भारतासारख्या देशात जिथे ग्राहक रक्षणाची यंत्रणा अतिशय कमकुवत आहे आणि दुकानात जाऊन खरेदी करणार्‍या पारंपारिक ग्राहकांनाच जिथे अडचणी आणि वाईट सेवांचा अनुभव येतो तिथे ऑनलाईन ग्राहकांसाठी काही केले जात आहे का? की मंदिराजवळचं पिवळ्या दाराचं घर शोधणे इतपतच इनोव्हेशन मर्यादित आहे?

भारतात इ-कॉमर्स चा चढता आलेख. २०२० पर्यंत ते मार्केट १०० बिलियन डॉ. पेक्षा जास्त होण्याची शक्यता मॉर्गन स्टॅनले ने वर्तवलेली आहे..

सध्या या कंपन्यांचा भर नफ्यावर नसून इतर महत्वाच्या बाबींवर आहे...
.
.
पुढे - हा भाग अत्यंत इंट्रेष्टिंग ....

नुकताच spotlight हा ऑस्कर विजेता चित्रपट पाहिला. पण तो 'फक्त प्रौढांसाठी' का आहे ? खरच हा विनोद मला अजूनही कळलेला नाहीये (सेन्सॉर चा). या चित्रपटाला सरळ U सर्टिफिकेट दिले तरी चालेल ईवन द्यायला हवे. मी पाहिलेल्या प्रौढ चित्रपटांमध्ये या चित्रपटावर सगळ्यात जास्त अन्याय झाला आहे . (अबाऊट सर्टिफिकेट ) . काय कारण असावे ? का child molestation हे दोन शब्द ऐकूनच यांनी सरळ A दिले ? म्हणजे एकीकडे मुलांना या गोष्टीपासून सावध करावे यासाठी प्रयत्न होतात आणि हे दुसरीकडे हे असे करणार ? strange way of सेन्सॉर.

‘स्वदेस’ आठवतोय? त्यातल्या एका प्रसंगात गावातील एक माणूस मोहन भार्गवला भारतीय संस्कृती किती महान आहे हे सांगत असतो त्यावेळी मोहन एक वाक्य बोलून जातो,”मै नही मानता की मेरा देश महान है”. भारतीय सण, परंपरा,रिती,रिवाज याचे सतत गोडवे गाणारे टिपिकल बॉलीवूड चित्रपट पाहता हे वाक्य तसं धाडसीच. आपलीच संस्कृती सर्वश्रेष्ठ हा ताठा मिरवणाऱ्या भारतीयांना धक्का देणारं, त्यांना विचार करण्यास भाग पाडणारं. खरोखर छान होता तो प्रसंग. मस्त जमून आलेला. ‘माझा देश,संस्कृती महान नाही पण आपण तिला महान बनवू शकतो. अमेरिकेला नावं ठेवण्याचा कोणताच अधिकार आपल्याला नाही’ हा मोहनचा विचार मला तेव्हा पचला नव्हता.

(मागील भाग)