कविता

कवी - अनिरुद्ध अभ्यंकर

काळोख

आता मला हवा आहे
फक्त काळोख मिट्ट काळा...
ज्याच्या मिठीत
होतील अदृश्य
हे प्राक्तनाचे
ढळढळीत संकेत...
निदान टाळता तरी
येईल मला
माझीच नजर ...

--------------------------

निकाल

मला अजूनही
समजलं नाही...
प्रश्न सोपा होता
की
अवघड होते उत्तर...
पास की नापास
ते तर
तू
कधीच सांगितलं नाहीस...

कवयित्री - सुवर्णमयी

या उंच कड्यावर
उभारलेलं घर
कोसळेल
केव्हातरी

कुणी बुलडोझरचा
धक्का देईल तेव्हा
या छोट्या दगडांच्या
चित्राचं काय होईल?

न जुमानता
विखुरलेले
एका ठिकाणी
गोळा केले
नीट रचले

इथं नवं काही
होईलही
नव्या माणसांना
त्या वेळी या
दगडांकडे पाहून
काही कळेल का?

कसे असतील ते दगड
काय करतीत ते त्यांचं?

गृहित धरलेले
सर्व तुटते
दूर जाते
विसंगत दिसणारं
राहतं काही शिल्लक
अनपेक्षितपणे

प्रेमाचं हे
एक वास्तव आहे !

--

ती

दोन कविता

कवी - श्रीरंजन आवटे

१.

स्तनाळली धरतीही
आज हसली मधाळ
काहुरल्या वार्‍याने गं
केली चुगली ढगाळ ॥१॥

आभाळीच्या समाधीचा
आज झाला म्हणे भंग
कामायनी धरतीचा
असा शृंगारी अभंग ॥२॥

अंग अंग शहारले
कण कण पुलकित
किती जन्मांची कहाणी
तरी मधुर गुपित ॥३॥

सारा सढळ संभोग
असा आदिम सर्जक
धरतीच्या गर्भाशयी
कुण्या झाडाचे अर्भक? ॥४॥

२.

चंद्रकिरणांच्या विभ्रमणानंतरही
मी नाही मोजू शकलो
तुझ्या डोळ्याचा अपवर्तनांक,

काव्यातली सृष्टी

लेखक - धनंजय

(तीनही व्हीडीओ एकाच कवितेचे आहेत. वाचनाच्या वेगानुसार व्हीडीओ निवडता येईल.)

धीमी गती