न्यू एज शॉप

एवढं सारकास्टिक वर्णन केलंय पहिल्या परिच्छेदांत की मग इतकं दिसत समजत असूनही अश्या ठिकाणी स्वत:ही मन:शांतीच खरेदी करायला गेले होते आणि तिथले जिन्नस घेऊन आले अन येतायेता टिप्पिकल असल्या जागी जाणा-या लोकांनाच बोचणारे गादीखालचे कोणतेसे भारत देशविषयक अन बालमजुरीचे पीस बोचले आणि तिथेच पुन्हाही जाईन पण... इ इ. हे खूप विरोधाभासी वाटले.. क्षमस्व.

न्यु एज मध्ये अनेक गोष्टी येतात
हाय प्रोफाइल स्पीरीच्युअल टीचर्स गुरु
क्रॉसवर्ड आदि त पुस्तकांचा एक सेक्शन दिसतो खास न्यु एज चा त्यात मोटीव्हेशनल इन्स्पायरेशनल टाइप पुस्तक दिसतात
( या पुस्तकांच कव्हर चित्र प्रिंटिंग उच्चतम दर्जाची अति सुंदर असते टाइम्स ची ती पुरवणी स्पीकींग ट्री म्हणजे न्यु एज पुरवणी असे म्हणता येईल त्यातल्या ज्योतिषांच्या नाडी वगैरे ग्रंथ पाहणारे वगैरे ते हि मोठे हाय प्रोफाइल असतात
त्यांचे चेहरे तजेलदार व पोषाख व्यवसायानुरुप खास असतात) त्यांच्या भव्य जाहीराती असतात
टाइम्स म्युझिक चे खानदानी धार्मीक अलबम गणेश आदि वरचा ते हि न्यु एज म्युजिक टाइप असत
न्यु एज चे ग्राहक अति उच्च वर्गातील सहसा असतात
रेकी रविशंकर इनफीनीटीवाला तो दाढीवाला मद्रासी का कोण तो लॅन्डमार्क सब कुछ न्यु एज टाइप च लगता है
फेंगशुइ पिरॅमीड इ.
आणि एक न्यु एज मध्ये काही खास म्युझिक येते एनिग्मा अलबम पण न्यु एज मध्ये येतो तो खुप आवडतो मात्र
राहुल शर्मा जे व्हाइट आदि अलबम बनवतो न्यु एज फॉरेन ग्राहकांसाठी ( मधन मधन मंत्राज वगैरे च चँटींग असत) ते पण खुप आवडत बाकी
मनशांती साठी नाही निखळ आनंदासाठी मला ते ऐकावस वाटत आवडत

अश्या स्पिरिच्युअल shopping करणा-या लोकांना मन:शांतीची गरज नसून ओलरेडी मन:सन्नाटा आहे आणि उलट एखादी दात नसलेली बिनधोक अस्वस्थता हवी आहे असं वाटतं. लेखिकेबद्दल व्यक्तिगत नव्हे तर एकूण प्रातिनिधिक "न कळणारी एक काहीतरी अस्वस्थता दाटण्याविषयी" आहे. मी खुद्द देखील या मांदियाळीत कधीतरी पूर्वी सामील असू शकतो ..वेगळ्या संदर्भात..

न कळणारी अस्वस्थता तर प्रत्येकालाच कुठे ना कुठे
कधी ना कधी एकट्यात गाठतेच गाठते..

अगदी खरयं.

बरेचदा आपल्याला मनाला पटत नसणार्‍या गोष्टी आपण करत रहातो. त्या कुठल्या हे शोधलं आणि कोणी काही काही म्हणो त्या नाकारायचं धैर्य दाखवलं तर अस्वस्थता बरीच कमी होते.
अध्यात्म हा उपाय असल्याचं वाटतं पण तसं नसतं, असं मला तरी वाटत-- (उगाच वाद नकोत त्यावरून).

आवडत्या कविता वाचणं, गाणी ( किंवा खास करून सतार ) ऐकणं हे उपाय मन ताळयावर आणतात. मला वाटतं एखाद्या झाडाकडे बघत रहाणं हा सुद्धा चांगला उपाय आहे. मी अस्वस्थ असले तर माझ्या खिडकीतून दिसणार्‍या विलायती चिंचेच्या बारीक पानांच्या झाडाकडे बघत बसते. चिमण्या खेळत असतात तिथे. थोड्या वेळाने मनातील खंत, विषाद काही उरत नाही. मनाची सारखी चालणारी किरकिर छानपैकी थांबून जाते.

कधी कधी खण, कपाटं साफ करणं, व्यवस्थित लावणं हाही उपाय कामी येतो. आपणच लावलेल्या छान स्वच्छ नीट्नेटक्या कपाटाकडे बघताना मनातली जळमटांचाही मागमूस उरत नाही.

गवि,

Let me come out clean. ह्म्म्म थोडा ढोंगीपणा आहे या लेखात पण अगदी नावापुरता. "मी मनःशांती विकत घ्यायला गेले होते" हे phony वाक्य आहे. हे वाक्य फक्त एवढ्याकरता पेरलेले आहे की मलाच स्टार फील यावा. म्हणजे कसं, आता पैशाच्या चिंता बुवा संपल्यात अन तारे-तारका कशा या अध्यात्मिक रिसॉर्ट वरुन त्या अध्यात्मिक रिसॉर्टला वार्‍या करतात अन त्यांना अध्यात्माचा अचानक पुळका येऊ लागतो, पुलंच्या भाषेत अध्यात्माची खाई-खाई सुटते तसे ;)

In reality,मला मनःशांती ची ना कमी आहे ना ती विकत घेण्याइतका पैसा आहे. इन फॅक्ट सध्या अगदी मस्त मी एकटी सुंदर घरात रहाते आहे अन कधी नव्हे ते solitude अन स्वातंत्र्य उपभोगत आहे. :)

तर back to the point, ते वाक्य सोडलं तर बाकी सर्व प्रांजळ आहे. उदबत्ती विकत घेतल्यानंतर घरी आल्यावर मला आठवले की बालकामगार हे उदबत्तीच्या व्यवसायात व toxic वातावरणात काम करतात. अर्थात हे घेताना ना आठवले ना मी आता लगेच त्या उदबत्ती फेकून देतीये. मी त्या वापरते आहे पण परत घेणार नाही त्याऐवजी माझ्याकडे सुगंधी मेणबत्तींचा पर्याय आहे.

पण मला त्या बाईने भारत देशाकडे फक्त एका utilitarian दृष्टीकोनातून बघून , "स्वस्त" या एकाच विशेषणाने बोळवण करणे मला खटकले होते पण ती तर काय परकी बाई होती.

असो. आपल्याला व्यनि करणार होते पण वाटले इथेच लिहावे.

तर होय थोडा ढोंगीपणा लेखात आहे पण चिमूटभरच. :)
______
थोडंही ढोंग हे कुंडलीतील धनु राशीचे शुक्र्/गुरु/सूर्य न राहू करुन देत नाहीत बुवा ;)

ती ढोंगीपणाची एक चिमूट असे सदर चालू होणार का ?

. भौतिकतेत बरबटलेले अध्यात्म कुठून शांती देणार. पैश्यानी सुख सुविधा मिळतात, मन:शांती नाही. त्यासाठी मनालाच शांत करावे लागते. बाकी स्त्रिया देशी असो वा अमेरिकेतल्या एक दुसर्याला 'शालजोडे' मारण्यात पटाईत असतातच.

माझाही दुखवायचा हेतू नसतो /नाही आणि परंतू तिरकस बोलण्याची सवय आहे. अचरट नावावर हे खपवतो दुसरं काय ?

स्त्रियांच्या तोंडून परिस्थिती बोलत असते असे माझे प्रांजळ मत आहे.

स्त्रियांच्या तोंडून परिस्थिती बोलत असते

नक्की काय म्हणायचं ते कळ्ळ नाहीये पण वाक्य आवडलं (भांडताना वापरता येइल) :D

मनुष्य आपल्याच नादात असतो बाई त्याला बोलून जागे करते. "अहो आपलं घर, संसार, मुलांचं बघा. तुमचे छंद ठेवा बाजूला."