सजले अंतर

कायमस्वरुपी वियोग ... सुंदर कविता
.

दारी निघताना होती पागोळ्यांची मध्यलय
जणू सोबतीला आले तुझ्या संतूरीचे स्वर

अतिशय सुंदर उपमा. पागोळ्यांचा आवाज फार गोड असतो. आमच्याकडे पागोळ्या नसतातच एकदम आयसिकल्स् अर्थात बर्फाचे सुळे असतात.

मला अभिप्रेत असलेला अर्थ -

गझलेत (किंवा कवितेतही) 'तू' हा एकाच वेळी अनेकांना उद्देशून असू शकतो. उदा. प्रेयसी आणि देव.

ही कविता देवाला उद्देशून आहे असा विचार करून बघा.

शेवटया कडव्यात हे स्पष्ट केलंय की तो वेगळा कुणी नाही तर आपल्याच अस्तित्व किंवा प्रवासाठी लाभलेला श्वास (प्रेरणा) आहे.