कला

अनेक चित्रपटांत तो दिसतो. कधी पार्टीमध्ये हातात चषक घेऊन, तर कधी सगळं रामायण घडून गेल्यावर एण्ट्री मारणारा पोलिस ऑफिसर म्हणून. त्यातल्या त्यात उल्लेखनीय म्हणजे, ‘दामिनी'मध्ये ज्या जज साबला सनी देओल ‘तारीख पे तारीख’वरचं लेक्चर सुनावत असतो, तो जज साब ‘तो'च होता. किंवा ‘इश्क'मध्ये जॉनी लिवर एका पार्टीमध्ये एका आगंतुक पाहुण्याची मजा उडवतो, तो आगंतुक पाहुणा म्हणजे ‘तो'. ‘तो'ला नाव गाव काही नाही. ‘तो’ बहुतेक इथे हिरो बनायला आला असेल. आता तर तो डायनॉसॉरसारखा नामशेष झाला असेल.

स्पोईलर अलर्ट : कृपया ज्यांनी अजून हा सिनेमा पाहिलेला नाही त्यांनी हा धागा वाचू नये .

'शटर आईलंड' एक अत्यंत भन्नाट सिनेमा आहे. तो जितक्या वेळेला पाहावं तितका जास्त समजतो आणि घोटाळ्यात पडतो. या सीनेमाबद्दल मी पुढे कधीतरी लिहिन. पण आज मला या सीनेमाबद्दल चर्चा करायची आहे .

ऋणनिर्देशः जॅबरवॉक हा सिनेमा आणि पुस्तकविषयक एक इंट्रेष्टिंग ब्लॉग आहे. त्यावर नुकताच एक गंमतीशीर प्रयोग वाचला. या धाग्याची कल्पना तिथून ढापलेली आहे. तसंच इथेच काही दिवसांपूर्वी राही यांनी असं सुचवलं होतं, की आपण आपल्या व्यक्तिगत अनुभव वा आठवणींविषयी बोललो, तर 'ऐसी'च्या चर्चांचा कोरडेपणा थोडा कमी होईल. तेही या धाग्यामागे आहे.

हे लेखन इथे हलवले आहे. अशा तात्कालिक स्वरुपाच्या लघु लेखनासाठी 'मनातील विचार/प्रश्न' या धागामालिकेचा वापर करावा. नवा धागा काढू नये.

८ जानेवारीपासून पुणे फिल्म फेस्टिव्हलची सुरूवात झाली. अनेक ऐसीकर चित्रपट पहायला जात आहेत. अनेक जण अर्थातच जात नाहीयेत. जे जात आहेत, त्यांनाही सगळे चित्रपट बघणं शक्य नाही. तेव्हा सगळ्यांसाठीच सामुदायिकपणे फिल्म फेस्टिवलच्या गमतीजमती नोंदवण्यासाठी हा धागा.

>> दिल चाहता है मधलं ते "सिध" चं किरदार आठवा. की जो चित्रं काढतो, (एकतर्फी का होईना पण) प्रेम करतो, मित्रांबरोबर पार्टीला (डिस्को मधे)/गोव्याला जातोच, गप्पाटप्पा करतोच, मौजमजा करतोच. पण तरीही व तेव्हाही काहीसा तनहा असतो.

'युद्ध' नावाची मालिका इथे कुणी बघतंय का? अमिताभ बच्चन, अनुराग कश्यप, तिगमांशु धुलिया, केके, नवाझुद्दिन सिद्दिकी वगैरे बडी नावं असल्यामुळे मालिका चर्चेत आहे, पण लोकांना कशी वाटली ते जाणण्यात उत्सुकता आहे.

सध्या 'ऐअ' वर टारगेट प्रॅक्टिससाठी वापरल्या जाणाऱ्या 'पुणे-५२' या सिनेमामुळे या विषयावर लिहिण्याचं निमित्त झालं. यू-ट्यूबवर तो पाहात असताना अनेक ठिकाणी मला असं वाटलं की त्याची (इंग्रजी) सबटायटल्स सदोष आहेत, आणि अर्थाचा विपर्यास होतो आहे. (मला मराठी समजत असल्यामुळे सबटायटल्सकडे दुर्लक्ष करणं हा सरळ आणि सोपा मार्ग झाला असता, पण दुर्दैवाने मला ते जमत नाही.) पण 'अमुक शब्द चुकला किंवा तमुक ठिकाणी अर्थछटा ढमुक नसून कामुक आहे' इत्यादि खुसपटं काढत बसण्याचा इथे माझा हेतू नाही.

(संपादक : चित्रपट वितरणाच्या रूढ मार्गांनी 'पुणे - ५२'ला प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचता न आल्यामुळे अखेर निर्मात्यांनी स्वतःच अधिकृतरीत्या चित्रपट यूट्यूबवर उपलब्ध करून दिला. त्या निमित्तानं सुरू झालेली मराठी चित्रपटांच्या सद्यस्थितीविषयीची चर्चा 'पुणे - ५२'वरच्या धाग्यात अवांतर होऊ लागल्यामुळे वेगळी केली आहे.)

बॉटबॉय टेस्ट

'बेख्डेल टेस्ट' आणि त्यावरून स्त्रियांना जालावर मिळणारे झुकते माप पाहून आम्ही व्यथित झालो आहोत. सगळ्या गोष्टी स्त्रिया आणि स्त्रीवाद्यांना सोयीच्या असणे हे आम्हांस अजिबात मंजूर नाही. या षडयंत्राविरोधात आवाज उठवणे आम्हांस अत्यावश्यक वाटते. "The Demise of Manhood" या प्रसिद्ध निबंधात, स्टॅनफर्ड विद्यापीठाचे बहुचर्चित प्राध्यापक फिलीप जिंबार्डो म्हणतात -