Skip to main content

पिशी मावशीचे टाईममशीन

घोकत विज्ञानाची सूत्रे
भुत्या बनवतो अफाट यंत्रे
नावडले तर फेकुन देतो
अशी तयाची पिसाट तंत्रे ||1||

एके रात्री अजब जाहले
चमत्कार नच ‘आविष्कार’ तो
असे काहिसे यंत्र जाहले
काळ उलंघुनि चालक जातो ||2||

भुत्या गडगडा हसुनि बोलला
‘अफजलखाना पाहुन येतो’
बाहु पसरता खान मियाने
म्हणे ‘नको रे भूतकाळ तो’ ||3||

विज्ञानाचे युग हे आता
भविष्य उज्ज्वल वाटे त्याला
दोन दशक मग पुढती जाउन
हुरळुन गेला भुत्या आपुला ||4||

गेंडवताच्या शहरी जाता
दिपून गेले नेत्र तयाचे
दोन दशक आधीचे खेडे
आता झाले शहर जयाचे ||5||

दोन कोटि लोकांनी गजबजले
टॉवर गगनावेरी गेले
एकावरती एक असे ते

... आणि माझी काशी झाली! (भाग २)

१. मी हा लेख खूप घाईघाईत लिहितेय. आणि त्यामुळे त्यात होणार्‍या लेखनचुका तुम्ही मोठ्या मनाने, दिवाळीचा फराळ घालून मोठ्या झालेल्या तुमच्या पोटांत घालाल या आशेने दुरुस्त न करता तशाच ठेवते आहे.

२. गेल्या भागातला शेवटचा परिच्छेद पुढीलप्रमाणे-

थोडक्यात काय, फील्डवर्क म्हणजे भाषाविज्ञानाचा एक छोटासा पण महत्त्वाचा कोपरा आहे.

भाषाविज्ञान या नवव्या पात्राचा एवढा परिचय तूर्तास पुरे.

__________________________________________________________________________________

... आणि माझी काशी झाली! (एका फील्डवर्कचा वृत्तांत)

१. आधीचा लेख संपादित केल्यावरही ट्रॅकरमध्ये दिसत नसल्याने तोच मजकूर या वेगळ्या धाग्यावर चिकटवतेय.

२. वेळ मिळेल तसतसा हा लेख तुकड्यातुकड्यात प्रसिद्ध करेन. गैरसोयीबद्दल क्षमस्व.
____________________________________________________

धिस टाईम फॉर आफ्रिका. - भाग १

आजवर कामाच्या स्वरूपामुळे अनेक ठिकाणी फिरण्याचा योग आला. अजूनही येतच आहे, पायाला चक्र लागलंय कधी थांबणार माहिती नाही. ताकद आहे तोवर फिरतोय, घरट्याची ओढ वाढलीये, भरारीची झेपही. नवीन मुलूख बघतोय, अनवट वाटा शोधतोय, नवीन माणसं धुंडाळतोय. चालूच आहे माझा शोध आणि ‘माझा’ शोध.

एका विचारवंताचा मृत्यू

दुपारी साडेबारा- पाऊणची वेळ. डॉ. जोशी आपल्या क्लिनिकमध्ये (नेहमीप्रमाणे) एकटेच बसले होते. दोन- चार दिवसांत तर एखादा एम.आर. सुद्धा फिरकला नव्हता. त्यामुळे वाचायलासुद्धा काही नवे रंगीबेरंगी कागद नव्हते. शेवटी आपल्याच, दिनांकाच्या ठिकाणी ‌‌‌‌‌----/----/१९९-- असे छापलेल्या, जुनाट- पिवळट पण चालू प्रिस्क्रिप्शन पॅडवर रेघोट्या ओढत बसले होते. तेवढ्यात त्यांना दरवाजापाशी कोणीतरी चपला काढत असल्याचा आवाज आला. त्यांनी उत्साहाने मान वर केली.

पोलिटिंगल भाग ४ : तुच्छकटिक अर्थात तुट्शकटिक

पोलिटिंगल - भाग १, भाग २, भाग ३
(अतिशहाणा यांचा 'शपथविधी' हा धागा आल्यावर त्यांनी अशा लेखनाचं एक सदर ऐसीसाठी सुरू करावं अशी गळ मी घातली. मग त्यावरून झालेल्या चर्चेत एकमेकांना कल्पना देणं, लेखांमध्ये सुधारणा सुचवणं असं करत 'एकमेकां साह्य करू अवघे धरू सुपंथ' या तत्त्वावर दोघांनी मिळून हे सदर सुरू करावं असं ठरलं. आठवड्याला किमान एक लेख लिहायचा असल्यास एकावरच ताण येऊ नये म्हणूनही हे कोलॅबोरेशन सोयीचं ठरेल. या मालिकेतलं माझ्यातर्फे एक पुष्प.)

इंटरस्टेलार:- इन्टू दॅट गुड नाइट......(without detailed plot)

इंटरस्टेलार:- इन्टू दॅट गुड नाइट......

समीक्षेचा विषय निवडा

कल्पनेतल्या डोक्याच्या दह्याने ... - भाषेची दौर्बल्ये

कल्पनेतल्या धूपदीपांनी जिथे देव खूष होतो तिथे कल्पनेतल्या सज्जनपणाने माणसाने तृप्त राहायला काय हरकत आहे? -- पु.ल.

----------------------------
हे वाक्य दिडेक वर्षापासून ऋषिकेशच्या सहीत रोज दिसते. या वाक्याचा साहित्यिक अर्थ तज्ञांना स्पष्ट आहेच. पण इथे ते उदाहरण घेऊन भाषेची दौर्बल्ये मांडत आहे. (माझ्या स्वतःच्या लेखनातही भाषेची अनेक दौर्बल्ये आहेत/असणारच. पण विषय तो नाही.)
---------------------------

हेल्मेटसक्ती

Taxonomy upgrade extras

अव्यवहार्य तसेच कालबाह्य कायदे ही भ्रष्टाचाराची कुरणे निर्माण करतात. पुण्यात चालू झालेली हेल्मेट सक्ती चा नियम हे त्याचे एक उदाहरण आहे काही सेलिब्रिटी हेल्मेट जागृती साठी प्रयत्न करताना दिसतात. त्यामुळे होणार्‍या सुरक्षिततेबाबत प्रबोधन करणे अयोग्य नाही. पण विरोध आहे तो सक्तीला आहे हेल्मेटला नाही हे लक्षात घेतले पाहिजे. हेल्मेट घातले नाही तर त्या व्यक्तिची सुरक्षितता धोक्यात येउ शकते पण वाहतुकीचे बाकी नियम पाळले नाही तर अन्य लोकांची सुरक्षितता धोक्यात येते. वाहतुक सुरक्षाव्यवस्था सांभाळताना वाहतूक नियमांच्या अंमलबजावणीचे प्राधान्यक्रम ठरवले पाहिजेत.