निखारा

अस्वस्थ करणारी कविता. आवडली. वेगळाच अनुभव देऊन गेली.

या कवितेतीच वाट पहात होतो...नेमके आणि साधे शब्द..वाचताना मन आपली जागा सोडुन कवितेत कधी आणि कसे उतरते, ते त्याचे त्याला कळत नाही...त्याच्या हातातुन निखारा वाचकाच्या गुलाबी पारदर्शक मनावर अनपेक्षितपणे येऊन पडतो आणि शेवटच्या ओळी कायमच्या गोंदुन ठेवतो

नेमके आणि साधे शब्द याच्याशी सहमत. तरीही आशयपूर्ण कविता. आवडली!

किमान शब्दांत कमाल आशय.
शीर्षक मात्र निखारा ऐवजी 'भेट' किंवा तत्सम असतं तर आणखी बरं झालं असतं असं वाटलं.

साधीसोपी आहे म्हणून नाही पण आशयपूर्ण कविता आवडली.

गेल्या दोन दिवसांत आलेल्या प्रियालीच्या या धाग्यावरचे काही प्रतिसाद आणि शरलॉक होम्स यांच्या लेखातला आशय लक्षात घेता, कविता जास्तच आवडली.

हा निखारा दोघांनाही चटका देणारा आहे. "तू"च्या हातात निखारा ठेवण्याचा क्रूरपणा "मी"ने टाळला तरी पाठीमागे हातातल्या हातात निखारा खेळवणारे हातही भाजले जातात.

प्रेमीजनांत हा असा दुष्टपणा होता खरा पुष्कळदा.

कविता अत्यंत आवडली. येथे येत राहा आणि कविता देत रहा अशी विनंती.

कविता आवडली
किमान शब्दात कमाल आशय मांडला आहे
पुलेशु

सगळ्यांचे मनापासून आभार. :-)

अप्रतिम.... प्रणव !

कविता आवडली.

काय केलं होतं तिनं??
निखारे झेलण्यासाठी?

तिच्या चारित्र्यावर संशय घेतलेला कुणा परिटाच्या कुजबुजीतून तुझ्या कानावर आलं होतं?

की तूच काही असं करायला निघाला होतास की तिला निखारे झेलायची सवय करून घ्यावी लागणार होती?

हात नितळ, पारदर्शी : निष्पाप आहेत हे दिसल्याने निखारा हातात खेळता राहीला, की अग्निदिव्याची मागणी करण्याची हिम्मत होण्यासाठी असावा लागणारा राम तुझ्यात नव्हता?

काय होतं ते? संसारावर निखारा ठेऊन करण्यासारखं? उदात्त देशप्रेम, की अतीरेकी कृष्ण्कृत्य?

मस्त रे!
छान कविता. अजून खोल चिंतावी लागेल..

सगळ्या मित्रांचे मनापासून आभार. :-)

कविता आवडली.