कोणे एके काळी, 'माहिती, शिक्षण आणि मनोरंजन' या त्रिसूत्राचा स्वीकार करून भारतात दूरदर्शनच्या एकछत्री साम्राज्याची सुरुवात झाली होती. कृष्ण-धवल पासून रंगीत प्रसारण सुरू होईपर्यंत, टीव्ही सेट असलेले भाग्यवंत आणि त्यांचे फुकटे लाभार्थी शेजारी, दूरदर्शनवर जे दाखवतील ते, टीव्ही ऑन केल्यावर दिसणाऱ्या मुंग्यांपासून सभा समाप्तीनंतरच्या मुंग्यांपर्यंत भान हरपून पाहू लागले. आकाशवाणीच्या बातम्यांपेक्षा टीव्हीवर, घरबसल्या आलिया कव्हरेजशी असावे सादर अशी सोय(!) झाली होती. त्याआधी देशातील घडामोडींचे प्रत्यक्ष चित्रण फक्त फिल्म्स डिव्हिजनच्या न्यूज रीलमध्ये सिनेमा थियेटरात दिसत असे.

ठहराव .मौन.silence.शांतता.pause - या विषयाबद्दल लेख वाचत होते. लेख खूप आवडत होता. लेखकाचे म्हणणे होते की कोणत्याही शब्दाचा अर्थ समजून घ्यायचा असेल तर त्या शब्दाच्या अलीकडली व त्या शब्दाच्या पलीकडली या दोन्ही शांततांना फार महत्त्व असते. या शांत जागा नसत्या तर शब्दच नसते केवळ एक सततचे आवाज एवढेच ऐकू आले असते. गदारोळात काहीही ना उमजले असते ना कशाचा अर्थ लागू शकला असता.
.

अवंतिकाबाई बळवंतराव देशपांड्यांच्या चैतन्यचं आज लग्नं होतं. चैतन्य हा अवन्तिकाबाईंचा दुसरा
मुलगा. दोन मुलं नि माहेरवाशीण म्हणवून घ्यायला एक मुलगी, असं आदर्श कुटुंब होतं त्यांचं. देवानी
त्यांना सारं काही भरभरून दिलं होतं. त्या सगळ्या वैभवाचा त्या चवीचवीनं उपभोग घेत होत्या. कशा-
-कशाची म्हणून उणीव नव्हती त्यांच्या संसारात.

बालपणाची गोष्ट. माझे वय १२-१३ वर्षांचे असेल. आमची शाळा पहाडगंज येथे होती. शाळा सकाळची असल्यामुळे आम्ही ७-८ सहपाठी एकत्रच शाळेत जाण्यासाठी घरून पाईच निघत असू. नया बाजार, कुतुब रोड, सदर बाजार, बारा टूटी, मोतिया खान असा शाळेत जाण्याचा मार्ग. शाळेत पोहचायला पाऊण एक तास लागायचा. रोज सकाळ -दुपार जवळपास ३-३ किलोमीटर पाई चालण्यामुळे चप्पल आणि जोड्यांचे बारा वाजयचेच. मोतिया खान जवळ एक चांभार होता. ५-१० पैश्यात तो जोडे आणि चप्पला दुरुस्त करून द्यायचा. छोटू त्याचा मुलाचे नाव. त्याचे वय हि आमच्याच जेवढेच होते. तो सरकारी शाळेत शिकायचा. दिल्लीत मुलांची सरकारी शाळा दुपारची असते.

सामान्य माणसाला लिनक्स कसे वापरता येईल या विषयवार लेखमाला सुरु करत आहे. सर्व प्रकारच्या "प्रश्नांचे" स्वागत असेल. तरी खालील मार्गदर्शक तत्वे पाळल्यास सगळ्यांचाच अनुभव सुखद होईल.

1. लिनक्स किंवा एकुणातच मुक्तस्त्रोताबद्दल सर्व प्रकारच्या "प्रश्नां"चे स्वागत असेल आणि त्यांची उत्तरे दिली जातील. पण त्याच वेळेला प्रश्न(Question) आणि वाक्य (Statement) या दोघांमधे काय फरक आहे एवढे मराठी व्याकरणाचे ज्ञान प्रश्नकर्त्यास असावे अशी माफक अपेक्षा आहे.