शर्थीचे प्रयत्न

ते काही नाही,
मी पूर्ण इच्छाशक्तीनिशी
तुझ्याकडे दुर्लक्ष करणार आहे
.
मग भले माझे डोळे ओलावेना,
मी सैरभैर का होईना,
रात्री उशी ओली होईना,
अगदी अश्रूप्रपात का येईना
.
मात्र पूर्ण ताकदीनिशी
मी दुर्लक्ष करेन
.
तू मात्र अज्ञानात रहा
तुझ्या जगात,
तुझ्या मस्तीत,
तुझ्या वर्तुळात
अन तुझ्या नादात
.
मीही दुर्लक्ष करेन
ना दखल घेइन,
ना लक्ष देइन,
ना बोलीन,
ना पाहीन तुझ्याकडे
.
मग माझं जग अस्ताव्यस्त का होइना,
माझ्या जगात प्रलय का येइना,
ते अंधारात का बुडेना,
.

काय म्हणालास- इतक्या अट्टाहासानंतर मी काय साधेन?

समाधान!
तुझ्यापासून माझी व्याकुळता लपविण्याच,
माझी तडफड तुला कळू न देण्याचं
माझ्या उरल्यासुरल्या प्रतिष्ठेचा
तम्तू जपण्याचं
.

काय म्हणतोस - तसं साधून काय मिळेल?

.
खरच काय मिळेल
इतक्या अट्टाहासानंतर
जर तुला कळणारच नसतील,
माझे शर्थीचे प्रयत्न!