-पालींना पाहून 'ईईईईईईई' अशा ठोकलेल्या किंकाळ्यांमध्ये प्रकर्षाने घट झाली आहे
- दरडोई उवांची संख्या कमी होते आहे
..तर अशा तक्रारींना उत्तर देण्यासाठी मी या लेखाच्या तिप्पट लेखन तयार ठेवलेलं आहे

:D

बाकी तुम्हाला अंदाज अपना अपनाच्या चालीवर "आलेखांचा बादशहा और आकडेमोडीचा राज्जा" अशी पदवी समस्त अस्वलांतर्फे अर्पण!

१. या लेखाचा 'लाउज़ी'-लिखा'ण असे नामाभिधान देऊन गौरव करण्यात यावा काय ? ;)
२. खुद्द लेखकानेच रातकिडे, केमरें यांना अनुल्लेखाने मारले असल्याने त्यांच्या हत्यांचा विदा चाणाक्षपणे गायब केला आहे.
३. नाचात निव्वळ पाय आपटून पृथ्वी २१ वेळा नि:कृमी करणार्‍या सनी देओलला काय पुरस्कार देणार ?
४. भारताची प्रगती साधल्याबद्दल 'कोई यहाँ आहा नाचे नाचे, अउव्वा अउव्वा' हे उवांना श्रद्धांजली म्हणून तयार केलेले गाणे प्रातिनिधिक मानून घराघरांतून गायले जावे अशी शिफारस करण्यात येत आहे.

=))
भारी...

"कोई यहाँ आहा नाचे नाचे, अउव्वा अउव्वा"

=)) =))

:)

इथे, कोणीतरी 'पालींची बदनामी करु नका' असा दम देत होतं. तसाच डासांनाही जगण्याचा हक्क आहे, परदेशांत जाण्याचा हक्क आहे, परदेशांत जाऊन अतिरेक्यांच्या म्होरक्यांना चावण्याचाही हक्क आहे हे बजावून ठेवतो.

=)) =)) लेख आणि अमुकचा प्रतिसाद कहर आहे _/\_

:)

झुरडेपाउडांची बदनामी थांबवा!!!!!!

-चा'वी काजू.

बाकी लेख अन प्रतिक्रियेबद्दल काय बोलावे????? हाईट्ट आहे =)) =)) =)) =))

>> म्हणून मी रोजमर्राच्या दुःखांचा विचार करायला लागलो. आणि तितक्याच अस्वल यांनी लिहिलेला झुरळमारीचा लेख दिसला. त्यावरचा चिंतातुर जंतू यांचा प्रतिसादही पाहिला. त्यामुळे जीवजंतूंची चिंता करण्यात मग्न झालेल्या लोकांचं चित्र डोळ्यासमोर आलं. उडत्या झुरळाची भीती ही गरीब-श्रीमंतात, हिंदू-मुसलमानांत सर्वत्र आहे. डासांच्या चावण्याचा त्रासही असाच सार्वत्रिक. त्यामुळे ही भीती जर कमी झाली असेल तर तिला मी निश्चितच प्रगती म्हणेन.

पुढच्या धाग्यासाठी ह्या धाग्यावरची समीक्षकांवरची वक्तव्यं विचारात घ्या. झुरळांप्रमाणेच समीक्षकांची चिंता करण्यात मग्न झालेल्या लोकांनाही आपलं म्हणा. समीक्षकांविषयीची भीती/घृणाही सर्वत्र आहे. त्यामुळे ही भीती/घृणा कमी झाली असेल असं दाखवलंत तर मी त्याला जागतिक/भारतीय/मराठी विचारविश्वाची प्रगती निश्चितच मानेन.

झुरळ, पाली, उंदिर, ढेकुण ह्या घरगुती किटकांचा नाश हा पाहुण्यांच्या उपद्रवाशी(त्यातल्या त्यात बायकोचे नातेवाईक) डायरेक्टली प्रपोर्शनल आहे असे मत मुंबई-पुण्याकडच्या लोकांचे आहे, त्याच संदर्भात खालिल चार्ट उद्बोधक ठरावा.

जसा ह्या किटकांचा उपद्रव वाढला तसे प्लेग आणि तत्सम रोगांच्या भितीने पाहुण्यांचा उपद्रव कमी झाला, त्यामुळे प्रगती झाली तर ती हिताची किंवा कसे हे बघणे गरजेचे आहे. पण किटकांचा उपद्रव कमी होवो वा जास्त बायकोचा उपद्र्व तेवढाच राहिला आहे हि सांख्यकीही लक्षात घेण्यासारखी आहे.

:-D

तयार ठेवलेल्या लेखनातल्या काही सांख्यिकीबद्दल अटकळ
१. झुरढेपाउडा मारण्याचे तंत्रज्ञान झपाट्याने विकसित होत आहे (आलेख). इथून पुढची वाढ कार्यक्षमतेत होईल. लवकरच २००% कार्यक्षमतेचे तंत्र विकसित झाल्याने झुरढेपाउडा मारणारी यंत्रे झुरढेपाउडा मारून वर मेलेल्या झुरढेपाउडांपासून इतकी ऊर्जा मिळवतील की ती यंत्रे स्वत: त्या ऊर्जेवर तर चालतीलच शिवाय घरातली सगळी उपकरणेही त्यावर चालतील.(आलेख)
२. झुरढेपाउडांची संख्या कमी (आलेख) होत आहे ह्याचा अर्थ माणसाकडून त्यांची होणारी हिंसा गेली कित्येक वर्षें कमी होत आहे असे जीवन किंकर आपल्या "माणूस: झुरढेपाउडांचा देवदूत" या भल्यामोठ्या(दुवा) पुस्तकात म्हणतो.
३. पूर्वी झुरढेपाउडांचा इतका सुळसुळाट होता (कोष्टक (म्हणजे कोळ्याचे जळमट नव्हे, टेबल)) की माणसांना चोवीस तास झुरढेपाउडा मारण्याचेच काम करावे लागे (अजून एक कोष्टक (झुरढेपाउडामधे को का नाही?)) व अस्तित्वाचा (स्वत:च्या) विचार करण्यास वेळ मिळत नसे. आता मात्र झुरढेपाउडांची संख्या घटल्याने अस्तित्वाचा विचार करून वर उरलेल्या वेळात माणसे माशाही मारू शकतात. झुरढेपाउडांचे माझुरढेपाउडा झालेले आहेतच, त्यात हळूहळू चिलटं, बीटलं, केमरं, पतंग, मधमाशा, फुलपाखरं यांची भर(दुवा) पडत गेल्याने चिबीकेफुमपमाझुरढेपाउडा होउन माणसांचा त्रास पुष्कळच कमी होईल असा मला विश्वास आहे.
:-D

घासकडवींच्या विद्रटपणाचा शौक काही नवा नाही; पण याही वेळेस त्यांनी भलताच कार्यकारणभाव जोडून देऊन उगाच प्रगतीची टेप वाजवलेली आहे. यात पालींना पाहून मारलेल्या किंकाळ्या आणि दरडोई उवांचं प्रमाण या भारताच्या जनरल प्रगतीचा फारसा संबंध नसून स्त्रीमुक्तीचा संबंध आहे. स्त्रीमुक्तीमुळे आता मुली, स्त्रियांच्या केसांची लांबी कमी असते, त्यामुळे केस रोज धुता येतात आणि उवांना पोषक वातावरण राहत नाही म्हणून उवांची संख्या कमी झालेली आहे. त्याशिवाय neo-feminism नुसार स्त्रियांनी कोणत्याही प्रकारच्या किंकाळ्या फोडणं डाऊनमार्केट आहे. (संदर्भ - Evolutionary Feminigy by Demi Devi. या पुस्तकात डेमी देवी यांनी पंधरा हजार चौदाशे तेरा भारतीय स्त्रियांचं निरीक्षण करून विदा गोळा केला आहे. हा विदा गोळा करण्यामागचं मूळ कारण निराळं असलं तरी विदेतून अशा प्रकारचे दुय्यम निष्कर्षही निघतात.*)

शिवाय कोणत्या संस्थेने विदा गोळा केला होता याची माहिती न दिल्यामुळे हा संपूर्ण लेखच आक्षेपार्ह ठरतो. तेव्हा वि. वि. घासकडवी यांनी या लेखातल्या विचारांचं परीक्षण आणि त्या निमित्ताने थोडं आत्मपरीक्षणही करून घ्यावं.

*सध्या डेमी देवी त्यांच्या पुस्तकासाठी प्रकाशक शोधत आहेत. आधी पेंग्विनने त्यांचं पुस्तक प्रकाशित करायचं मान्य केलं होतं, पण वेंडी डॉनिजर यांच्या पुस्तकाच्या गुऱ्हाळानंतर त्यांनी पेंग्विनकडून पुस्तक परत घेतलं. मी पुस्तकाचं मुद्रितशोधन केलं असल्यामुळे हे गॉसिप माझ्यापर्यंतही पोहोचलं.

आपण पृथ्वीतलावरील सर्वात बुद्धीमानतथा सुसंस्कृत प्राणी असल्याचा एक फारमोठा गैरसमज मानवाच्या मनात अगदि प्राचीनकाळापासून घर करून बसलेला आहे. त्यामुळे त्यानेनिसर्गाच्या सृष्टीचक्रतील मुलभूतसिदधांतांना छेद देवूनस्वत:ची वेगळी अशी नियमावली तयार केली.निसर्गाच्या " Survival of the Fittest"च्या सिद्धांताला त्याने बगल देवूनमानवतेच्या नावाखाली अहिंसेचे कृत्रीमतत्वध्नान निर्माण केले.ह्याचा परिणाम व्हायचा तोच झाला.पृथ्वीवरील अन्य मानवेतर प्राणी पिढी दरपिढी अधिकाधिक सदृढ, आक्रमक तथा बुद्धीमानहोत गेले. याउलट मानवप्राणी मात्र पिढी दरपिढी मानसिक तथा शारिरीकदृष्ट्यादुबळा होत गेला.उदाहरणार्थ मच्छर ह्या क्षुद्र किटकाचा 25वर्षांपुर्वीचा आकार व आक्रमकता आजच्या तुलनेतपडताळून बघीतल्यासत्याची बुद्धीमत्ता तथा विध्वंसकक्षमता कैकपटींनी वाढली असल्याचे दिसून येते.मानवाला सहिसलामतपणे कधी कुठे नि केंव्हा दंशकरावा ह्याचे "Mathemetical Calculations"करायला हा किटक शिकला आहे. याउलट माणूसमात्र आपली रोगप्रतिकार क्षमता झपाट्यानेगमावित चालला आहे. निसर्गनियमांशी विसंगततथा जीवशास्त्रीय दृष्या बिनडोक तत्वध्नानअंमलात आणल्यामुळेचमानवप्राण्याची एवढी वाताहत झाली असून"Survival of fittest " च्या सिद्धांताचे कठोरपणेपालन केल्याशिवाय मानवाला आपलेपृथ्वीतलावरील अस्तीत्व तथा प्रभूत्व टिकवूनठेवणे अवघड होणार आहे.

संदर्भ फेसबुकावर आहे. दुवा