेळेवर सुटून वेळेत पोचतात का? ऑस्टिन ते ह्यूस्टनला तीन तास लागतातसे दिसते. ते जर नीट होत असेल तर ठीक. कारण जर्मनी टु हॉलंड येथील फ्लिक्सबसचा अनुभव याबाबतीत वाईट होता. रव्वार संध्याकाळ हा प्रकार जमेस धरूनही....
पैसा फेको ग्रेहाउंड टाळो.
पश्चिम युरोपात ट्रेन सोडून बसनं प्रवास करणाऱ्यांना असंच पाहिजे!!!!!
ग्रेहाऊंड वगळता उबर, लिफ्टछाप काही राईडशेअर, स्वतः गाडी चालवणं, किंवा विमान असे पर्याय आहेत. ग्रेहाऊंडच्या १०-२० पट पैसे खर्च करून, साधारण तेवढाच वेळ खर्च करून ऑस्टिनहून ह्यूस्टनला जाता येईल. ग्रेहाऊंड टाळणं हा उद्देश सहजसाध्य आहे.
https://locations.greyhound
https://locations.greyhound.com/bus-routes/destination/austin-tx/housto…
सुमारे दहा पंधरा डॉलरात तुमचा प्रवास होईल.
बाकी नक्की काय काम काढलंय आमच्या देशात?
विलेपार्ले
मुंबईत विलेपार्ले१ ही एक स्वतंत्र कॅटेगरी आहे. स्वतःला उगाच कल्चर्ड२ वगैरे समजणारे, ज्यातत्यात पुण्याची कॉपी मारू पाहणारे...
..........
१ बोले तो, विलेपार्ले पूर्व. विलेपार्ले पश्चिम इज़ येट अनदर अॅनिमल.
२ तेच ते, 'जुन्यानव्याचे मिश्रण' (यानी कि डुकरे?) वगैरे...
उगम १८८० नंतरचाच असावा कारण
उगम १८८० नंतरचाच असावा कारण अगोदर कसलेच रेफरन्सेस मिळत नाहीत. अगदी १९०० नंतरचीच प्रथा असावी.
बाकी ही प्रथा किमान अख्ख्या पश्चिम महाराष्ट्रात आहे. एकूणच सणांच्या, पश्चिम महाराष्ट्रापेक्षा वेगळ्या अशा खास पुणेरी सणांच्या परंपरा फार कधी ऐकल्याचे आठवत नाही. एक गणेशोत्सवाचा अपवाद. त्यामुळे प्रश्न क्र. २ वाचून अंमळ हसू आले खरे.
धन्यवाद.
धन्यवाद.
बाकी ही प्रथा किमान अख्ख्या पश्चिम महाराष्ट्रात आहे. एकूणच सणांच्या, पश्चिम महाराष्ट्रापेक्षा वेगळ्या अशा खास पुणेरी सणांच्या परंपरा फार कधी ऐकल्याचे आठवत नाही. एक गणेशोत्सवाचा अपवाद. त्यामुळे प्रश्न क्र. २ वाचून अंमळ हसू आले खरे.
कसे आहे, की पुणे आणि (तुलनेकरिता) मुंबई हे दोनच रेफ्रन्सेस घेऊन जगलेल्या माणसाकडून दुसरी काय अपेक्षा करणार? त्यात, पुणेकराची कूपमंडूकवृत्ती जगप्रसिद्ध (म्हणजे गेला बाजार सदाशिव, नारायण आणि शनवारात तरी) आहेच. त्यामुळे, चालायचेच.
बाकी ही प्रथा किमान अख्ख्या पश्चिम महाराष्ट्रात आहे.
वाड्यात किल्ला करून, बाहेर रस्त्यावर येऊन, 'याऽऽऽ याऽऽऽ याऽऽऽ! येऽऽऽथेऽऽऽ प्रेऽऽऽक्षणीऽऽऽय किल्लाऽऽऽ आऽऽऽहेऽऽऽ. किल्ल्याऽऽऽचाऽऽऽ दऽऽऽर, फक्क्क्त पाऽऽऽच नवेऽऽऽ पैसेऽऽऽ.' असे बोंबलून जाहिरात करण्याची प्रथासुद्धा आख्ख्या पश्चिम महाराष्ट्रभर आहे काय?
(पाच नवे पैसे हा अर्थातच साधारणतः १९७०च्या दशकातला गोइंग रेट. सध्याचा ठाऊक नाही. आणि हो, सदाशिव-नारायण-शनवारातले पाच वर्षांचे शेंबडे पोरसुद्धा 'प्रेक्षणीय' वगैरे शब्द बोंबलत असे. इतरत्रचे ठाऊक नाही.)
एक गणेशोत्सवाचा अपवाद.
गणेशोत्सव पुणेरी आहे?
वाड्यात किल्ला करून, बाहेर
वाड्यात किल्ला करून, बाहेर रस्त्यावर येऊन, 'याऽऽऽ याऽऽऽ याऽऽऽ! येऽऽऽथेऽऽऽ प्रेऽऽऽक्षणीऽऽऽय किल्लाऽऽऽ आऽऽऽहेऽऽऽ. किल्ल्याऽऽऽचाऽऽऽ दऽऽऽर, फक्क्क्त पाऽऽऽच नवेऽऽऽ पैसेऽऽऽ.' असे बोंबलून जाहिरात करण्याची प्रथासुद्धा आख्ख्या पश्चिम महाराष्ट्रभर आहे काय?
किल्ला करणे, तो गावभर बोंबलून सगळ्यांना दाखवणे. त्याच्या स्पर्धा करणे, इ. मिरजेतही होते आणि आहे.
गणेशोत्सव पुणेरी आहे?
सार्वजनिक गणेशोत्सवाचा उगम पुण्यातला, आणि ते मानाचे गणपती वगैरे भानगडही पुण्यातलीच. बाकी कुठे हा प्रकार ऐकला नाही.
वा वा , न बा , तुम्ही पण येथे
वा वा , न बा , तुम्ही पण येथे प्रेक्षणीय आणि पाच नये पैसे बोंबललाआहात हे वाचून अगदीच आमच्या वेळचे आणि आमच्यातले आहात हे वाचून संतोष झाला . .... आता एकदा आपली आयडेंटिटी (खाजगीत का होईना) डिस्कलोज करा बरं ( तुम्ही, अस्वलराव आणि १४ टॅन यांच्या आयडेंटिटी बद्दल कुतुहुल आहे मला)
तसे न केल्यास , आजन्म मार्मिक देऊन छळेन.
बोले तो , हे कुतुहुल की आमच्यातला कोण हा ( भटो) एवढा ष्टेकप्रेमी झालाय ?
च्यायला अटलांटाला माणूस पाठवूनही तुम्ही सापडत नाही हे अती होतंय.
नबा आणि च्रट्जी
नबा वकील किंवा गणिताचे प्राध्यापक आहेत एवढे मला माहीत आहे (;)) ...................... माहीत आहे म्हणजे मला असे वाटते हाहाहा.
बाकी त्यांच्या आयडेन्टिटीबद्दल उत्सुकता आहेच. ते तरी काय वेगळे असणार म्हणा - २ डोळे - एक नाक वगैरे वगैरे ...... पण तरीसुद्धा.
मला वाटतं ते प्रोग्रॅमरही असू शकतील.
त्यांचे शिक्षण, हुद्दा जाणुन घ्यायला आवडेल. तर्क करण्याचि पद्धत, फाटाफोड हे छान छान (सद?)गुण आहेत त्यांच्यात.
___________
बाकी च्रटजीं फॅन ग्रुपची तर मी आजीवन सभासद आका अध्यक्ष, फाउंडर वगैरे वगैरे आहे. मला त्यांचे शिक्षण व हुद्दा जाणुन घ्यायलाही आवडेल.
_____________
ऐसीमुळे बुद्धीमान, हुषार व्यक्तींच्या विचाराची एकंदर पद्धती लक्षात येते हेही नसे थोडके.
शुचि, माझे शिक्षण बीएससी. (
शुचि, माझे शिक्षण बीएससी. ( केमिस्ट्री)
पण कोणत्याही विषयावरची (फुकट)मिळालेली पुस्तके वाचायला आवडतात.
ड्राइविंग, पोहणे अजिबात आवडत नाही; शिकायची इच्छा नाही. ( तसं समुद्रातले वेव सर्फींग करायला आवडेल. स्कीइंग नाही पण स्लो स्कीइंग करत म्हणजे बराच वेळ मिळेल तेव्हा पेपर वाचायचा आहे.
पब्लिक ट्रान्सपोर्ट आणि पायी फिरणे फार आवडते, स्थानिक लोकांशी बोलणे आवडते. डोंगर भटकंती एकट्यानेच आवडते आणि अजून चालूच आहे.
टेक खटपट मोडतोड आवडते.
ठाम
जुन्या काळापासून अधून मधून वाचनात येत राहिलेल्या पण आता नक्की स्रोत आठवत नसलेल्या संदर्भांनुसार सार्वजनिक गणेशोत्सवाच्या कल्पनेचे मूळही १८93च्या आसपासच्या एका सार्वजनिक उत्सव/मिरवणुकीत आहे. स्रोत अंधुक आणि अनिश्चितपणे आठवत असले तरी वाचलेल्या माहितीचा गाभा ठाम आठवतो.
तसेही पूर्वापार गणेशमूर्तीचे आगमन आणि विसर्जन टाळांच्या साथीने आणि छोट्या छोट्या मिरवणुकींनीच होत असे.
मला नंदा खरेंची 'अंताजीची बखर
मला नंदा खरेंची 'अंताजीची बखर' आणि 'बखर अंतकाळाची' ही पुस्तके हवी आहेत. कुठे मिळतील हे कृपया सांगा ऐसीकरांनो.
संपादन: आज कळले ते असे- आऊट ऑफ प्रिंट आहेत. मनोविकास प्रकाशनाचा ही दोन्ही पुस्तके छापण्याचा इरादा नाही. :-(