तुकाराम होणे

नाम धरुनिया कंठी
देवा ऋणी करुनी ठेणे

कविता आवडली. या २ ओळी विशेष.

सुंदर ! तुकाराम होणे किंवा एकंदरीच जगतात वंदनिय होणे सोपे नाही.
तुकाराम होण्याची पात्रता असणार्‍या बीजाला हवी अंगभूत चिकाटी. त्याचबरोबर प्रतिकूल माती, प्रतिकूल हवा. अशी बीजे प्रतिकूल परिस्थितीतच बहरतात.
मात्र बरीच तुकाराम बीजे पुरेसी चिवट नसल्यामुळे प्रतिकूल परिस्थितीत रुजतच नाहीत. जी रुजतात ती पुर्णपणे अंकुरतच नाहीत. जी अंकुरतात त्यावर इतर विचारांचे कलम केले जाते. शिवाजी जन्मावा पण दुसर्‍याच्या घरात अशी एक म्हण होती. पण आता ती देखील काळाच्या महिम्यात धुसर होत जाईल हळूहळू. त्यामुळे तुम्हाला (आणि आम्हाला) आवडणारा तुकाराम पुन्हा होणे नाही. भारतीय मन वर्तमानापेक्षा भुतकाळातच रमू पाहते ते बहुतेक याचमुळे.

टीप : कवीने उल्लेखिलेली तुकाराम बीज आणि मी उल्लेखीलेले बीज हे संपुर्णपणे वेगवेगळे आहेत याची जाणीव मला आहे. नाहितर उगीच याल 'ये पीएसपीओ जानता नही !' म्हणत. :)

हम्म एकंदर सगळच कठीण आहे... असं कवीतेतिल ओळी म्हणतात.

शीर्षक वाचून, 'पोपट होण्या'च्या धर्तीवरच्या एखाद्या नवीन वाक्प्रचाराची ओळख होईल, या आशेने कविता उघडली, पण कसचे काय नि कसचे काय? पोपट झाला!

कविता आवडली!

आजच्या काळातही एखादा तुकाराम असेल ज्याचे महत्त्व लोकांना तो मेल्यावर कळेल. कोणी सांगावे?