ब्रम्हचर्य आणि मी

मस्त लेख, अचरटकाका! या निमित्ताने तुम्ही खफ सोडून लिहिते झालात हे एक नंबर आहे!

ब्रह्मचर्य किंवा इंद्रियदमन या नैसर्गिक प्रेरणांच्या विरुद्ध जाणार्‍या गोष्टीला एवढं पॉझिटिव्ह ग्लॅमर कसं काय प्राप्त झालं हे मला कोडंच वाटतं नेहेमी.

लेख आवडला. पौगंडावस्थेत असले लै कायकाय कानावर पडत असे. तेव्हा ते खरेही वाटायचे.

बाकी, १ वीर्याचा थेंब = १ लिटर रक्त हा उल्लेख नसल्याने फाउल धरण्यात येत आहे.

आबा: नेमक्या याच विषयावर स्क्रोल.इन मध्ये अलीकडे एक मस्त लेख आला होता, तो अवश्य वाचावाशी शिफारस आहे.

http://scroll.in/article/813618/how-celibacy-non-violence-and-purity-wo…

आ तिज्यायला. भारीच सब्जेक्ट निवडलात की अच्चुकाका,
लैच भारी. मला ते खडावाचा किट्टा आज समजला. असा उपयोग असतय व्हय. अंगठ्याच्या चपलांनी पण उलुसे का होइना दमन होत असणारच. पुणेरी जोडा हा प्रकार पण वर्ज्यच म्हणा. टाचा उचलण्याने काही वेगळे दमन्/उत्तेजन वगैरे असते का?
एकूणच बरेच प्रश्न उभारलेत. टाकेन हळूहळू.

हिंदी धार्मिक सिरियलीतले (डीडीच्या रामायण, महाभारत, ओम नमः शिवाय, श्रीगणेश, सोनीवरची जय वीर हनुमान, डीडीचीच जय हनुमान्,झी टीव्हीवरची विष्णू पुराण (दशावतारावरची सिरियल) वगैरे सिरियलमधले ) काही पात्रं 'ब्रम्हचर्य' ह्याचा उच्चार 'भ्रम्मचर्य' किंवा 'भ्रमचर्य' करायचे. त्याची आठवण लेख वाचून झाली. बादवे, ब्रम्हचर्याच्या पालनाने असामान्य शक्तीचा विकास होतो ; असं वीज वगैरेंच्या संशोधनातून जग पालटून ठेवणार्‍या टेस्ला ह्या सार्वकालिक ग्रेट्ट लोकांपैकी एकाला वाटायचं.
बादवे, त्या सिरियलीच्या निमित्तानं आठवलं. त्यातले रावण खूपदा "मंदोदरी" ऐवजी "मंदोद्री" म्हणे. पुढे पुढे त्याचं "मंदोद्री" ऐवजी "लंबोद्री", "लंबोदरी" होइ!

तुम्ही ब्रह्मचर्याला दमन याच भुमिकेतुन बघितलेल आहे असे वाटते.
कामवासनेच्या रुपांतरणाचे ही एक उर्जा आहे व तिचे रुपांतरण केवळ करणे हा राजमार्ग आहे.
एक ध्यान विधी आहे. ती करुन बघावी
दिवसातुन जमेल तितक्यावेळा गुद्द्व्वार आकुंचित करावे ( कसे ते विचारु नका प्लीज ) करुन पहा जमते आणि जमलय ते ही लक्षात येत सहज.
आणि मग जोराने श्वास बाहेर फेकुन पोट आत खेचावे.
असे दिवसातुन सुरुवातीला कमी वेळा जमेल तितके मग थोडे थोडे वाढवत न्यावे. काही दिवसांनी प्रमाण वाढल्यावर.
कामउर्जेचा जो अधोगतीकडे जाणारा प्रवाह आहे म्हणजे खालच्या मुलाधार चक्राकडे तो उलट दिशेने उर्ध्व दिशेने जाण्यास सुरुवात होते. म्हणजे सहस्त्रार चक्राकडे.
कामउर्जेचा प्रवाह या श्वासाच्या साहाय्याने उर्ध्वगामी करणे व अखेरीस सहस्त्रार पर्यंत पोहोचवणे हाच खरा नैसर्गिक ब्रह्मचर्याचा राजमार्ग
बाकी दमनाचे मार्ग काहीच उपयोगाचे नाहीत. जितके दमन करु पाहाल तितके दु:खी व विकृत होत जाल त्याने कामवासना तर जाणार नाहीच उलटपक्षी बलवान होउन जाईल.
तर वरीलच बाबतीत एक संतवचन आहे. की जो रेत को उलटा करे वो तरे. (रेत म्हणजे विर्य या शब्दाला उलटा करणे म्हणजे अधोमुखी कामप्रवाह उर्ध्वमुखी करणे )
अगदी सहस्त्रार पर्यंत नसेल न्यायची तरी हरकत नाही. एरवी जरी तुम्हाला मॉडरेटली कामवासना वा तिचा आवेग नियंत्रणात ठेवायचा असल्यास ( म्हणजे कुठे अनैतिक कृत्य हाताने घडुन जाण्याची शक्यता बळावल्यास जरी तुम्ही वरील श्वासाचा प्रयोग रीपीट केला तरी वेगाने तुमची कामवासना नियंत्रणात येते. मर्यादीत संयमासाठी देखील हा एक उत्तम प्रयोग आहे अगदी सुप्रीम आयडीयलच गाठावे असेही नाही)
आणि हा मी तुम्हाला एक वैज्ञानिक प्रयोग सांगतोय यावर तुम्ही अजिबात विश्वास ठेवण्याची गरज नाही. तुम्ही प्रत्यक्ष करुन पाहा अनुभव घ्या तुम्हाला पटले तरच पुढे कंटीन्यु करा. पुर्ण चिकीत्सा करा प्रयोगाच्या नोंदी घ्या वाटल्यास. कामवासनेवर नियंत्रणाचा इतका नैसर्गिक प्रयोग दुसरा नाही.
याचा दुसरा एक प्रकार तंत्रविद्येत आहे ज्यात एका वेगळ्या मार्गाने वरील हेतु साध्य केला जातो.
मात्र तो इथे सार्वजनिक संस्थळावर सांगण्यासारखा नाही.
असो.

ह्म्म्म ऊर्ध्वरेता हा शब्द कोणत्यातरी बहुतेक शंकरांच्या सहस्रनाम स्तोत्रात वाचलेला आहे.
मारुतीच्या घामाचा थेंब गिळून एक राक्षसिण गर्भवती कशी राहीली हे न सुटलेले कोडे आहे.
आणि नवनाथसार मध्ये तर हनुमानाच्या भुभु:काराने स्त्रियांचे गर्भ पडत वगैरे वर्णन वाचलेले. ते कसे काय होत असावे तेही कळले नाही.
___
अचरटजी छान खुसखुशीत शैलीमध्ये लेख लिहीला आहे. अजुन लिहीत जा.

धन्यवाद सर्वांना.
काल परवा आदूबाळाच्या खरडीत लंगोटाबद्दल उल्लेख आला होता त्यावर एक छोटीशी खरड मी लिहिल्यावर अण्णा बापट म्हणाले सांगून टाका.मी विचार केला केला "ब्रम्हचर्य म्हणजे काय?" यावर आपली मते मांडणे ,कुठे कोणी काय लिहिले,माझे मत इत्यादी चर्चा वाढवण्यापेक्षा प्रत्यक्ष या विषयाशी संबंध कसा आला,तेव्हा त्याचा अर्थ काय घेऊन चाललो एवढेच लिहावे.तसे केले.गोनि दांडेकरांच्या कुणा एकाची भ्रमणगाथा मधला किस्सा,विनोबा भावे यांचेकडे आलेला ब्रम्हचारी होऊ उत्सुक हे माहिती असेलच.ही एक असाध्य गोष्ट आहे आणि झालीच तर त्याची आय रडते असा प्रकार आहे. ब्रह्म बरोबर का ब्रम्ह याविषयी खात्री करून घेतली होती.ब्रम्हम जानाति इति ब्राम्हण:/ ब्रम्हदेव/ब्रम्हपुत्र नदी
इत्यादी आहे.इंग्रजीतल्या brahmin = bra~min उच्चारावरून ब्राह्मण लिहू लागले असावेत.

मूळ लेखातील सर्वच बाबतीत सहमत आहेच. त्यात आमच्याही वेळी , पौगंडावस्थेत असतांना, ( इयत्ता सहावी/सातवी त असेन मी तेव्हा ) ' ब्रह्मचर्य हेच जीवन आणि वीर्यनाश हाच म्रूत्यु " असे कोणा स्वामी शिवानंद लिखित पुस्तक वाचण्यात आले होते. त्यातही अशाच, लहानपणी ' भयंकर ' वाटाव्यात अशा काही गोष्टींचा भरणा होता. त्यानुसार प्रयोग सुद्धा करुन पाहिले गेलेत. उदाहरणार्थ शाळेत असतांना, आपल्या लघवीच्या धारेने, जमीनीवर खड्डा पडलाच पाहिजे, अन्यथा 'ब्रह्मचर्य' धोक्यात ! ! आपण कवायत करीत असतांना, दोन्ही पाय व अंगठे जुळवून उभे राहिले असता, आपले गुढगे जर एकमेकांना स्पर्श करीत असतील तर 'ब्रहम्चर्य' धोक्यात ! ! ( आणि अशांना सैन्यात घेत नाही असेही ऐकले होते ). आता सर्वच काही आठवत नाही, पण त्यातील एक वाक्य मी व्यक्तिशः फारच मनावर घेतले होते आणि त्याचा पुढील सर्व आयुष्यात माझा फायदाच झाला.
" चहा, कॉफी,मद्य,सिगारेट्,बीडी, तंबाखू इ.इ. सर्व उत्तेजक द्रव्ये आहेत, ती तात्पुरती परिणाम करतात , त्यामुळे आपणास 'व्यसन' लागू शकते. आणि 'व्यसन' शब्दाचा अर्थ ' संकट ' असा आहे, मग आपण संकट मागे का लावून घ्यायचे ? " ते वाक्य वाचल्यानंतर, जो चहाच घेत होतो, तोही बंद केला, आणि बाकीच्या गोष्टींकडे वळण्याची पुढे कधीच प्रव्रुत्ती झाली नाही.

प्रोस्टेट ग्लँडचा आणि लैंगिक शक्तीचा तसा काही संबंध नाही.
वृषणामध्ये जो अवयव असतो तो म्हणजे टेस्टीज.
टेस्टेस्टेरॉन नावाचे हॉर्मोन त्यातून सिक्रिट होते.
पुरुषीपणाची बाह्य लक्षणे आणि स्पर्मचे मॅच्युरेशन या करिता टेस्टेस्टेरॉन जरूरीचे असते.
सेक्स ड्राईव करिताही.

प्रोस्टेट ची सिक्रीशन स्पर्मसचं संरक्षण आणि पोषण करतात आणि सिमेनला एक व्हॉल्यूम देतात ज्यामुळे स्पर्म आरामात व्हजायनापर्यंत पोहोचतील.

मूळात सेक्स ड्राईव मात्र मेंदूतल्या लिंबिक सिस्टीम नावाच्या भागात सुरू होतो.

त्यानंतर अटोनोमिक नर्वस सिस्टीमच्या द्वारे इरेक्शनची क्रिया घडते.

प्रोस्टेट ग्रंथी बाहेर दिसत नाही. बैल ठेचतात तेव्हा वृषण ठेचतात. टेस्टीज ठेचल्या जाऊन स्पर्मस तयार होत नाहीत आणि स्पर्म कॅरी करणार्‍या नळ्या म्हंजे वास डिफरंस ठेचून बंद करतात.
पुरुषांचे कुटुंबनियोजन ऑपरेशन करताना फक्त या नळ्याच बंद करतात.
यामुळे प्रोस्टेटचे सिक्रीशन बाहेर येते पण टेस्टिजमधून येणारे स्पर्म बाहेर येत नाहीत.

उर्ध्वरेता म्हणजे वरच्या दिशेने इजॅक्युलेट करणारे.
इरेक्टेड पेनिसची दिशा कशी असते याचा एक स्टडी आहे.
त्यात अगदी शून्य डिग्री म्हणजे पोटाला घासून आणि एकशे एंशी डिग्री म्हणजे पायात केवळ पाच टक्के प्रत्येकी लोकांचेच इरेक्शन होते.
बाकीचे नव्वद टक्के लोक याच्या अधेमध्ये. ३० डिग्री ते ९५ डिग्रीत ७० टक्के पुरुष असतात.
त्यामूळे शंकराच्या 'उर्ध्वरेत' प्रकाराला एवढा युनिकनेस मिळाला असावा असे वाटते.
;)

स्पर्मच्या योग्य वाढीसाठी शरीरापेक्षा थोडे कमी तापमान हवे असते.
म्हणून 'देवाने ' ओवरीजसारखे टेस्टीज उदर पोकळीत न ठेवता आपण जन्माला येण्यापूर्वी तयार झालेल्या टेस्टीज सरकत सरकत वृषणात येऊन पोहोचायची व्यवस्था केलेली असते.
त्यामुळे लंगोट घालण्याने उलट मोकळी हवा मिळून स्पर्मचे पोषण छान होईल.
लंगोट करकचून आवळल्यावर मात्र उष्णता वाढून स्पर्म / टेस्टिस्टेरॉन्/सेक्स ड्राईव कमी होते का ते पहायला हवे.

ब्रह्मचर्य हेच जीवन , वीर्यनाश हाच मृत्यु या मूर्ख प्रचारामुळे पौंगंडावस्थेतील बरेच पेशंट झोपेत धातू गेल्याने 'वीकनेस' येतो अशी तक्रार करतात.
बर्‍याचदा मोठेही.
हा प्रकार भारतीय उपखंडातच जास्त दिसतो.( म्हणजे स्वप्नदोषामुळे वीकनेस येतो हा कन्सेप्ट)
वैद्यकशास्त्रात सायकिअ‍ॅट्रीत या प्रकाराला 'धात सिंड्रोम' असे म्हणतात.

मुंबईत असताना भैया लोकांना हा सिंड्रोम जास्त पाहिला.
आम्ही मजेत म्हणायचो. भैया लोकांचे टिपीकल आजार-
लहान मुले- गुरगुरात है (छातीतून गुरगुर आवाज येतो)
बायका- पिरात है (इथे - तिथे दुखत रहातं. यांचे केसही दुखतात.)
पुरुष- धात है ( झोपेत्/लघवीत पांढरे जाते, शीघ्रपतन होते आणि विकनेस येतो.)

साती ,बॅटमॅन बरेच अज्ञान दूर झाले.

ब्रह्मचर्य वगैरे गोष्टी कमालीच्या अनैसर्गिक , कृत्रिम व बिन गरजेच्या वाटतात . शारीरिक आणि मानसिक दोन्ही दृष्टीने . कशाला पाळायचे ब्रह्मचर्य ? सेक्स हि एक अत्यंत नैसर्गिक, मस्त आणि उत्तम गोष्ट आहे . ती इच्छा का दाबून ठेवायची ? आकलनशक्तीच्या पलीकडची गोष्ट आहे ही . सर्वच धर्मांमध्ये ब्रह्मचर्य या गोष्टीला उगाचच एका उंच उदात्त पातळीवर नेऊन ठेवलेले दिसते . (मग ते तथाकथित योगी वगैरे असोत किंवा ख्रिश्चनिटी मधील धर्मगुरू आणि नन्स असोत) .

या उगाचच उंच दर्जामुळे समाजात ब्रम्हचाऱ्याबद्दल अवाजवी सुप्त आदर वगैरे प्रचलित असावा . प्रपंच , सेक्स वगैरे गोष्टीना ' रिपु ' वगैरे असल्या लेबल खालती त्याला एक नीच दर्जा दिला गेलाय . भंकस आहे हे ब्रह्मचर्य वगैरे . सेक्स या गोष्टीचा मनमुराद आनंद घ्यावा आणि तृप्त व्हावे .
भर सदाशिव पेठेत वाढूनही कधी 'उच्चं अश्या ब्रह्मचर्या करिता लंगोट घालणे 'या अपप्रचारापासून कसा काय पण मी अन एक्सपोज्ड राहिलो . लंगोट आणि व्यायाम , मटेरियल सुरक्षित राहण्याच्या दृष्टीने उत्तम वस्त्र एवढाच अप प्रचार मला मिळाला . या बाबत साती यांनी मेडिकल फॅक्टस शास्त्रीय दृष्ट्या उत्तम पध्धतीने लिहिल्यामुळे त्याला माझी वीट जोडत नाही. पण एक गम्मत सांगतो . आमच्या क्रिकेट च्या टीम मध्ये असाच एक लंगोटाभिमानी होता . लय पिडायचा . एका मॅच च्यावेळी त्याला , तुझा लंगोट इतका भारी आहे ना , तर मग आज abdominal गार्ड न घालता बॅटींग कर असा भरपूर आग्रह सगळ्यांनी केला ( समोरच्या टीम मध्ये रणजी खेळणारा पेस बोलर होता ) त्या दिवसापासून लंगोटाचे महत्व या भंकस पासून सगळ्यांची सुटका झाली

अवान्तर : " गोनि दांडेकरांच्या कुणा एकाची भ्रमणगाथा मधला किस्सा," हा माहित आहे . "विनोबा भावे यांचेकडे आलेला ब्रम्हचारी होऊ उत्सुक " हे काय आहे ? लिहाल का जरा डिट्टेल मधे ?

मला तर 'माहितीपूर्ण ' दिसतंय.दिलेल्या सर्व श्रेणी कशा पाहायच्या?समजा चारजणांनी रोचक दिली आणि शेवटी पाचव्या कुणीतरी अवांतर श्रेणी दिली तर कोणती दिसेल?सर्व पाहता येतात का?

विनोबांकडे आलेला एक तरुण म्हणतो मला तुमच्यासारखे ब्रम्हचर्य घ्यायचे आहे काय करू? "आता जी पहिली मुलगी सांगून येईल तिच्याशी लग्न कर.विचारताय म्हणजे तुम्हाला झेपणारं नाहीये." थोडक्यात मानसिक तयारी नसेल तर बाह्य उपचारांनी/मारून मुटकून अशक्य वाटते.

वीर हा शब्द वीर्य या शब्दाशी संबंधित आहे का ?
अमुक धमुक माणूस उफाळलेल्या वीर्याचा आहे, वीर्यवान आहे असे वाक्प्रचार पूर्वी पासून ऐकले आहेत.
शरीरातले वीर्याचे प्रमाण आणि निस्तेजपणा/सतेजपणा यांचा संबंध असावा असे वाटते.
खूप जास्त हस्त मैथुन करणार्‍या एका ओळखीच्या अशक्त माणसाला डॉक्टरनेच आता हे थांबव असा सल्ला दिल्याचे माहित आहे. एक्सेसिव्ह सेमेन लॉस असे काहीतरी सांगितले होते.
त्यामुळे १ लिटर थेंब = १ लिटर रक्त इत्यादी अतिशयोक्त मिथमागे काही एक तर्कशुद्ध सत्य दडले असावे असे वाटते.
शिवाय योगासनांच्या एका शास्त्रोक्त पुस्तकात पद्मासन योगमुद्रेने 'स्वप्नदोष' सारखे भयंकर आजार बरे होतात' असा उल्लेख वाचल्याचे आठवते.
आणि वर्तमान पत्रांत पुरवण्यांमधे वगैरे खुशाल हस्त मैथुन योग्यच आहे वगैरे लेख वाचले की अचंबा वाटतो.

देवळावरचा कळस चढवायलाही सन्यासी/ब्रम्हचारीच लागतो.कारण काय तर त्या माणसाचा वंश नष्ट होतो म्हणे.मामाने एक छोटेसे देऊळ बांधायला घेतले होते वाड्यात.सर्व बांधकाम करून गवंडी बोलले "कळसाच्या लोखंडी शिगा बाहेर काढून ठेवल्यात.कोणी सन्यासी आणा कळस ठेवायला.नंतरचं काम आमचं.आम्ही कळस ठेवत नाही.वंशाचा नायनाट करतो."

इथे ब्रम्हचर्य हा पुरुषांकर्ता मर्यादित असा विषय म्हणून चर्चिला गेलाय. हा, आता लंगोट या विषयावरून सुरु झाला म्हणून तो पुरुष ब्रम्हचार्याशी घोटाळत राहिला हेही नैसर्गिक . (But आफ्टर ऑल व्हॉट इज लंगोट , जस्ट या पीस ऑफ क्लॉथ .. त्या सुप्रसिध्ध वाक्याच्या धर्तीवर ) हस्त मैथुन/स्वमैथुन ,वीर्य ,वीर , योगिक पोश्चर्स वगैरे वर घोळून घोळून चर्चा झाली. पण स्त्रीब्रह्मचर्य ( जास्त सुयोग्य शब्द न सुचल्यामुळे हेच म्हणतो),व संबंधित विषयी चर्चा न झाल्यामुळे चर्चा अर्धीच राहिली म्हणतो. काय म्हणता आचरट काका ?

पुरुषांचे ब्रह्मचर्य याबद्दल दोन संकल्पना आहेत.
ज्याला इंग्रजीत सेलिबसी म्हणतात तसे म्हणजेच कधीच स्त्री संग (आणि अर्थातच पुरुषसंग/ प्राणीसंग) केला नाही / करणार नाही असे व्रत.
यात हस्तमैथुन/केवळ विचारांमुळे येणारे ताठरत्त्व आणि वीर्यपतन होणारच नाही असे नाही.
तरीही धार्मिक कारणासाठी ब्रह्मचर्य असेल तर हस्तमैथुनही यात निषिद्ध असते.

योगी पुरुष आणि इंद्रियदमन करणारे लिंगाचे उत्थान आणि वीर्यपतन अनावधानाने, विचारांनी, स्वप्नातही होऊ नये म्हणून प्रयत्नशील असतात.
दिगंबर साधूंचे उदाहरण तर प्रसिद्धच आहे.
कमालीचा इंद्रीयसंयम असल्याने त्यांचे लिंगौत्थानही होत नाही.

मात्र प्रत्यक्षात लिंगोत्थान आणि वीर्यपतन या इतक्या इनवॉलंटरी क्रीया आहेत की बहुसंख्यांचे त्यावर नियंत्रण नसते.
त्यामुळे समाजात जेव्हा एखादा ब्रह्मचारी आहे असे म्हणतात तेव्हा त्याने स्त्रीसंग केलेला नाही इतकेच गृहीत धरले जाते.
तर जे स्वतःहून /शक्ती वाचवण्यासाठी/ उपासना म्हणून ब्रह्मचर्य व्रत घेतात ते हस्तमैथुनही करत नाहीत.
पूर्ण इंद्रीयदमन आणि इनवॉलंटरी वीर्यपतन टाळणे बहुसंख्याना शक्य आहे असे वाटत नाही.

आता स्त्रियांच्या बाबतीत वीर्यपतन होणे असा एखादा ठराविक इवेंट नसल्याने स्त्रियांना त्यामानाने ब्रह्मचर्य पाळणे शक्य होते.
ठराविक हार्मोन्सनी ठराविक शारिरीक बदल्/प्रणयोत्सुकता इत्यादी सहज शक्य असले तरी अननुभवी स्त्रियांना स्वतृप्ती करायची स्वतःहून इच्छा होणे किंवा जाणीव होणे निदान भारताततरी कॉमन नाही.
तसेच पुरुषांना जसे लहानपणापासून इनवॉलंटरी लिंगोत्थान होत असते आणि पौगंडावस्थेपासून वीर्यपतन होत असते तसे स्त्रियांना होत नाही. (मासिक पाळी या गोष्टीचा त्या अर्थाने शारिरीक सुखाशी संबंध नाही) . साहजिकच स्त्रियांना वीर्यनाश म्हणजे मृत्यू हा कन्सेप्ट लागू होत नाही.
मग स्त्रीयांकरिया योनीपटलभंग म्हणजे शारिरीक शूचितेचा नाश अशी संकल्पना आहे. मात्र योनीपटलभंग न होताही स्त्रियांना अत्युच्च कामसुख स्वतःच किंवा दुसर्‍याकडून मिळवता येऊ शकते. मग स्त्रियांच्या बाबतीतही ब्रह्मचर्य म्हणजे पुरुषाशी संग न करणे इतकाच अर्थ होतो.

पूर्वी संसारात असलेल्या /नातेसंबंधात असलेल्या स्त्रीपुरुषांनी नंतर मग ब्रह्मचर्य स्विकारले तर पुरुषांच्या बाबतीत जसे काटेकोरपणे याने पूर्ण इंद्रियदमन केलेय का हे बाह्यलक्षणांवरून ओळखणे आणि मॉनिटर करणे शक्य आहे तसे स्त्रिच्या बाबतीत पहाणे म्हणूनच 'नॉट अ‍ॅप्लिकेबल ' होते.
म्हणजे एखादा नॉट सो डिटर्माईन्ड ब्रह्मचारी केवळ फँटसाईज करत असेल तरी त्याच्याकडे कडक लक्ष ठेऊन असणारा गुरु/सहकारी त्याच्यातील शारीरीक बदल टिपू शकतो हेच एखादी नॉट सो डिटर्माईन्ड स्त्री ब्रह्मचारिणी करत असेल तर इतरांना कळून येणे अवघड आहे.

बर्‍याच स्त्रियांना 'स्वतृप्ती' या प्रकाराबद्दल काहिही अनुभव्/माहिती नसते.
असल्यास सामाजिक/ लोकलाजेस्तव त्यांनी ते कधी केलेले नसतेकिंवा क्वचितच केलेले असते.

याबाबतीत बरेच सर्वे झालेले आहेत. जालावर सापडतील.
एक डॉक्टर म्हणूनही मी सांगू शकते की (भारताततरी) स्त्रियांना स्वतृप्ती फारच क्वचित माहिती असते.

नात्यात परिचितांत एकट्या राहिलेल्या स्त्रिया/विधवा/परित्यक्ता कोणत्याही (स्वतः किंवा दुसर्‍याकडून) शारिरीक आनंद न मिळवता पूर्ण ब्रह्मचारिणी राहिलेल्या पाहिल्या आहेत.

(अण्णाबापटांना आता चर्चा दोन्ही बाजूंनी झाल्याची तृप्ती मिळावी काय?)

(अण्णाबापटांना आता चर्चा दोन्ही बाजूंनी झाल्याची तृप्ती मिळावी काय?)

अण्णाबापटांना अपेक्षित असणारी तृप्ती माझ्या आयुष्यात तरी मिळेल असं वाटत नाही. ह्याचं कारण सातीने आधीच लिहिलेलं आहे -

बर्‍याच स्त्रियांना 'स्वतृप्ती' या प्रकाराबद्दल काहिही अनुभव/माहिती नसते.
असल्यास सामाजिक/ लोकलाजेस्तव त्यांनी ते कधी केलेले नसतेकिंवा क्वचितच केलेले असते.

याबाबतीत बरेच सर्वे झालेले आहेत. जालावर सापडतील.
एक डॉक्टर म्हणूनही मी सांगू शकते की (भारताततरी) स्त्रियांना स्वतृप्ती फारच क्वचित माहिती असते.

नात्यात परिचितांत एकट्या राहिलेल्या स्त्रिया/विधवा/परित्यक्ता कोणत्याही (स्वतः किंवा दुसर्‍याकडून) शारिरीक आनंद न मिळवता पूर्ण ब्रह्मचारिणी राहिलेल्या पाहिल्या आहेत.

ही अभिमानाने मिरवण्याची गोष्ट अर्थातच नाही; पण वास्तव हे असं असण्याबद्दल मला अजिबातच शंका नाही. (आता 'स्वप्नातल्या कळ्यांनो' हे गाणं अगदीच सनातन आणि पुरुषप्रधान वाटायला लागलं.)

>>(अण्णाबापटांना आता चर्चा दोन्ही बाजूंनी झाल्याची तृप्ती मिळावी काय?)>>
अशा खरडींना फार ओडिटरच्या शेय्रागत प्रतिखरड न लिहिता तसाच काही पासिंग शॅाट (टेनिस) मारला असतात अण्णा तर मजा आली असती.
अण्णा तुमची खरड कालच पाहिली होती पण म्हटलं उद्या लिहू.मला शक्यतोवर माझे अनुभव लिहायचे आहेत.बर्म्हचर्य म्हणजे मला काय समजलं आणि ते कितपत झेपलं.स्त्रियांच्या बद्दलचा हा मुद्दा घेतला तर फक्त ऐकीव अथवा वाचनातून मिळालेले मुद्दे मांडता येतील.ते मांडीनच नंतर.

>>सर्वच धर्मांमध्ये ब्रह्मचर्य या गोष्टीला उगाचच एका उंच उदात्त पातळीवर नेऊन ठेवलेले दिसते . (मग ते तथाकथित योगी वगैरे असोत किंवा ख्रिश्चनिटी मधील धर्मगुरू आणि नन्स असोत) .

अगदी असेच काही नाही. विविधतेने नटलेल्या देशात " संभोगातून समाधीकडे" जाण्याचा विकल्प सुद्धा उपलब्ध आहे.

समाधी म्हणजे प्राण/मन यापासून शरीराची फारकत करणे असावे. शरीराच्या पंचेद्रियांचाच विसर पडण्याची क्रिया असावी. त्यातून अत्यानंद मिळतो असं म्हणतात परंतू फारच थोडे हे साध्य करू शकतात. समाधीअवस्थेत दीर्घकाळ शरीर गेल्यास हळूहळू झिजून नष्ट होईल आणि जिवंत समाधी होत असेल. ज्ञानेश्वरांनी घेतलेली. थोडया काळासाठी महाराज,योगी,संत या अवस्थेत जायचे असं सांगतात.
ओशोंनी असा विचार मांडला असेल की संभोगातून दीर्घकाळ नाही परंतू अल्पकालिक समाधीसदृष्य अत्यानंद मिळवता येईल, शरीरांचाच विसर पाडता येईल,जे एकाला शक्य नाही ते दोन शरीरे एकत्र येऊन साध्य करता येईल. - संभोगातून समाधीकडे. पाश्चात्य संस्कृती नागरिकांना याचं आकर्षण वाटले नाही तर नवलच. तसं पाहिलं तर साडेचार हजार वर्षांपुर्वीच्या पिरॅमिडात ममिबरोबर ठेवण्यात आलेल्या चांगल्या वस्तुंत तरुण मुलींचेही सांगाडे आहेत. कामेच्छा आणि संभोग मुडदे को भी खडा कर देगा हाच विश्वास असावा.

थांबा माझ्याकडचं "Intimate Kisses" पुस्तक काढते व मस्त कविता देते. मला शॅरन ओल्डस ची एक कविता भयानक आवडते तीच देते.
_____

I cannot forget the woman in the mirror

Backwards and upside down in the twilight, that
woman on all fours, her head
dangeling and suffused, her lean
haunches, the area of darkness,the flanks
and ass narrow and pale as deer's and those
breasts hanging down toward the center of the earth
like plummets, when I
swayed from side to side they swayed, it was
so dark, I couldn't tell if they were gold or
plum or rose,I cannot get over her
moving toward him upside down in a mirror, like a
fly on the ceiling, her head hanging down and her
tongue long and black as anteater's
going towards his body she was so clearly an
animal , she was an Iroquise scout creeping
naked and noiseless, and when I looked at her
she looked at me so directly, her eyes so
dark, her stare said to me I
belong here, this is mine, I am living out my
true life on this earth

मराठीत असं contemporary साहित्य लेखन होतं का अजून पौराणिक रासक्रीडेतला अध्यात्मिक अर्थामध्येच अडकून पडलेत? अप्पा जोगळेकरांस माहित असेल.

सुमारे ३ अठवडे इकडे फिरकता आलं नाही.

त्यामुळे इतका इंटरेस्टिंग विषय असून, "गाढवही गेले अन ब्रह्मचर्यही गेले" अशी कंडीशन झालीये. काही गोष्टी सुचताहेत पण आता जौदेत. गेलं ते ब्रह्मचर्य.

आमचा गाढवपणा स्लो आहे. बराचवेळ रस्त्यात एकेठिकाणी उभे राहतो स्थितप्रज्ञासारखे. नंतर उधळतो शेपटीला डबा/फटाक्याची माळ लावल्यागत.खुप विचार करतो आणि साली कोया फोडी एकाच चवीने खातो.