चित्रपट

काल-परवाच टीव्ही. वर एक तलत महमूदचं गाणं कुठल्यातरी गलत महमूदच्या आवाजात पुनर्मिसळ केलेलं माझ्या बघण्यात आलं. तो गायक तलत नव्हता हे ऐकताना (नव्हे, ऐकता क्षणीच) कळलं आणि महमूद तरी होता की नव्हता हे कळण्याआधीच मी चॅनेल बदललं. पण तरी ते गाणं ओठांत येत राहिलं आणि त्यामुळे अनेक गोष्टी आठवल्या.
आपल्या आवाजाला जरासा रफ्फू केला की आपणही महंमद रफीसारखे गाऊ शकतो असा समज असलेले अनेक शेख महंमद आमच्या बालपणी होऊन गेले होते. अन्वर, शब्बीर कुमार, महंमद अजीज अशी अनेक नावं त्यांनी धारण केली होती. (पुढे त्यातूनच 'सोनू निगम'ची स्थापना झाली आणि बाकीच्या या छोट्या-मोठ्या गायकांची सुट्टी झाली.)

माणूस आठवणीत खूप रमतो असं म्हणतात आणि त्याच संदर्भातली 'बाकी' नावाची ही independent film.
हारुकी मुराकामीच्या quote पासून सुरू झालेली फिल्म हा एक मुकपट आहे.
सुरुवातीलाच आपल्याला त्यातली नायिका दिसते आणि ऐकू येतात ते वेगवेगळे आवाज, त्यात शाब्दिक संवाद नाहीयेत तर आहे ते फक्त कॅमेरामधून केलेलं चित्रण. तिच्या डायरीतून, काळ्या - पांढऱ्या फोटोमधून तिला तिची भूतकाळाची चावी मिळाली आहे.
आणि त्या चाळीत जाताना तिचं पाऊल थबकलंय. तिथे आत गेल्यावर ती चाळ आणि तिचा भूतकाळ दोघांच्या आत शिरलीये. बॅकग्राऊंडला असलेल्या प्रत्येक आवाजाबरोबर तिची भावावस्था बदलतेय.

इतिहासातील राजे वा राण्या यांच्यावरचे सगळे चित्रपट एकत्र केले तर हे सिद्ध होते की पुढच्या २००-३०० वर्षांत भारतावर जी परकीय आक्रमणे झाली त्याबद्दल त्या त्या चरित्रनायकाला सगळी कल्पना होती. मुघलांची रणनीती, ब्रिटिशांचे कारस्थान, भारतातील सगळे राजे एक झाले तर वगैरे वगैरे. पण प्रत्येक वेळेस "इतर" राजांना ते समजले नाही. म्हणून देश पारतंत्र्यात गेला.

प्रसिद्ध अमेरिकी नियतकालिक ई-स्क्वायरच्या १९९८ सालच्या एका अंकात आलेल्या ‘Can You Say … Hero?’ या मुखपृष्ठकथेवर आधारलेला गेल्या वर्षी आलेला हा चित्रपट. सत्य घटनांवर आधारित. फ्रेड रॉजर्स या अमेरिकी टीव्ही सेलिब्रेटीभोवती केन्द्रित.

अमिताभच्या अग्निपथ बद्दल खूप काही ऐकून होतो. पिक्चर कल्ट वगैरे आहे म्हणून. त्यामुळे अखेर नेटफ्लिक्सवर पाहण्याची हिंमत केली. हा चित्रपट कल्ट आहे हे कोणी ठरवलं देव जाणे पण तो रिलीज झाला तेव्हा बॉक्स ऑफिसवर फ्लॉप का झाला असेल हे सांगणं मात्र काही अवघड नाही.

समकालीन प्रसिद्धी: फेसबुक

(मागच्या वर्षी ठाकरे चित्रपट पाहून लिहिले होते. आत्ता सहज मोबाईल मधील लिखाण चाळत असताना सापडले म्हणून पोस्ट केले)

ठाकरे चित्रपटाच्या निमित्ताने...

Music For Millions
----------------------

आठवणीतला हॉलीवुड

रवींद्र दत्तात्रय तेलंग

अकल्पितपणे घडून आलेल्या योगाची लज्जत न्यारीच असते. सारखं कथानक असलेले दोन चित्रपट बारा तासांच्या आत बघण्याचा योग असाच एकदा मिळाला-एक हॉलीवुडचा, एक बॉलीवुडचा. आपआपल्या जागी दोन्हीं चित्रपट श्रेष्ठ. चित्रपट होते-‘म्युझिक फार मिलियन्स’ आणि ‘हा माझा मार्ग एकला.’

माझे हे परीक्षण वाचण्याआधी महत्वाची सूचना:

कसा झाला महोत्सव?

१.
आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवाकडून काय अपेक्षा ठेवावी?