इतर

साहेब

साहेब.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

मोहन गाढवे

मोहन गाढवे माझ्या गावा शेजारच्या गावात रहात होता. तो आणि मी एकाच शाळेत शिकायला होतो. आमच्या वर्गशिक्षकांनी पोरं मोहन्याला गाढव्या, गाढवीच्या असं म्हणत म्हणून त्याला 'मोगा' हे नाव दिले. सगळे त्याला मोगा म्हणू लागले. कुणी गाढवे आडनावावरुन चिडवलं तर लगेच हेडसरांकडे रडत जायचा. हेडसर वैतागून गेले, एक दिवस बोलले गाढव खूप कष्टाळू आणि इमानी प्राणी आहे. तूला कुणी गाढव म्हणाले तर अजिबात चिडू नकोस. गाढवासारखा अभ्यास कर मग बघ गाढव चिडवणारे गाढवे साहेब म्हणतील.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

ताई

मी तेव्हा पुण्यामध्ये खोली भाड्याने घेऊन रहात होतो. दिवसभर कॉलेजात, मित्रमंडळींच्या सोबत वेळ जायचा. संध्याकाळी सहा साडेसहा वाजता रुमवर आलो की मस्त फ्रेश होऊन चहा बनवायचा. आठाला खानावळी कडे प्रस्थान. जेवण झाल्यावर थोडंफार वाचन, रेडिओ ऐकणं.
घरमालक कुटुंब शेजारीच रहायला होतं. खूप सज्जन आणि मनमिळाऊ स्वभावाचे लोक होते ते. काका आणि काकू दोघेच होते. संध्याकाळी साडेसात वाजता बरोबर त्यांच्या कडे एक भारीपैकी साडी नेसलेली, गोरीपान आणि धिप्पाड बांध्याची एक महिला रोज येत असे.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: ४ जानेवारी २०१९ उत्तरार्ध

आत बऱ्यापैकी अंधार होता.
क्षण दोन क्षण मला काही दिसेना...
मग मी डोळे मिचकावत आजूबाजूला पाहिलं.

जणू एका जगड्व्याळ सरकारी एमोरल प्राण्याच्या पोटात शिरलो होतो मी.

खिडक्यांच्या तोंडातून माणसांची धडपड, आकांक्षा, इच्छे-अनिच्छेनी दिलेले पैसे, फॉर्म्स, फोटो, अर्ज विनंत्या...
सगळं बकाबका खाऊन आपल्या पोटात साठवणारा निर्विकार अज्रस्त्र प्राणी.
आज पहिल्यांदा त्याला मी आतून बघत होतो.
आजूबाजूला सगळं सेपिया-टोनमध्येच होतं.
टेबलं, खुर्च्या, पेपरांचे गठ्ठे, चहाचे पेले, आणि आतली माणसं सगळंच!

हे तसं होतंच की अंधुक प्रकाशामुळे तसं वाटत होतं कोण जाणे.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: ४ जानेवारी २०१९

हो बराच वेळ गेला मध्ये कारण माझं लग्न झालं Smile

लग्नाच्या सुट्टीतच हे काम कंटिन्यू करायचं ठरवलं पण हाय राम,
प्रोसेस सगळी ऑनलाईन झालीय आता Sad
आधी जमवलेला फॉर्म वगैरे सगळं वाया गेलं.

शिवाय १० वर्षांचा रहिवासी दाखला चालणार नाही टॅक्सीसाठी १५ वर्षांचा दाखला लागतो.
ठीकाय वही सही.

पुनःश्च हरी ॐ

ललित लेखनाचा प्रकार: 

पाठांतरासाठी तुम्ही कोणत्या क्लुप्त्या वापरत होतात?

मराठी प्राथमिक शाळेत दुसरी तिसरी ला असताना आमच्या गुरुजींनी इंद्रधनुष्याचे सात रंग शिकवले होते. त्या रंगांची नावं लक्षात राहण्यासाठी ' तानापिहीनिपाजा' किंवा ' जातानाहीपाणीपाजा' असं लघुरूप सांगितले होते. तानापिहीनिपाजा सहज लक्षात राहू शकते. तांबडा, नारिंगी, पिवळा, हिरवा, निळा, पांढरा आणि जांभळा. हे मेमरीत साठवायला कीवर्ड सोपा सुटसुटीत उपयोगी पडतात.
तसेच कॉलेजमध्ये क्रेब्ज सायकल लक्षात ठेवण्यासाठी एका मित्राने सांगितलेला कीवर्ड अर्थात की वाक्यच होते ते.
ते असे होते " पुनम आली चालत चालत इतक्यात ओमपुरीने कुत्र्याची साखळी सोडली सटकन फटकन मुस्कटात मारली."

ललित लेखनाचा प्रकार: 

"दूर ग्रहांच्या धुळकट वाटांवर आमच्या पाऊलखुणा राहतील"

"दूर ग्रहांच्या धुळकट वाटांवर
आमच्या पाऊलखुणा राहतील"

'देनिसच्या गोष्टी' या पुस्तकात ओझरते नमूद केलेल्या या वाक्याने डोळ्यांसमोर एक विलक्षण चित्र उभे राहिले होते - अथांग अंतराळात कोण्या ताऱ्याभोवती प्रदक्षिणा घालणारा एक ग्रह. त्या ग्रहांवरून पृथ्वीकडे परतणारे अंतराळयान. आणि त्या निर्जन ग्रहावर त्या अंतराळवीरांच्या आगमनाची राहिलेली एकमेव खूण - त्या निर्वात स्थळी कायमस्वरूपी राहिलेल्या त्यांच्या पाऊलखुणा.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: २०१८

१७ जानेवारी २०१८:
मध्ये बराच काळ गेला (जवळ जवळ ९ महिने)
नवीन जॉब त्यासाठी नवीन जागा अशा सगळ्या धकाधकीत ह्याचा पाठपुरावा राहूनच गेला.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: १६ मार्च २०१७

तर आता ट्रान्सपोर्ट लायसन्स:

बेसिकली ट्रान्सपोर्ट लायसन्स असेल तरच तुम्ही टूरिस्ट (पिवळी नंबर प्लेट) गाडी चालवू शकता.

टॅक्सीसाठी हे नेसेसरी असलं तरी सफिशियंट नसतं. त्यासाठी तुम्हाला बॅजही लागतो.

पण ह्या लायसन्सवर तुम्ही ओला-उबर चालवूच शकता.

आता ह्याची प्रोसेस थोडी ग्रे आहे.

हे लायसन्स तुम्हाला ड्रायव्हिंग स्कूलमार्फतच काढावं लागतं.

(असं मला सांगण्यात आलं.)

मग एका शुक्रवारी ड्रायव्हिंग स्कूलचे हुसेनभाई छान गोल टोपीत नमाज वगैरे पढून सुरमा वगैरे लावून मला आर. टी. ओ. ला घेऊन गेले आणि मी ड्रायव्हिंगची टेस्ट दिली.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

लॅम्बर्टचे शंक्वाकृती प्रक्षेपण

मी पाचवीत किंवा सहावीत होतो तेव्हा आईने मला एक अॅटलास आणून दिला. शाळेच्या अभ्यासाला पूरक म्हणून. दुसरं म्हणजे, भारतातील राज्यांचं लाकडी जिगसाॅ पझल माझ्या वर्गातल्या काही मुलांकडे होतं आणि ते बघून मीदेखील मागत होतो. त्याऐवजी अॅटलास जास्त उपयुक्त ठरेल असं आईबाबांना वाटलं. (आणि ते खरंच होतं.)

भूगोलाच्या पाठ्यपुस्तकात तिसरीत मुंबई, चौथीत महाराष्ट्र, पाचवीत भारत अशा चढत्या भाजणीने जगाच्या नकाशापर्यंत आमची मजल पोहोचली होती. पण हे नकाशे बहुतांशी फक्त राजकीय सीमारेषा दाखवणारे काळेपांढरे, ढोबळ नकाशे होते. त्या तुलनेत, हा अॅटलास म्हणजे पर्वणीच होता.

ललित लेखनाचा प्रकार: 

पाने

Subscribe to RSS - इतर