Skip to main content

शून्य

चल शून्याच्या बाजू मोजू .
अन मोजुया खोली .
या शून्याचा आवाज कैसा ?
कैसी याची बोली ?

काय असे हो पाठी पुढती ?
अन शून्याच्या भोवती ?
अंत म्हणावा पाताळाचा ?
की शिखराच्या वरती ?

निराकार हा शून्य असे ,
की साकारीत होतो ?
शून्याचे जरी चित्र पुसावे ,
शून्य शेष उरतो .

चल शून्याच्या शोधामध्ये
शून्य उरे हाताशी .
रिक्त मानाने शांत बसावे
शून्य मिळे शून्या सी .

गवि Tue, 28/10/2014 - 13:29

पुलंची वाक्यं आठवली:

तत्वज्ञांचं आणि माझं कधीच सूत जमलं नाही. शून्याला भागत बसणारी मंडळी करायची आहेत काय? त्यापेक्षा तुझ्या दारासमोर फुलबाग करायला लाग! जीवनाचा आनंद अत्तराच्या कुपीतले झाकण उघडल्यासारखा दरवळायला लागेल आणि ऐसा मझा येईल.

बॅटमॅन Tue, 28/10/2014 - 14:25

In reply to by गवि

असली टाळ्याखाऊ नि बिनडोक वाक्ये फेकणारे पुलं देखील आजकाल डोक्यात जाऊ लागलेत. त्यांनी फक्त विनोदी लिहावं.

ऋषिकेश Tue, 28/10/2014 - 13:38

विषय नेहमीचा असला तरी छान नादमय रचना
काही वाक्यांत मात्रा कमी पडल्याने अडखळलो

बाकी, ऐसीवर स्वागत आहे.

मिसळपाव Tue, 28/10/2014 - 19:36

सुंदर कविता आहे हि. बर्‍याच दिवसानी 'कविता' या सदरनामाला सार्थ करणारी कविता वाचली. सुरेखच जमल्येय. मनात आलं कि "शून्याच्या संकल्पनेवर छान विणल्येय कविता" - आणि पटकन गदिमांचं "एक धागा सुखाचा" गाणं आठवलं. मानवाचं आयुष्य हे एखादं वस्त्र आहे या कल्पनेभोवती विणलेली कविता.


शून्य आहे तरी काय? पासून सुरूवात आणि शेवटी

रिक्त मानाने शांत बसावे
शून्य मिळे शून्या सी

निखिल, व्वा!

तिरशिंगराव Tue, 28/10/2014 - 20:32

ह्या कवितेचा स्विस अकाऊंटशी काही संबंध जोडता येईल का ? मोदी सरकार सध्या या शून्यांचीच खोली मोजत बसले आहे.