पाय मोकळे करून आल्यानंतर लिहिलेली कविता
परवा मोठी झड झालीन्,
झाडाच्या सावल्या
पूनवेला माजल्या
सांडली ज्वारी रातसारी,
खुल्या आभाळात,
पेरली मग माळात.
चपलीला चाक चांदव्याखाली,
पायातून उडली,
सशाची पिली.
कुत्र्याचं रडं, दिव्याचा ठिपू,
लांब मैलावर
आलं वाऱ्यावर.
बांधाच्या उतरीला दगडाची चळ,
पाण्याचा सळ,
खेकड्याचा पळ.
रातीची हाळी पाहाटेला आली,
परतीचा पाय,
अनोळखी होय.
कविता
कविता आवडली. शब्दांच्या नावीन्यामुळे अधिक आवडली.
मला न समजलेले शब्द/शब्दसंहती :
"चपलीला चाक" : दोन्ही शब्द माहिती आहेत पण दोन्हींचा एकत्र अर्थ माहीत नाही. दुसरं म्हणजे या दोन्ही शब्दांचा इथला अर्थ मला माहित असल्यापेक्षा वेगळाही असावा असं वाटतो आहे.
"ठिपू" शब्द माहिती नाही. पण मजेशीर आहे.
"दगडाची चळ" : म्हणजे चळत, रांग का ?
धन्यवाद! ही कविता पाडलेली
धन्यवाद! ही कविता पाडलेली असल्याने शब्दार्थ देत आहे. (नाहीतरी ग्रेसगत 'लावा तुमचा तुमी अर्थ' (जन्मभर) असा पवित्रा घेतला असता!)
झड: सामान्यत: पाऊस.
रातसारी: रात्रौ, रातच्याला
चळ : चळथ, चळत (ढीग) यासाठी वापरतो कधी कधी.
सळ : ध्वनिदर्शक शब्द.
हाळी: हाक (कर्नाटकी प्रभाव)
(चपलीचे) चाक : हे चकाकी, ग्लिटर आणि ध्वनि या दोऩीं साठी वापरलाय. चाक(आरे) हे ही फिट्ट् बसते. पण स्केटसाठी नाही वापरलाय!
ठिपू: ठिपू[स], ठिपका, ओलसर भासणारा फिकट डाग.
अहाहा... सुरेख!
अहाहा... सुरेख!