जुन्या कविता
कविता पूर्वप्रकाशित आहेत, एकमेकींशी संबंधित नाहीत, अमुक एका विशिष्ट क्रमानंही नाहीत.
***
पाणी
उसळता एकान्त येथे
निरवतेचा बोल आहे
आज इथले खोल पाणी
वाट फोडत वाहताहे
रम्य तारे रम्य वारे
पाखरे दवी न्हायलेली
मात्र पाणी साहताहे
रात्र काळी रात्र ओली
उजळलेले काठ काही
नांदते घर वाट पाही
चंद्र पोटी पोसणार्‍या
पाण्यास त्याचा ठाव नाही
***
वाटा आणि मुक्काम
जे जे म्हणायसाठी तगमग होते जिवाची
ते ते सारं निरर्थक आहे हे कळून घेताना
एकाच वेळी आतून भरून येणारे आपण
क्षितिजापर्यंत रिते होत जाताना
आत शिरलेल्या वाळूच्या कणाभोवती
मुकेपणानं मोती विणत जाताना
आधी कधीच न दिसलेल्या रिकाम्या जागा
अर्थपूर्ण मौनांनी भरल्या जाताना
कुठे चाललेले असतो आपण?
वाटा आणि मुक्काम
सारंच तर एकमेकांत मिसळत गेलेलं...
***
स्वप्नसर्प
जागांशी जडती नाती
नात्यांच्या दुखर्‍या जागा
पावसात गुंतून राही
मायेचा अवघड धागा
माळावर सूर्य उद्याचे
दिवसाची देती ग्वाही
रात्रींचा हुरहुरवारा
तरी जिवास वेढून राही
चढलासे बघ मज सखया
हा मोहफुलांचा अर्क
देहात फुलांचे दंश
डसला स्वप्नांचा सर्प...
"वाटा नी मुक्काम" खासच
"वाटा नी मुक्काम" खासच छान!
बाकी दोन ठिक.
तिघीचा म्हटला तर परस्परसंबंध लावता यावा, पण गरज वाटली नाही.
तसे काही स्वतः कवियीत्रीच्या मनात होते का? नसल्यास
एकमेकींशी संबंधित नाहीत, अमुक एका विशिष्ट क्रमानंही नाहीत
हे पुनर्वाचनात वाचले
तरी हा प्रश्न कायम आहेचः तीन्ही कविता एकत्र देण्याचा उद्देश काय?
वाटा आणि मुक्काम फार
वाटा आणि मुक्काम फार आवडली.
सुंदर!
स्वप्नसर्प देखिल खास आहे.