लसींची परिणामकारकता म्हणजे किती टक्के लोकांना कोव्हिड-१९ होऊ शकतो असा त्याचा अर्थ नाही. हॉस्पिटलमध्ये दाखल व्हायला लागू नये आणि मृत्यू होऊ नये एवढीच लसींची उद्दिष्टे आहेत. लस घेऊन हॉस्पिटल आणि मृत्यू टळला तरी सौम्य कोव्हिड-१९ होऊ शकतो. आणि ती व्यक्ती व्हायरस पसरवू शकते. त्यामुळे लस घेतल्यावरही फेसमास्क लावणे आणि सोशल डिस्टंटन्सिंग पाळणे आवश्यक आहे.

एरव्ही धावपळीच्या किंवा धकाधकीच्या आयुष्यात आपण आपले घरातील वास्तव्य अनुभवत नाही. या कोरोना qurantineमुळे घरातील अनेक वस्तूंशी, ज्या आपणच आणलेल्या असतात, एवढेच नाही तर अगदी खोलीच्या भिंती, कपाटे या सगळ्यांशी माझी नव्याने ओळख होते आहे असेच मला वाटले. बाहेर असणाऱ्या झाडांवर येणाऱ्या जाणाऱ्या विविध पक्षांचा दिनक्रम अनुभवला, त्यांचे मंजुळ आवाज ऐकले, पानांची सळसळ ऐकली, रात्री रातकिड्यांचा आवाज ऐकला आणि एकांतात कंटाळा न येता एकवीस दिवस मजेत गेले.

४५ च्या पुढच्या म्हाताऱ्यांना आजपासून लस घेता येणार असं वाचल्याने काल कोविन संस्थळावर नोंदणी केली. घराचा पिन कोड टाकल्यावर पालिकेचं सावरकर रुग्णालय आणि तिथल्या तारखा समोर आल्या. १३ तारखेपर्यंत जागाच नव्हती. मग जवळच्याच खाजगी रुग्णालयात जाऊन चौकशी केली, तर आरोग्य सेतू अॅपवर नोंदणी आवश्यक असल्याचं सांगण्यात आलं. रात्री पुन्हा कोविन संस्थळावर गेले तर आमचा पिन कोड टाकल्यावर घराच्या अगदी समोर असलेल्या लसीकरण केंद्राचं नाव आलं आणि आजची वेळही उपलब्ध होती. फोरनून आणि आफ्टरनून असे दोन स्लाॅट होते, मी आफ्टरनूनचा घेतला. जेवून पावणेदोनला मी आणि माझी मदतनीस दोघी पोचलो.

महाराष्ट्रात कोरोना महासाथीचा ऑगस्ट सप्टेंबर महिन्यात कहर चालू होता. ऑक्टोबरपासून हळू हळू सगळं ओसरत चाललं होतं . डिसेंबर अखेरीला दररोज नवीन बाधित रोग्यांची संख्या आटोक्यात आल्यासारखं चित्र दिसत होतं.

जानेवारीत सार्वत्रिक लसीकरणाची सुरुवात झाली आणि महासाथीच्यासंदर्भात सकारात्मक वातावरण निर्माण झालं होतं. पण आता महासाथ पुन्हा जोराने उसळून आलेली दिसते.

पुण्यात तर फेब्रुवारी महिन्याच्या पहिल्या-दुसऱ्या आठवड्यात फक्त दीडशे-दोनशे नवीन बाधित असत. आज चार पाच आठवड्यांच्या नंतर हाच आकडा हळू हळू वाढून दीडशेवरून ४५००च्या घरात गेला आहे.