बुकींग्ज
====

राजीव उपाध्ये

ती ३२ वर्षांची  सॉफ्टवेअर इंजिनिअर... बाथरुम मधून बाहेर पडताच तिने आपले ओले केस मागे सरकवले. तेव्ह्ढ्यात अंगावर गुंडाळलेला टर्किश गळून पडला आणि मग तिने तसेच स्वत:ला पलंगावर झोकून दिले.  भिरकाऊन दिलेल्या ब्राच्या पलीकडे असलेला आपला फोन तिने सहज उचलला आणि मेसेजेस स्क्रोल करायला सुरुवात केली...

आरती
===

राजीव उपाध्ये

रात्र काळ्या मखमली वस्त्रासारखी पृथ्वीवर पसरली होती. स्मशानभूमीकडे जाणाऱ्या वाटेवर राजा चालत होता, खांद्यावरचा मृतदेह वाऱ्याच्या झुळुकीबरोबर हेलकावे खात होता. दूर एखादी चिता अजून धगधगत होती आणि तिच्या राखाडी श्वासातून लालसर निखारे चमकत होते.

ये मोह मोह के धागे

तेरी उंगलियोंसे जा उलझे

कोई टोह टोह ना लागे

किस तरह गिरह ये सुलझे

है रोम रोम एक तारा.....

मानवी मनाच्या दुर्गुणांमध्ये ‘मत्सर’ (ईर्ष्या किंवा जळफळाट) हा सर्वात घातक विषारी विकार आहे. अथर्ववेदातील हा सूक्त मानवाला आत्मपरीक्षण करण्याचा आणि मत्सररूपी विकाराला मनात उमलताच मुळासकट उपटून नष्ट करण्याचा सखोल आध्यात्मिक व मानसिक संदेश देतो. वेद आपल्याला सावध करतात की, मत्सर इतरांचे वाईट करण्यापूर्वी स्वतः आपलीच आंतरिक शांती आणि सारासार विवेक भस्म करून टाकतो.