अवघड जागी, बारीक दुखणे
कळत नाही, वळत नाही...
मी बैल होतो, टोणगा होतो
घुळी होतो, देवाला वाहिलेला....
मला घर नसते, भिंती असतात
बाई शिवाय मी घर करू शकत नाही
घराला घरपण येत नाही....
मला हे जमत नाही, मला ते जमत नाही
मला खरे तर काहीच जमत नाही....
माझ्यात असते सगळी तीच उर्मी...
मला सगळे पुरुष म्हणतात,
माणूस कुणी म्हणत नाही....
मला वैताग येतो, मी रडू शकत नाही,
म्हणजे रडू शकतो,
पण पाणी येत नाही डोळ्यात
माझ्या डोळ्यातल्या विहिरी बुजवून टाकल्यात
मनातले झरे बंधारे टाकून आतल्या आत
जिरवून टाकलेत
मी पुरुष आहे, मी पुरुष आहे

१. पटेल लोक "स" च्या जागी "ह" म्हणतात.
हव्वापाचला कंपनीत जर्सीचा पेपर टेबलावर पसरून
गुजराथी भुसू खायचो: चुरमुरे , फरसाण , शेंगदाणे .
गुजराथी गप्पा कळायच्या.
पिवळट्ट भिंतीवर स्वामीनारायण असायचा .

2. अचूक गोळ्या पाडणे तसे सोपे,
मी भारतातच शिकलो होतो. पण
त्या विकणे महाकर्मकठीण (म्हणतात).
महाग सूट घातलेल्या पटेलांच्या
डोळ्याभोवतालची वर्तुळे वाढत होती.

3. डोके मुंडलेल्या जी इ कॅपिटलच्या लोकांना
मुतारीच सापडत नव्हती. अनेकांना
दाखविली . नवे कॉफी मशिनही.
ते कसलेतरी विचित्र सँडविच खात .
(पांढऱ्या माशाचे स्लाइस).

चला न कॉम्रेड
एक मुडदा पाडू,
चला न, त्याच्यावर एक गोष्ट रचू

तयार करुन ठेवू,
पोस्टर, पेज आणि भरपूर कविता
मग करु त्यांचा गोळीबार योग्य वेळी
हे वारे, आपल्याला हवे तसे वाहत असतील तेव्हा
आणि हो कॉम्रेड, थोडं तिखटमीठही टाकू त्यात
तुमच्या स्वादानुसार,
आणि नेहमीप्रमाणे फोडू खापर,
हिंदुस्तान, देवीस्थान और ब्लडी "भक्त" यांच्यावर