Skip to main content

ही बातमी समजली का - भाग १८२

अनेक बातम्यांबद्दल आपल्याला चर्चा करावीशी वाटते. खरं तर, 'ऐसी अक्षरे'वर बातम्यांवर चर्चा करण्यासाठी 'बातमी' नावाचा लेखनप्रकारही अस्तित्त्वात आहे. "ताज्या घडामोडी, अर्थकारण, राजकारण इत्यादी प्रकारच्या संस्थळाबाहेरील लिखाणाची चर्चा करण्यासाठी हा विभाग वापरावा. इथे मूळ लेखावरच्या शब्दसंख्येचे बंधन नाही; एखादी बातमी पसरवणे किंवा चर्चा घडवणे यासाठी हा विभाग वापरावा." असं तिथे स्पष्ट म्हटलेलंही आहे. पण, त्याबद्दल विस्तारानं लिहिण्याइतका किंवा एखादा व्यवस्थित चर्चाप्रस्ताव मांडण्याइतका वेळ किंवा माहिती किंवा उत्साह किंवा हे सारंच नसणं वगैरे कारणांमुळे आपण चर्चाप्रस्ताव लिहित नाही.

जालावरील मजकुरावर 'मालकीहक्क' कोणाचा?

मराठी लोक मोठ्या प्रमाणावर फेसबुकवर लिहायला लागले आहेत.

ऑर्कुट वगैरे प्रकरणं भारतात जोरदार चालली, पण दशकापूर्वी ऑर्कुट जोरदार होतं तेव्हा इंटरनेटची उपलब्धता कितपत होती हे पाहता ते सोडून द्यायला हरकत नाही. त्यापुढे ब्लॉग आले. मराठी संस्थळं आली. आता फेसबुक आलं. मराठी लोकांनी ट्विटर फार मनावर घेतलंय असं मला वाटत नाही. हे माझं मत, विदेतून काढलेला निष्कर्ष वगैरे नव्हे. तर फेसबुकवर लिहिण्याचा मोठा फायदा असा की आपल्या मजकुरावर अनेकदा आपला ताबा असतो. आपल्या भिंतीवर लिहिलेला मजकूर आपला.

दिवाळी विनोद विशेषांकाचं काउंटडाउन

दिवाळी अंकासाठीचा लेख पाठवा आवाहन अगोदरच झालं आहे पण आजपासून तीन महिन्यांनी दिवाळी म्हणजे काउंट डाउन सुरू करायला हवे. एंजिनाचा भुसनळा सुरू होणार, कनेक्टिंग केबल्सचे प्लग सॅाकेट्समधून दूर फेकले जाणार, विनोदाचे रॅाकेट उचललं जाणार. सुरुवातीला डोळ्यांनी मग दुर्बिणितून, नंतर स्क्रीनवर एक छोटासा ठिपका वरवर अपेक्षित प्रजेक्टाइलवर सरकत जाताना पाहायचे चित्र आताच दिसायला लागलय. थोड्या वेळाने बुस्टर आणि पुढचे नोड्युल किंवा सॅटेलाइट सुरुवातीच्या कक्षेत टेकला की एकमेकांचे हग, हस्तांदोलन, छोटेसे भाषण, आभार वगैरे.

मनातले छोटेमोठे प्रश्न आणि विचार - ९६

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार/ कल्पना/ प्रश्न/ गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.
यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००+ झाले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.
---

तोरणा किल्ला

Torana Fort

(ईस्ट इंडिया कंपनीच्या सेवेत असलेले एक ब्रिटिश अधिकारी सर जेम्स डग्लस (1826-1904) यांनी मुंबई, जवळपासची स्थळे आणि तत्कालीन परिस्थिती याबाबत अनेक लेख लिहिले होते. या लेखांचे संकलन करून त्यांनी आपली पुस्तकेही नंतर प्रसिद्ध केली होती. या लेखांमधील त्यांचा तोरणा किल्ल्याबद्दलचा लेख मला मोठा रोचक वाटला. वाचकांना या लेखाचा हा अनुवाद आवडेल अशी अपेक्षा आहे.)

ललित लेखनाचा प्रकार

ही बातमी समजली का - भाग १८१

Taxonomy upgrade extras

अनेक बातम्यांबद्दल आपल्याला चर्चा करावीशी वाटते. खरं तर, 'ऐसी अक्षरे'वर बातम्यांवर चर्चा करण्यासाठी 'बातमी' नावाचा लेखनप्रकारही अस्तित्त्वात आहे. "ताज्या घडामोडी, अर्थकारण, राजकारण इत्यादी प्रकारच्या संस्थळाबाहेरील लिखाणाची चर्चा करण्यासाठी हा विभाग वापरावा. इथे मूळ लेखावरच्या शब्दसंख्येचे बंधन नाही; एखादी बातमी पसरवणे किंवा चर्चा घडवणे यासाठी हा विभाग वापरावा." असं तिथे स्पष्ट म्हटलेलंही आहे. पण, त्याबद्दल विस्तारानं लिहिण्याइतका किंवा एखादा व्यवस्थित चर्चाप्रस्ताव मांडण्याइतका वेळ किंवा माहिती किंवा उत्साह किंवा हे सारंच नसणं वगैरे कारणांमुळे आपण चर्चाप्रस्ताव लिहित नाही.

दिवसातून छप्पन वेळा

दिवसातून छप्पन वेळा
माझा चेहेरा बदलत असतो
आरश्या पाठचा अचपळ पारा
नसानसातून दौडत जातो

दोन देतो दोन घेतो
चेहेरा तेव्हा निब्बर होतो
टेक्नोमंद ठरतो तेव्हा
थोडा थोडा कोकरू होतो

कोsहं प्रश्न पडतो तेव्हा
मुमुक्षू मी असतो खास
कटिंग सोबत बिडी पिताना
मीच टपोरी टाईमपास

अचाट काही जेव्हा बघतो
अफाट काही जेव्हा ऐकतो
अतर्क्याची हाक ऐकून
अवघा चेहेरा कुतूहल बनतो

जुनी गाणी, जुने छंद,
वार्‍यासंगे विस्मृत गंध,
दर्वळतात भोवती जेव्हा
चेहेरा कवळा होतो तेव्हा

काही कोडी (नवीन कोडं: २३ ऑगस्ट)

इंटरनेट न वापरता सोडवलीत तर उत्तम :)

कोडे ४ या कमेंटमध्ये आहे
कोडे ४

कोडे 1.

हे कोडं एका सत्यघटनेवर आधारित आहे.

नोव्हेंबर १९७१

स्थळ: पोर्टलॅंड, अमेरिका

पोर्टलँडहून सिएटलला जाणाऱ्या एका फ्लाईटचं वन वे तिकीट घेण्यासाठी एक माणूस विमानतळावरच्या तिकीट काउंटर वर पोचला. त्याने त्याचं नाव "कूपर" असं सांगितलं. त्याने काळा गॉगल घातलेला होता आणि त्याच्या हातात एक काळी बॅग होती.

खानावळ - एक शतशब्दकथा

एक जुनी, सरकारी अनुदानावर चाललेली खानावळ होती.
सर्व मेंबरं, तिथे गुण्यागोविंदाने जेवत असत.
जेवण साधेच असे, रविवारी एखादी स्वीट डिश असे.
तर, हळुहळु मेंबर्सची संख्या वाढत गेली.
काही नवीन मेंबर आले.
त्यांनी रोजच स्वीट डिशची मागणी केली.
कंत्राटदार गयावया करु लागला.
शेवटी आमटीतले पाणी वाढवून, ही मागणी त्याला पुरी करावी लागली.
त्यानंतर आणखी मेंबर आले.
ते स्वतःचे स्वीट खाऊन शेजारच्याचेही मागू लागले.
जुन्या मेंबरांनी निषेध नोंदवला.
पुढे पुढे तर, ते हिसकावून घेण्यापर्यंत मजल गेली.
वातावरण फार गढुळ झाले.
नवीन मेंबरांची आपापसात भांडणे सुरु झाली.

ललित लेखनाचा प्रकार