एक गाव होत. इतर गावासारखच बाहेरून सुबक दिसणार पण आतून अस्तव्यस्थ. प्रत्येक गावाला एक चेहरा असतो अस म्हणतात पण मला तो चेहरा कधी जाणवलाच नाही. हि कहाणी आहे माझ्या गावाची, गावाचे नाव अमुक, तमुक गाव काहीतरी समजू. नाही तरी नावात काय असते फक्त एक ओळख.माझ गाव शंभर एक उंबरयाच असाव इतर गावात असतो तसा एक पिंपळाचा पार माझ्या गावात होता, लाईट होती, ग्रामपंचायतीचे ऑफिस होते, शाळाही होती नि चित्रपटात असतात तसे सरपंच नि पाटीलही होते. गावाभोवती वरमाईचा काळा तलाव होता.

अतिंद्रीय आणि अमानवीय शक्तींबद्दल जगभरात सर्वत्रं दोन मतप्रवाह आढळतात. एक मतप्रवाह म्हणजे हे सर्व खरे आहे अशी खात्री असणारा आणि दुसरा म्हणजे हे सर्व धुडकावून लावणारा!
खात्री असणार्यांचा कोणत्याही अनुभवावर चटकन विश्वास बसतो. अनेकदा असे अनुभव हे आपल्याला अतिंद्रीय अनुभव येत आहेत या गृहीतकावर आधारीत भासमान विश्वं असण्याची शक्यता असते. याऊलट

अतिंद्रीय शक्तींवर अजिबात विश्वास नसलेल्यांची हे सर्व थोतांडं आहे अशी पक्की खात्री असते. प्रत्येक गोष्ट तर्काच्या कसोटीवर घासून आणि शास्त्रीय पुराव्यानिशी सिध्द करुन घेण्यावर त्यांचा भर असतो.

अमानवीय आणि अतिंद्रीय शक्तींबद्दल जाणून घेण्याची प्रत्येकाला उत्सुकता असते. आपल्याला आलेल्या अनुभवांचं शास्त्रीय स्पष्टीकरण करणं हे कधीकधी अशक्यं होतं आणि रुढार्थाने त्याचं भूतं-खेतं किंवा 'बाहेरचं' असं वर्गीकरण केलं जातं. अर्थात अमानवीय अनुभवांच्या ज्या कहाण्या सांगितल्या जातात त्या प्रत्यक्षात कितपत खर्‍या असतात आणि कोणाच्या सुपीक मेंदूतून बाहेर पडलेल्या असतात हा भाग अलाहिदा.