Skip to main content

समीक्षेसारखे काहीतरी

हिंदी चित्रपटांकरिता हे साल माझ्या दृष्टीने दुष्काळीच म्हणायला हवे. मी यंदा मोजून तीनच हिंदी चित्रपट पाहिले. त्यांपैकी पहिले दोन तर मला माईलस्टोनच वाटतात. ते तीन पिच्चर अनुक्रमे असे : ऑंखो देखी, क्वीन आणि मेरी कोम.

समीक्षेचा विषय निवडा

सराईत

आताशा सुंदर लागलाय स्वर वगैरे..
सगळं कसं छान चालू आहे
हसतमुखानं यशाच्या छटा मोजत मस्त सरकतोय दिवस.
माझ्याकडे यांव आहे आणि मी त्याला त्यांव दिलं.
हिशोबाच्या कागदाचा मनात लागलाय ढीग.
थुंकी झेलणारे झेलतायत..
असुयेच्या आठ्या सुखावून जातायत .
मित्रांचाही आहेच की घोळका...
सगळं कसं छान चालू आहे .
मारायला शिकतोय की नकोसे विचार,
हव्याशा प्रलोभनांच्या बदल्यात.
खूप ताकद आहे अजून.. लांब धाव घ्यायची..
जवळच्या नात्याची मिठी फक्त सोडवायची
सुखाच्या व्याख्या बदलतायत,
नजर अजून रुंद होतेय.. घाव अजून खोल.
जल्लोष होतोय धुंद..
दरडावून विचारणारा आवाज क्षीण होत जातोय.

येडा (?) गोप्या ...

रंग्याने त्याच्या दप्तरातून सतरंजीची पट्टी बाहेर काढली आणि भिंतीच्या बाजुला बसलेल्या एका पोरावर खेकसला…

“ए जाड्या, सर तिकडं. माझी जागा हाये ही. “

तसं ते पोरगं बाजूला सरकलं आणि रंग्याने आपली सतरंजी (पट्टी) तिथे अंथरली. अर्ध्या पट्टीवर स्वतः बसत, डोळ्यानीच मला पण बसायला सांगितलं. मी जरा घाबरतच खाली बसलो…..

बरळप्रहरी..

हातात आहे ग्लास आणि सर्वकाही सत्य आहे
बहरत्या या बरळप्रहरी सर्वकाही शक्य आहे

फेसाळती शाम-ए-गझल अन बेगडीसा सूर आहे
आज सच्ची काहीबाही वाहवाही शक्य आहे

अधभरा अन अधरिकामा जीवनाचा जाम आहे
याच प्रहरी भाडखाऊ फलसफाही शक्य आहे

और जामे-आरजू गर मुठ्ठिमध्ये घट्ट आहे
बाकी सारे मिथ्य कहेना या प्रवाही शक्य आहे

यकृताच्या गाळणीला कुछ पलांचे काम आहे
याचवेळी काव्य काही अर्थवाही शक्य आहे

पिशी मावशीची निवडणूक

ढण् ढण् ढण् ढण् टण् टण् टण् टण्
निवडणुका त्या जाहिर झाल्या
उमदे घोडे दूर पळाले
खेचरांस अन् किमती आल्या ||1||

दिसते कोठे ‘रक्त’ ‘स्थिरावे’
दिसते कोठे ‘रक्त’ ‘दुरावे’
कुणास ये धर्माचा पुळका
कुणी ‘ जात तर दुय्यम ’ शिकवे ||2||

स्मरण कुणा होई प्रगतीचे
झाले नाही जे जे त्याचे
येत्या खेपी करुन दावतो
ढोल वाजवुन म्हणती सांचे ||3||

हापिसांतुनी पक्षांच्या त्या
फड कुस्त्यांचे रंगु लागले
‘फड’ वालीच्या केसांनी अन्
प्रतिस्पर्ध्यांचे गळे कापले ||4||

खुर्चीवर बसता जनतेची
वस्त्रे ‘जी जी’ फेडुन नेली
त्यातिल वाटुन थोडी थोडी
सभ्यपणाची शाल ओढली ||5||

तालुक्यास मग पिशिही गेली

बयो !! भाग २

बयो !! भाग १

एकदा नेहमीप्रमाणे कोमल ऑफिस मध्ये नसताना तिचे बाबा आले.
मी म्हणालो, "काय काका?"
"काही नाही सहजच. मी काय म्हणत होतो…"
"काय?"
"आमची बयो ग्रजुएट झालेली आहे" (बहुतेक कोमलला घरी बयो म्हणत असावेत)
"हो माहित आहे मला"
"दिसायला हि सुंदर आहे"
"…………" (आता हे नवीन काहीतरी सान्गीतल्यासारखे काय सान्गताय? काय ते विचारा)
"तर मी म्हणत होतो कि…… "
"काय?" (मला आता धडकी भरली. एखाद्या गोष्ट बऱ्याच दिवसापासून मनात असेल आणि आता ती मिळण्याची वेळ जवळ आल्यावर जसा माणूस नर्वस होतो तसे झाले. अजून किती वेळ घेणार आहेत हे?)