कस्टर्ड ड्रॅगन (Translated Poem)

आधारित रूपांतरसुद्धा आवडले असते :

इटुकल्या गावातल्या पिटुकल्या घरात
बेलाताई राहायची ऐटीत अन् सुखात
तिच्याकडे होता एकेक उंदीर, मांजर, कुत्रा
लालचुटूक गाडी नी ड्रॅगन मोठा भित्रा

काळ्याशार मनीचे नाव ठेवले "शाई"
राखुंडी उंदराला "राख्या" म्हटले जाई
धिटुकला कुत्रा, "तिखटू" त्याला म्हणत
ड्रॅगनचे नाव "भित्रा श्रीखंड्या" सांगत
...

आहे तसेही छानच आहे.

छान झालय रुपांतर!

छान.

सॉरी पण इतके नै जमलेय.
मोठ्याची कविता असती तर वेगळे मत दिले असते पण जर लहानमुलांसाठी आहे तर ठेक्यात-लयीत तडजोडीला अजिबात स्थान नाही. लहानग्यांची कविता ठेक्यात म्हणता आलीच पाहिजे असे वाटते

ऋषिकेश अन धनंजय दोघांनी रुपांतर करावे. वाचायला खूप आवडेल.

पूर्वी भारतील मिथकांत काल्पनिक संमिश्र प्राणी असत - दोन डोक्यांचा गंडभेरुंड पक्षी, सुळे, सिंहमुख, सर्पशरिर असलेल्या व्याल (यालि). अशा कुठल्या प्राण्यांबाबत मी माझ्या लहानपणी मोठ्यांनी सांगितलेल्या गोष्टींत ऐकलेले नाही. हे प्राणी लोककथांमधून लुप्त झालेआहेत का? दुसर्‍या कोणी घरगुती मिथकांत असे काही ऐकले आहे काय?

चांगल्या रूपांतरात एखादा एतद्देशीय ओळखीचा प्राणी हवा. बर्‍याच मुलांना ड्रॅगन ठाऊक असेलही, परंतु चिनी किंवा युरोपियन मिथककथांमध्ये तिथल्या-तिथल्या मुलांना जितका ओळखीचा असेल, तितका भारतात नसेलसे वाटते. पण लोककथांमधून नाहिसा झालेला व्यालही चलणार नाही. ... कदाचित पहिल्या कडव्यात "विचित्र व्याल" अशी ओळख करून द्यावी, आणि दुसर्‍या कडव्यात व्यालचे वर्णन करून द्यावे. म्हणजे "व्याल" माहीत नसला तरी लगेच डोळ्यासमोर चित्र उभे राहील.

रूपांतरात "चांचा"ऐवजी "डाकू" येऊ शकेल.

इटुकल्या गावातल्या पिटुकल्या घरात
बेलाताई राहायची ऐटीत अन् सुखात
एक-एक तिच्यापाशी उंदीर-मांजर-कुत्रा
आणि अबबब! व्याल मोठा भित्रा

व्यालाची अयाळ हळदोळी दाट
भले मोठे सुळे आणि खवल्यांची कात
धारदार नखे आणि सोंडेचे नाक
शेपटी म्हणून होता वळवळता नाग

असेनाका अक्राळ, विक्राळ दिसायला
वेळ लागेना त्याची भागूबाई व्हायला
थरथर पिवळा-केशरी लोळागोळा होई
म्हणूनच "श्रीखंड्या" त्याला म्हटले जाई

बाकी तिघा प्राण्यांची शूरवीर संगत
धिटुकल्या कुत्र्याचे, "तिखटू" नाव सांगत
काळ्याशार मनीचे नाव होते "शाई"
राखुंडी उंदराला "राख्या" म्हटले जाई

बेला कधी श्रीखंड्याला गुदगुल्यांनी छळे
तिखटू-शाई-राख्या कधी खोडी काढून पळे
श्रीखंड्या अशा वेळी जाई हिरमुसून
एकटाच कोपर्‍यात रडे मुसमुसून

एके दिवशी मात्र मोठी आफत आली
घराच्या दारावरती धाडाधाड झाली
कडी तोडून आत आला आडदांड डाकू
एका हातात बंदूक नि एका हातात चाकू!

डाकूच्या डोक्याला बांधले होते फडके
अर्धे दात किडके नि अर्धे दात सडके
मिशांचा झुबका लिंबाहून मोठ्ठा
कमरेला भरगच्च काडतूसांचा पट्टा

ताटाखालची मांजरी झाली तेव्हा शाई
राख्याला बिळामध्ये लपायची घाई
तिखट्याही विसरला गनिमी कावा
बेलाताई करी आता देवाचा धावा

श्रीखंड्या मात्र फोडे डरकाळी
ठोठो डाकू झाडे गोळीवर गोळी
दाट अयाळेत प्रत्येक गोळी अडके
श्रीखंड्या अलगद गोळ्यांना झटके

डाकूने जोरात केले चाकूचे वार
खवल्यांनी वारांची बोथटली धार
बिथरून डाकूने दिली मगरमिठी
श्रीखंड्याची नखे घुसली ओटीपोटी

श्रीखंड्याने घेतला त्याचा समाचार
सुळे त्याचे गेले पूर्ण आरपार
एका मुसंडीत डाकूला झोकून
फटदिशी दिले गावाबाहेर फेकून

गहिवरून बेलाताई त्याच्यपाशी आली
पटापटा पापे घेत त्याला म्हणाली
"श्रीखंड्या माझा आहे खरा शूर
दाखवतो इंगा जेव्हा असेल जरूर!"

अजूनही श्रीखंड्या खुट्टसरशी दचके
शाई-राख्या-तिखटूच्या खोड्यांना बिचके
बेलाताई गुदगुल्या अजून त्याला करते
पण त्याला "भित्रा" नाही कोणी म्हणते!