स्वगत
anant_yaatree
काव्यतडागी जलपर्णीसम
प्रतिभा बहरून येते
पाहू न शकतो रवी, सकल ते
कवीस दावुनी जाते
कवी लेखणी सरसावून मग
मांडी ठोकुनी बसतो
इथे मोडुनी तिथे जोडुनी
कविता पाडुनी जातो
पामर रसिकांच्या तोंडावर
कविता मग आदळते
मुका मार अनवरत झेलुनी
नको तिथे हुळहुळते
रे कवड्या, तुज एक विनंती
ऐक जरा रसिकांचे
काव्यप्रपाती बुडवू नको रे
आवर कढ प्रतिभेचे
प्रतिभा नसते फोफावत ही
प्रतिभा नसते फोफावत ही काव्यतडागी
घ्यावी खुडुनी कोणीही अन जशी सुगी
शब्द येती मागुती व्यक्त करण्या आशया
कविप्रतिभा प्रतिबिंबित होते न मागे रसिकाश्रया
मोडतोड जर निरर्थकशी कवि तो खचितच कवडा रे
नसे तयाशी कवणी प्रतिभा रसिक कैचा भाबडा रे