गंधर्व गप्पा

स्थळः बालगंधर्व रंगमंदीराबाहेरचा चौथरा
वेळः रात्रौ ९:००च्या आसपास

मी बसलो होतो तिथुन जवळच चार जेष्ठ नागरीक (पैकी ३ पुरूष व १ स्त्री) गप्पा हाणत होते. माझे मित्र पोचायचे असल्याने मी तिथे ई-पुस्तक वाचत बसलो होतो. मात्र या मंडळींचा आवाज चांगलाच लागला होता, त्यामुळे सगळे लक्ष त्यांच्या बोलण्याकडेच जात होते. त्यातील काही क्षणचित्रे

================

पु१: हे आता नाटक सुटलं ना त्यात २७ पात्र होती म्हणे (नुकतंच घाशीराम कोतवाल नाटकाचा प्रयोग संपून माणसे बाहेर पडत होती)
स्त्री: २७ म्हणजे फारच झाले नाही, १० ठिक होती फार तर!
पु१: हो ना. त्या कुठल्याशा शिवाजीच्या नाटकात म्हणे ३७ पात्र होती. ही नाटकं कशी!? याला तर सर्कसच म्हणायची!
पु२ (दोघांनाही): अहो पण तुम्ही बघितलंय का हे नाटक?
पु१: छ्या! असल्या सर्कशी कोण बघणार, मी तर पात्रसंख्या ऐकुनच टाळलं
स्त्री: हो ना! मी पण म्हणुनच नाही पाहिलं. त्यात यात ब्राह्मणांवर फार टिकाय म्हणे!
पु१: असणार नाहि तर काय? असं काहितरी केल्याशिवाय यांची नाटकं चालणार कशी?
स्त्री: जिथे तिथे झोडपायचं हो आपल्याला, काही इलाज नाही. असो.
पु१: (तोवर समोरून एक कपल चाललं होतं त्यांच्याकडे बघत) हल्लीच्या पोरांना काही धरबंध राहिलाय का बघा?
(सगळे ज्ये.ना. २०-२५ सेकंद तरी त्या कपलला न्याहाळत होते. अगदी व्यवस्थित चार कपल्स सारखे कपल होते. गप्पा मारत होते, फक्त जरा कोपर्‍यात बसायला चालले होते इतकेच)
स्त्री: आता हिने घरी स्वयंपाक केला नसेलच, मग बाहेरच जेवतील दोघे!
पु३: (अचानक तावातावात) नाहितर काय? घरचे उपाशी आहेत, जेवलेत याची हिला काय फिकीर! पोरं जन्माला घालायची नाहीत, गावभर हिंडायचं, बाहेरच जेवायचं. घरचे म्हातारा-म्हातारी बघतील स्वतःच. वर एक फोन केला की झालं! नुसते एका घरात राहतात, एकमेकांना तोंड दिसतील तर शपथ!
स्त्री: हो ना हो! इथे असले तर ही तर्‍हा नाहितर तिथे अमेरिकेत जाऊन करत बसायचे चाळे.
पु१: असं काही नाहि हं. अमेरिकेत सगळेच चाळे करतात असं काही नाही. आमच्या XXX ला घ्या. त्याच्या मुलाला शुभंकरोती येतं, झालंच तर मला व्यवस्थित 'आजोबा' हाक मारतो. आता बाकी बोलणं, उच्चार, सवयी तिथल्यासारखं आहे. पण ते तसंच हवं
स्त्री: हो ना हो! ते बरोबरच आहे, पण सगळेच काही तसे नसतात
पु२: बाकी आता कुठलं नाटक आहे?
पु१: ते नाहि का? ते दोनच पात्र असलेलं नाटक आहे.
स्त्री: हा! ते रिमा लागुचं?
पु१: छे छे! रिमा लागुचं ते नाही. ते बरंच जोरात चाल्लंय.
स्त्री: हो ना हो! कालच आमच्या शेजारच्या XXX बघुन आल्या
पु१: तेच ते, ते वेगळं. त्यात रिमा आणि ती दुसरी काय भक्ती की काय ती आहे!
स्त्री: भक्ती नाही हो, काय बाई तिचं नाव!
पु१: हो बरोबर भक्ती नाही.. काहितरी वेगळंच नाव आहे, हल्लीची पोरं पण काय नावं ठेवतील सांगता येत नाही
स्त्री: मुक्ता, मुक्ता!
पु१: हा मुक्ता. मुक्ता पटवर्धन!
पु२: पटवर्धन नाही हो बहुदा बापट!
स्त्री: छे हो! रिमा लागु नी मुक्ता कुलकर्णी
पु१: हो बरोबर! कुलकर्णीच. आता नाटकाचं नाव विसरलो
(स्त्री व पु२, हो मी पण नाव विसरलोय या अर्थाची मान हलवतात/पुटपुटतात)
पु१: हा तर ते नाटक नाहिये आत्ता, नाहितर केवढी तरी गर्दी झाली असती. आता ते दुसरं नाटक आहे. इंग्रजी नाव आहे काहि तरी
स्त्री: यातही दोनच पात्र आहेत का?
पु१: हो. पण हे त्या भक्तीच्या नाटकासारखं नाहीये. हे एकदमच अश्लील नाटक आहे! (तेव्हा व्हाईट लीली आणि नाईट रायडर नाटक होतं)
स्त्री: हो ना हल्ली अश्लील नाटकं काय, सिनेमे काय! फार बोकाळलंय. ही पोरं काहितरी बघतात नी मग बलात्कार होत सुटतात!
पु२: आता बघा, समोर दोन मुली दिसतायत, किती ते तंग कपडे! मग कोणालाही वाटेलच ना की हिलाही तेच हवंय
स्त्री: अहो कसला धरबंधच राहिला नाहीये
पु३: (पुन्हा अचानक जागा होत): अख्खी भारतीय संस्कृतीचा नाश होतोय. सगळं पाप चालु आहे. तुम्हाला माहितीये का, आता हे थोड तत्वज्ञान होतंय पण आता तेच गरजेचंय. आता हे बघा माणसाला जमिनीवर पाठवताना त्याच्या नावे दोन खाती असतात
स्त्री: हो ऐकलंय
पु३: तर एक असतं पापचं आनि एक पुण्याचं. तुम्ही पाप केलंत की त्याची नोंद पापाच्या खात्यात नी पुण्य केलं की पुण्याच्या खात्यात होते.
स्त्री: आणि जेव्हा पाप पुण्यापेक्षा अधिक होतं तेव्हा नरकात नाहितर स्वर्गात
पु३: छे तसं नाही, तर शेवटी जर तुमच्या लेखी पापही नसेल आणि पुण्यही नसेल तरच तुम्हाला मोक्षप्राप्ती होती. आणि हे कसं करायचं माहितीये? तर पाप करायचं नाही आणि पुण्य केल्यावर त्याच्या फळाची अपेक्षा धरायची नाही! मग पापाचं अकाऊंटही रिकामं नी पुण्यही साचत नाही. हमखास मोक्षप्राप्ती. सध्या त्या दिशेने माझा प्रवास करायचा मी ठरवलंय.
========
सुरवातीला जरा करमणूक झाली पण मग मी अधिक नाही ऐकलं - ऐकु शकलो. शांतपणे उठून दुसरीकडे जाऊन बसलो.