पूर्वी अन्यत्र प्रकाशित केलेली पण ऐसीवर न टाकलेली मुक्तछंदातील माझी आवडती कविता -
_____________________________________________

एखाद्या धुंद सायंकाळी पश्चिमा केशराने माखलेली असताना
गुलमोहोर माणकासारख्या जर्द लाल फुलांनी पेटलेला, बहरलेला असताना,
तुझा हात हातात घेऊन तो तेजाचा गोळा,
डोंगररांगांखाली बुडताना पहायचाय.
.........
एखाद्या प्रसन्न, सुगंधी पहाटे,
तळ्यातलं शुभ्र कमळ आपले ओठ उघडून,
पहील्यांदा आकाश चुंबत असेल तो क्षण तुझ्यासमवेत टिपायचाय.
............
जमलं तर कधी डोंगरमाथ्यावर,
रात्री लक्ष लक्ष तारका पहात जागरण करायचय.
अफाट आकाशगंगेत हरवून जायचय तुझ्या सोबत.

बर्‍याच पूर्वी लिहीलेली अन ऐसीवर न टाकलेली एक कविता-

A builder builded a temple
he wrought it with grace & skill
pillars & groins & arches
all fashioned to work his will
men said as the saw it's beauty,
"it shall never know decay
great is thy skill o builder!
thy fame shall endure for aye!"

A mother builded a temple
with loving & infinite care
planning each arch with patience
lying each stone with prayer
None praised her unceasing efforts
none knew of her wonderous plan
for the temple the mother builded
was unseen by the eyes of man

Gone is the builder's temple

*टीप: समीक्षकांच्या, समीक्षेला घाबरून बहुतांश कवी कविता करणे सोडून देतात. शिवाय ऐसीअक्षरे वर खंदे समीक्षक आहेतच.