इतर

करोनाच्या काळात स्वॉब टेस्टिंग हा प्रकार आपल्या परिचयाचा झाला. जिथे स्वॉब घेतले जातात त्या केंद्रात काम करणाऱ्यांना सतत PPE घालून वावरावं लागतं नाही तर त्यांना संसर्ग होण्याचा धोका संभवतो. मंदार देशपांडे या पुण्यातील फोटोग्राफरने अशाच एका केंद्रात काढलेले हे फोटो आपल्याला बातम्यांच्या पलीकडचं वास्तव दाखवतात.

करोनामुळे जे लॉकडाऊन झालं त्यात आपलं सुपरिचित गाव वेगळंच दिसू लागलं. फोटोग्राफर अभय कानविंदे यांनी असं पुणं आपल्या कॅमेऱ्यात पकडलं. त्यातले काही निवडक फोटो. प्रतिमाच इतक्या बोलक्या आहेत की शीर्षक वगैरे देण्याची काही गरजच नाही...

‘हम आपकी आँखोंमे’
गुरुदत्तच्या चित्रपटातल्या गाण्यांमध्ये शक्यतो आधी संगीत सुरु झालं आणि मग गाण्याचे बोल आले असं होत नाही पण प्यासा पिक्चरमधलं ‘हम आपकी आँखोंमे इस दिल को बसा दे तो’ गाण त्याला अपवाद आहे. असं म्हणतात की ‘ It does not happen by accident but it happens by design.’ हे गाणं, गाण्याच्या आधीचा आणि नंतरचा सीन पाहिला की या गाण्याची संपूर्ण रचना उलगडते. ज्यांनी प्यासा पाहिलाय त्यांच्या हे लगेच लक्षात येईल.

'पिफ' आता संपत आले आहे. म्हणून त्याविषयी धागा सुरु करत आहे. समीक्षा करण्याची माझी कुवत नसल्याने, हा चर्चेचा धागा कलादालनात लिहित आहे. तिथले चित्रपट पाहून आलेल्या माझ्या सारख्या सामान्य प्रेक्षकांनी व बुजुर्गांनी यांत लिहावे, अशी विनंती आहे.
मला त्यातले विझलस टेल, टॉल टेल्स, मोसाद, पोर्ट्रेट ऑफ ए लेडी ऑन फायर, वन्स अपॉन अ टाईम इन अनातोलिया, केडी हे चित्रपट आवडले. तर मराठी विभागात, वाय, स्माईल प्लीज उल्लेखनीय वाटले.
स्वालोज ऑफ काबुल हा वॉटर कलर च्या माध्यमातून ॲनिमेशन केला असल्यामुळे अद्वितीय वाटला. गोष्टही छानच आहे.

२०१६ साली बुधाच्या अधिक्रमणाचे फोटो इथे मी दिले होते. (सद्ध्या फोटो गायब झालेले दिसताहेत, ते असो.) तर आजच झालेल्या बुधाच्या अधिक्रमणाचा फोटो इथे देत आहे. बुधाचे पुढचे अधिक्रमण १३ वर्षांनी होईल. यावेळी सुर्यावर एकही डाग नव्हता.

फोटो दिसला नाही तर इथे क्लिक करा.

सेल्फीच्या या जमान्यात प्रत्येक मोबाइलधारक स्वतःला आपण फोटोग्राफर आहोतच या मस्तीत ढिगाने फोटो काढत असतो (व फॉर्वर्ड करून मोबाइलची मेमरी भरत असतो.) स्मार्टफोनधारकांना तर याविषयी आकाशच ठेंगणे वाटत असते. खरे पाहता मोबाइल तंत्रज्ञानामुळे मनगट्यावरील वॉचेस व भिंतीवरील घड्याळं कायमचे गायब होतील असे वाटत होते. परंतु तसे काही न होता उलट ही इंडस्ट्री भरभराटीत धंदा करत आहे. व बाजारात महागड्या वाचेस् खपवत आहे. त्याचप्रमाणे फोटो काढायची सुविधा मोबाइलमध्ये आल्यानंतर बाजारातून कॅमेरे व फोटोग्राफर्सचे स्टुडिओ अस्तंगत होतील असे वाटत होते.

आताच्या इंटरनेट युगात एके काळचे National Geographic वा Life सारखी भरपूर फोटो असलेली व त्यातून नेत्रसुख देणारी मुद्रित मॅगझिन्स वाचणाऱ्यांची संख्या नक्कीच रोडावली असेल. (Life तर अस्तंगत झाले आहे.) यांचे जुने अंक चाळले तरी आपण वेगळ्या जगात आहोत असा भास होतो. दुर्गम भागात जाऊन व/वा दिवस-रात्र एकाग्रचित्ताने बसून आपण काढलेले फोटो या नियतकालिकामध्ये यावेत म्हणून एक-दोन किलोमीटर्स लांबीचे (अग्फा, कोडक, ओर्वो इत्यादी कंपनींचे) फिल्म रोल वाया घातलेल्या फोटोग्राफर्संची संख्या कमी नव्हती.

पहीला भाग - http://aisiakshare.com/node/7087

Roxette - The Look
पहील्यांदा ऐकले. ड्राइव्ह करताना हे गाणे रेडीओवर वाजत होते. I found it heady.
.

_______________________________