भगवंत म्हणतात:

१. माणसाला कर्म करण्याचा अधिकार आहे
२. कर्मफळ माणसाच्या हातात नाही.
३. कर्मफळाची आशा न ठेवता अनासक्त भावनेने माणसाने नियत कर्म करत राहिले पाहिजे.

मूळ कथा: Method Act, Splix
स्रोत: शरलॉक, बीबीसी

डिसेंबर महिना सुरु झालेला आहे, सूर्यास्त लवकर होऊ लागला आहे, चार्टर बस मधून घरी परतताना, अस्तांचल जाताना सूर्य दमलेला, ओजहीन दिसत होता. सूर्य अस्त होताच, थंड गार वारे अंगाला झोंबू लागले. बसची खिडकी बंद केली. काळजात धस्स झाले. चित्र-विचित्र निराशेने भरलेले विचार मनात येऊ लागले. खरं म्हणाल तर मला हिवाळ्याची भीतीच वाटते. जिथे साक्षात सूर्यदेव शक्तीहीन झाले तिथे सामान्य माणसांचे काय. हिवाळा म्हणजे छोटे दिवस आणि मोठ्या रात्री. सूर्याची भीती नाहीशी झाल्याने मानवाला त्रास देणाऱ्या अंधाराच्या राक्षसांचे बळ वाढते. दुसऱ्या शब्दांत हिवाळा म्हणजे अंधाराच्या राक्षसांचे राज्य. काही दया-माया न बागळता हे राक्षस आपल्या शरीरातील सर्व उर्जा, तेज, शक्ती शोषून घेतात.

आज मनःशांती विकणार्‍या , सुगंधी द्रव्ये व सुगंधी उदबत्ती तसेच सुगंधी मेणबत्ती यांची खैरात करणार्‍या "न्यू एज" शॉप मध्ये गेले होते. मूलाधार चक्रा पासून ते सहस्त्रार चक्रापर्यंतच्या सर्व एकाक्षरी बीज-मंत्रांच्या लहानशा पताका विकायला होत्या. लं-वं-यं- ॐ म्हणाल त्या बीजमंत्रांच्या मेणबत्ती (त्त्या?) हाझीर होत्या. गणपती , लक्ष्मी या एव्हरग्रीन देवतांच्या मांडीस मांडी लावून विविध पोझमधले बुद्ध, कुआन यिन, अवलोकितेश्वरा, अमिताव आदि देवता बसल्या होत्या.

भाषा

तुझी-ती-माझी