Skip to main content

कोप

कोप
वणवण पळतोक्षीती पसारीत कोपा ।
जळत जळत अंती-बाह्य ओढी प्रकोपा ।
पण सहज जरि वेशीत केल्या मशाला ।
जिवन समर होता दीन पूर्ता बुडाला ।
विनय गुण तरी कोशी असावे निखारे ।
अवगुण दिसता नीती स्मरावे सख्यारे ।

Cold Blooded - १० (अंतिम)

रोशनी, जवाहर आणि अखिलेश या तिघांचीही हत्या करण्यासाठी बॅट्रॅकटॉक्सिन वापरण्यात आलं आहे हे ऐकून चारु नखशिखांत हादरली होती. रोहित बँगलोरला डॉ. मालशेंच्या लॅबमध्ये आलेला असतानाची सारी चर्चा क्षणांत तिच्या नजरेसमोर फिरुन गेली!

"मिसेस द्विवेदी, तुम्ही डॉ. मालशेंच्या लॅबमध्ये असिस्टंट म्हणून काम करता, राईट?"

"येस!" चारु स्वत:ला सावरत उत्तरली.

"तुम्ही आणि शेखर अमेरीकेहून परत येताना कोलंबियात थांबून बॅट्रॅकटॉक्सिन घेवून मुंबईला आलात, करेक्ट?"

ललित लेखनाचा प्रकार

एका लेखकूची दिवाळी

एका लेखकूची दिवाळी

मे महिना उजाडला, हवा गरम व्हायला लागली, आणि एके दिवशी लेखकूला जाग आली. तो सवयीप्रमाणं लगेच स्वयंपाकघरात गेला.

“थांबा जरा. पोहे होतायत अजून. लगेच उठल्याउठल्या ‘खायला दे’ म्हणून घाई करू नका,” लेखकूपत्नी म्हणाली.

पण लेखकूला त्यावेळी पोह्यांची भूक नव्हती, हे त्याच्या अजाण आणि असाहित्यिक पत्नीला काय कळणार? त्यानं तडक जाऊन सासरेबुवांनी मागच्या दिवाळीत भेट दिलेल्या फ्रीजला लावलेलं कॅलेंडर उघडलं आणि गब्बरसिंगसारखा प्रश्न फेकला,” दिवाळी कधी आहे? कधी आहे दिवाळी?”

ललित लेखनाचा प्रकार

संस्कार

एका लेखावर शामची आई, आणि तिने शामवर केलेले संस्कार यावर थोडी चर्चा झाली. ती थोडी व्यापक करण्यासाठी हा चर्चाविषय. तुम्ही तुमच्या मुलावर कुठचे संस्कार करण्याचा प्रयत्न केला, करत आहात वा करणार आहात? तुमच्या आईवडिलांनी तुमच्यावर कोणते संस्कार केले वा करण्याचा प्रयत्न केला? कुठचे संस्कार आजच्या घडीला आवश्यक आहेत? उत्तर देताना शक्यतो त्या गुणाचं वर्णन एका शब्दात लिहून त्यापुढे त्याचं वर्णन लिहा.

मी सुरुवात करतो.

अस्मिताची कविता

मनबाभूळ

कधी धूसर धूसर
कधी अंधारल्या वाटा
मिट्ट काळोखाच्या दारी
आहे बाभळीचा काटा

काटा घुसला घुसला
कळ देहात देहात
दुःख वेदनेची झळ
जीव झाला कासाविस

केला देवाचा ग धावा
का रे दिलीस वेदना?
किती अंत बघशील
सांग जरा माझ्या मना

वाटे फुलावे फुलावे
साथ कोणाची मिळेना
एकट्या या बाभळीला
कसे जगावे कळेना....

लाल, गुलाबी, पिवळी
कधीकधी उमलते
काटे देहाला बोचरे
असूनही ती सजते

-अस्मिता

कवयित्रीविषयी

शिशिर

हवेत आता लख्ख गारवा

स्वच्छ निळाई, केशरी थवा

पानांचा हा लालस मोहर

जाईल गळून, जरी मज हवा

देठात उबेचे आठव अजुनी

धग पानांची डोळ्यांमध्ये

जाणवते पण, पोचत नाही

आक्रसलेल्या गाभ्यामध्ये

झाडांनी कोठून आणला

विखार इतक्या सौंदर्याचा

अट्टहास होता का केवळ

बहरानंतरही बहराचा?

बोच पांढरी वाऱ्यामधून

हाक नव्हे ती - घंटा कानी

आभास तो पेटलेपणाचा

गाळण्यापूर्वीच्या निकरानी

कथा - दगड

दगड
----------------------------------------------------------------------------------
उजाडलं होतं, माणसांची वर्दळ सुरू झाली होती.
ती भिकारीण पडल्या जागेवर उठून बसली . तिने आजूबाजूला नजर फिरवली.तिच्याही पोटात आग पडली होती. रात्रीपासून खायला काहीच मिळालं नव्हतं

ललित लेखनाचा प्रकार

ओतप्रोत

अजून दारी पारिजात आरक्तफुलांनी कसा डवरतो
पहाटवारा मूक स्पर्शता सडा शिंपुनी का गहिवरतो?

अभिसाराच्या अधीर गात्री अभिचारी का हिरवे गोंदण
धगधगत्या का इंगळांवरी थरथरते पांढुरके लिंपण?

नतभावाचे गाणे झरता रतरात्रींचे आठव अलगुज
जाता जंगलवाटांवरुनी पंचम नादे मनात अविचल

गणगोतांच्या उदार मेळीं स्वर माझा जरि करितो गुंजन
निर्झर मायेचा ओलांडुन आत वाजतो अलख निरंजन

डंख मधाचे नाजुक झेलत, उधळत ऋतुहृदयीची तळमळ
ओंजळीतल्या कळ्या उमलता गाभाऱ्याच्या भाळी परिमळ

विश्वस्तवृत्तीकडे वाटचाल्

या जगाकडे पाहण्याचे दोन दृष्टीकोण आहेत- एक असा की हे विश्व निराधार नि निरीश्वर आहे. दुसरा असा की ते साधार नि ईश्वरप्रणित आहे. निराधार विश्व आपसूकच निरर्थक ठरतं. कारण शेवटी अशा विश्वातली प्रत्येक गोष्ट ही केवळ भौतिक स्वरुपाची असते. आणि स्वतःचे अस्तित्व असल्याचे भान असलेल्या, स्वतःस मुक्तेच्छा आहे असे मानत असलेल्या, बुद्धिमान, विवेकी, विचारी मनुष्यजातीस आपण केवळ करकच्च नियमांनी बांधलेले एक भौतिक पदार्थ आहोत असं सांगणं म्हणजे त्याच्या स्वतःसकट सगळं काही निरर्थक आहे असं सांगीतल्याजोगं आहे.

ललित लेखनाचा प्रकार