Skip to main content

प्रेम - तुझे माझे ...

‎' तुझ माझ्यावर खरच प्रेम आहे - '
--विचारून माझ्या प्रेमाचा
का अपमान करतोस रे.....

वाऱ्याच्या प्रत्येक झुळकेबरोबर
तू सावरलेल्या माझ्या
चेहऱ्यावरच्या अवखळ बटा...

सागरतीरी मी वाळूत
ओढलेल्या रेघोट्यावर
तुझे अलगद फिरलेले बोट...

ओलेत्या माझ्या चेहऱ्यावरचे
तू आपल्या ओठांनी टिपून
घेतलेला पावसाचा एकेक थेंब...

क्याफेतल्या उष्टावलेल्या
कॉफीच्या मग धरलेल्या
माझ्या हातावर तो हळूच
फिरलेला तुझा हात ...

डोळ्यात डोळे घालून
अगणित काळापर्यंत
पाहिलेले एकमेकांचे प्रतिबिंब ...

माझ्या हृदयाच्या कप्प्यातल्या
एका कोपऱ्यात मी दडवलेल्या
त्या सगळ्या आठवणी ...

स्केटिंग-वेटिंग

हे नेहमीचच होतं कन्यारत्नाचं, अगदी तेवीस तारखेच्या संध्याकाळपर्यंत, काय हवं याची यादी मिस्टर क्लॉजसाठी बनवायची नाही. इकडे दुकाने बंद होत आलेली असायची, शेवटच्या क्षणापर्यंत खरेदी न केलेले काही सडे पुरुषही दुकानांतून योग्य (किंवा हाताला येतील तशा) वस्तू घेऊन परतलेले असायचे पण कन्यारत्नाचा निर्णय झालेला नसायचा. शेवटी, उद्यापासून सगळे एल्व्स सुट्टीवर आहेत आणि मिस्टर क्लॉजना लवकरच खेळणी वाटायला निघायचं आहे अशी दटावणी केल्यावर अखेरीस कन्यारत्नाने आपल्या दिव्य हस्ताक्षरात "मला बर्फात गंमत करता येईल अशी एक सरप्राईज वस्तू हवी आहे." असे खरडून तो कागद पाकिटात कोंबला.

"एकच प्याला" या नाटकाची पदे - जाहीर विनंति

२८ ०१ २०१३

संचालक,
राम गणेश गडकरी डॉट कॉम

मी आपल्या "राम गणेश गडकरी डॉट कॉम" या साईटला भेट दिली. आपला उपक्रम स्तुत्य आहेच पण त्यात एक मोठ्ठी त्रुटी राहून गेलेली आहे. ती आपण कृपया तातडीने ती दुरुस्त करावी ही विनंति.

टेडी बेअर ---- भाग २

सरुताईपाठोपाठ समीर आत आला. मूळचाच देखणा असा तो अधिकच छान दिसत होता. डोळे पाणावलेलेच होते. नुकताच रडला असावा. शेवटी ममी त्याच्या सख्या आई होत्या. दुख वाटण साहजिकच होत. तो समोर येताच आम्ही तिघेही व्याकूळ झालो. ममी सावत्र असल्या तरी त्यांनी आईची जागा घेतली होती.ताण सहन न झाल्यामुळेच रात्री अक्षरश मी थकले होते.पपांनी आम्हाला हळूवार पणे थोपाटल. आम्ही तिघेही हॉलमध्ये आलो. ममीचा मोठा फोटो तिथे लावण्यात आला होता. त्या फोटोवरचा हार पाहून समीर कोसळलाच. पपांनाही गदगदून आलं. त्यांना सावरण्याची जबाबदारी आता माझी होती.

ओळखा पाहू - 'वांझोटी?' (एक जपमाळकथा) चे लेखक कोण?

'वांझोटी?' या जपमाळकथेचे लेखक कोण? हा प्रश्न अनेकांना पडलेला आहे. काही तुरळक ठिकाणी ते कोण असावेत यांचे वेगवेगळे अंदाजही व्यक्त करण्यात आलेले आहेत. तेव्हा चला, आपण ओळखण्याचा जाहीर प्रयत्न करू. तुमचे अंदाज व त्यामागची काही कारणं सांगा. ज्यांनी आधीच मूळ धाग्यावर उल्लेख केलेले आहेत त्यांनी कृपया फेरविचार करून इथे पुन्हा उत्तर द्यावं ही विनंती.

नशिबाचे भोग -

" फुलू दया ना मला जरा ,
बघू दया ना जग जरा -
तुम्ही सजीव, मीही सजीव
कळून घ्या भावना जरा -"

एक कळी स्फुंदत होती ,
वेलीजवळ मी असताना -
मन आपले उलगडत होती
हितगुज माझ्याशी करताना !

" काही करू शकत नाही
जगाविरुद्ध जाता येत नाही -
मरणाऱ्याला जगवते जग
जगणाऱ्याला मारते जग -"

...केविलवाणे होत म्हणालो ,
दु:ख जाणूनही कळीचे .
खिन्न हसून ती वदली ..
" नशिबाचे भोग ज्याचे त्याचे ! "
.

जयपूर साहित्य संमेलनात आशिष नंदी यांचे खळबळजनक विधान?

सुप्रसिद्ध समाजशास्त्रज्ञ आशिष नंदी यांनी जयपूर साहित्य संमेलनात एका परिसंवादादरम्यान भ्रष्टाचाराच्या संदर्भात केलेल्या एका विधानाचे पडसाद उमटू लागले आहेत. 'भ्रष्टाचारात समता आणण्याचे सामर्थ्य असते' हे विशद करताना त्यांनी 'निम्न जातींचे लोक भ्रष्टाचार करण्यात पुढे येतात' असे म्हटले. त्यावरून त्यांच्यावर टीका होत आहे. प्रत्यक्षात माझे म्हणणे वेगळे होते, असे म्हणत नंदी यांनी आपले म्हणणे विस्ताराने मांडले आहे. अधिक माहितीसाठी -

न कर्त्याला सतरा कारणे ..!!

गरमगरम झालेले पाय आणि त्यावर सोडलेली थंडगार पाण्याची धार . स्वर्गसुखच ते.

पण त्यासाठी आधी पाय आणि अंग गरम करावे लागते .गैरसमज नको.

सकाळी थोडे लौकर उठावे लागते ..पांघरूण कष्टानी दूर सारावे लागते.

आपले बाहेरचे कान एकदम मजबूत असतात .

बोललेलं आणि न बोललेलं सुद्धा आपल्याला बरीक ऐकायला येत.

पण आपलाच आतला आवाज मात्र ऐकू येत नाही.

आपलं शरीर आपल्याशी सतत संवाद करत असतं .

ते एखाद्या समंजस मुलासारखं असतं , त्याच्या मागण्या सुद्धा माफक असतात . पुरेशी झोप . नीटस खाणं. बास्स ...मग ते सतत हसत असतं.

भावना दुखावणे: एक दुखणं

Taxonomy upgrade extras

भावना दुखावणे हा एक प्रकार आपल्या भारतीय समाजात रुढ झाला आहे. ह्यात लेटेस्ट म्हणजे कमल हासनच्या विश्वरुपम ने मुस्लिम समाजाच्या दुखावल्या आणि त्या चित्रपटावर तामिळनाडु सरकारने बंदी आणली.

आता उरली फक्त आठवण ..

बहरलेला वृक्ष होतो ,
एकदा मी छानसा -
गळुन गेली फूल पाने..
एकटा मी हा असा !

नाचती पक्षी कसे
बघुनिया खांद्यावरी..
खेळताना होइ मजला
हर्ष माझ्या अंतरी -

फूल फळ हुंगावया
जमति जेव्हां पाखरे -
हृदय माझे भरुनिया
जातसे तेव्हां खरे !

सावली शोधावया
पांथस्थ ते येती कुणी -
बाहु पसरुन स्वागताला
धन्यता वाटे मनीं !

आज काही नाही उरले
भोवती माझे इथे -
एकटा मी दु:ख माझे
सांगतो मजला इथे !
.