बकेट लिस्ट समीक्षा
बकेट लिस्ट बघून आलो
बघितल्यावर खालील जाणिवा झाल्या :
१. प्लास्टिक हा अत्यंत नैसर्गिक, सेंद्रिय आणि झपाट्याने विघटनशील पदार्थ आहे .
२. माधुरी दीक्षित शिंदे पुलावर उभी राहिल्यावर ओंकारेश्वराचे मंदिर सुंदर व तरुण वाटते ( ताजा ऑइल पेंट हेच काय ते दोघांमधील साम्य)
३. प्रभात रोड वरच्या आपट्यांच्या बंगल्यात अजूनही पापड लाटून टाईमपास करतात .
४. माणिक वर्मांची मुलगी अजूनही लाऊड मराठीतून इंग्लिश बोलण्याचे क्रूड विनोद करते .
५. सिटी प्राईड कोथरूडला आवाज मोठा आणि एसी छोटा ठेवतात , त्यामुळे झोप लागू शकत नाही
६. माझ्या नवऱ्याची बायको नावाची सिरीयल अत्यंत डीप असावी
७. करण जोहर हे वैचारिक चित्रपट निर्मिती करत असावेत .
मंडळी , बकेट लिस्ट बघा , आपल्या माधुरीला मदत करा .
आणि धाग्यावर प्रतिसाद लिहा.
हसा आणि लठ्ठ व्हा .
रेणुका शहाणे गेली हम एके है कौन रिलीज झाल्यानंतर आजपर्यंत खूप हसत असाव्यात.
समीक्षेचा विषय निवडा
पण चित्रपट धमाल आहे का?
पण चित्रपट धमाल आहे का?
हाच तमिळ असता तर नुसते बॅाक्स ओफिस गल्ल्याचे आकडे झळकले असते.
एकूण व्यापक आणि कमी वेळ असणाय्रांसाठीची समिक्षा आवडली.
निअरएण्ड समिक्षा बकेट लिस्टसाठी योग्यच. वेळ संपत आलेली असते ना.
-
भाऊ कदम : मी मग नवीन सिनेमा काढणार.
निलेश : मग, का? आता का नाही?
भाऊ कदम : आताच काढणार, त्या पिच्चरचे नाव मग.
निलेश :?
भाऊ कदम : माधुरीची बकेट तर आपला मगच असणार ना?
मला हा सिनेमा अत्यंत उथळ ,
मला हा सिनेमा अत्यंत उथळ , फालतू , गरीब , खोटा , प्लास्टिक , बेगडी आणि बोअर वाटला. पण माझं जाऊ दे , मी सिनेमाऔरंगजेब आहे असं गृहीत धरलं तरीही , माझ्या बरोबर असलेले ममव सहृदयी सिनेमाप्रेमी होते त्यांनाही तो "तितका आवडला नाही . थोडा कंटाळा आला "आणि अगदी टोकाचीमाधुरीफ्यान असलेली मित्रपत्नी म्हणाली कि "विषय चांगला होता पण यावर सिनेमा अजून चांगला काढता आला असता " अशी इतर मते मिळाली .
आपापले निष्कर्ष काढा यातून ..
तिकडचेच दुसरे एक आपटे संस्कृत
तिकडचेच दुसरे एक आपटे संस्कृत शब्दकोश काढणाय्रांचे वंशज अमेरिकेत /भारतातल्या आर्मित उच्चपदस्त असल्याने त्यांनाही पापडाने प्रयोजन नसावे॥
हे निर्देश् निर्मात्याने पटकथालेखकास दिले असणार - बेस्ट लोकॅलिटी/चर्चेतल्या जागा आणि मालिकातले हिट उद्योग घुसव. लेखक बिचारे खाल्लेल्या पापडखाराला*१ जागतात.
*१ - या नावाचे एक मीठ पापड करताना वापरतात असे अधिकृत सूत्रांनी सांगितलं.
लौल
मी शेवटचा, थेट्रात पाहिलेला सिनेमा 'प्रकाश बाबा आमटे' होता. त्याआधी बालगंधर्व आणि डायरेक्ट वीर सावरकर २००१. मराठी सिनेमे, त्यांच्या पोष्टरवर असलेले क्यामेराम्यान-स्प्वाटब्वाय पासून सगळ्याच स्टारुल्यांचे फोटो पाहून इच्छाच मरते पाहण्याची.
आजपर्यंत पाहिलेला प्रत्येक मराठी चित्रपट ज्याम ओव्हररेटेड होता. हरिश्चंद्राची फॅक्टरी, किल्ला, एलिझाबेथ एकादशी हे त्यांचे शिरोमणी.
मस्त आहे
माधुरी दिक्षीत यांनी आयुष्याच्या सर्व जबाबदाऱ्या अगोदर एकदाच्या संपवुन टाकल्या जसे अगोदर हिंदी सिनेमे नंतर इतर नंतर पुन्हा हिन्दी सिनेमे नंतर जाहीराती नंतर नृत्यप्रशिक्षण नंतर सर्वात शेवटी त्यांनी त्यांच्या आयुष्याच जे सर्वोच्च ध्येय्य होत मराठीची सेवा करणे या भाषेच कर्ज अदा करणे यासाठी शेवटी एकदाचा मराठी चित्रपट केला व यापुढेही आता वरील सर्व जबाबदारी संपवुन टाकल्याने आता मराठी च चित्रपट करुन त्या मराठी ची च सेवा करतील
अशा आपल्या मराठी अभिनेत्रीच्या महान कार्याला त्यागाला नावे कोण ठेवतो ?
मराठी माणुसच मराठी माणुसच
( माधुरी मराठीत चांगल्या संधीची "वाट" इतक्या वर्षापासुन बघत होती हे ही सहजपणे विसरवले जाते नाकारले जाते. एकतर तुम्ही तिला इतक्या वर्षात टुकार मराठी दिग्दर्शक निर्मात्यांमुळे संधी ची वाट पहायला भाग पाडले याचे वाईट वाटले पाहीजे होते पण नाही )
सबब मराठी माणसा जागा हो माधुरीच्या मराठी सिनेमाचा "खेळ" बघ
मराठी सिनेमात मराठी माधुरी दिक्षीतला पाहणे
जणु माधुरीच्या बकेटीत रविनाची हेमपुष्पा आढळणे.
म्हंजे कसंय
माझ्या केसमध्ये-
आम्ही कितीही मोठे गणिती झालो, पीएचडी गाईड/रिसर्च स्कॉलर झालो आणि वयोपरत्वे ते, उच्चकोटीतलं (श्लेष जाणीवपूर्वक) गणित, मोठे विद्यार्थी इ. झेपेनासं झालं, नवीन विद्यार्थी भाव देईनासे झाले की अगदीच रिटायरमेंट घ्यायच्या आधी थोडं प्राथमिक शाळेत शिकवू म्हणतो. नंतर मीही शाळेतलाऽच असं म्हणायला मोकळे होतो. तसंच काहीसं सगळे करतात. (इथे आपापलं क्षेत्र घालून पहावं.)
माझा निष्कर्ष
ब्राह्मणच ब्राह्मणाचा शत्रू असतो. ही अशी कूपमंडूक वृत्ती आहे म्हणून ब्राह्मण मागे पडतात.