प्रेमाचे आर्जव - एक हुकणे

किंवा असेही होत असेल
की माझे शीळ घालणे
गाण्याची ओळ गुणगुणणे
वाटत असावे तिला
प्रमाणीकृत, पाकिटबंद!
(तिच्या भावनांचा नसेल असा
आकृतिबंध.)

इतिहासाने शिकविलीय
एव्हढीच तंत्रे, असलीच भाषा !
सोडली तर काहीच नाही उरत
(परिस्थितीत या बसावे झुरत!)

"मी एक चालती-बोलती जखम"
पाकिटबंद कॅडबरी मुद्दा ठरतो !
डार्क चॉकलेट, काजू घातले
तरी काय फरक पडतो ?

किंवा नुस्तेच तिच्यासमोर ठाकणे
मूकनाटकातील शोकनायकाप्रमाणे
अटळ आहे अयशस्वी ठरणे!

"सद्यस्थितीत" काहीही केले
तरी तिला ते कसे कळणार ?
प्रचलित अर्थाच्या गुलाम स्त्रिया
माझ्यावरती कशा भाळणार ?
---