॥ एका लिब्राण्डुचे चिंतन ॥
॥ एका लिब्राण्डुचे चिंतन ॥
-राजीव उपाध्ये
टीप- मी एक "लिब्राण्डू" आहे याचा मला सार्थ अभिमान आहे. ए०आय० पृथ्वीतलावर अवतरल्यापासून मी प्रत्येक मॉडेलची "आण्डु पाण्डु लागले भाण्डु, कोण खरा लिब्राण्डु?" या ओळी देऊन काव्यपूर्ती करण्यास सांगतो. सध्याच्या ए०आय० चा याबाबतीतला अनुभव उत्साहवर्धक आहे.
"लिब्राण्डू" असूनही मराठी शारदेची सेवा करणे ए०आय० मुळे मला शक्य झाले. अर्थातच त्यामुळे ए०आय०चा ऋणी आहे. त्यामुळे सर्व ए०आय० निदकांना ही रचना समर्पित करत आहे.
आण्डु पाण्डु लागले भाण्डु,
कोण खरा लिब्राण्डु?
दोघे म्हणती मीच शहाणा,
म्हणे गर्दी, "नका रे भाण्डु"!
भिंतीवरती फिरती पाली,
खाली धावती ’झुरळे’ सारी;
’वरती’ घोषणा, दगड ’खाली’,
कोण करवी धुमश्चक्री भारी?
पुस्तक फाटे, फळा फुटला,
उठला गोंधळ वर्गामध्ये;
प्रश्न विचारुनी उत्तर शोधा,
दगड कशाला हातामध्ये?
एक म्हणे “ही क्रांती आमची!”,
दुसरा म्हणे “आम्हीच भारी!”
तिसरा येता दगड उचलतो,
चौथा करतो घोषणा सारी!
जनता मग पाहत बसली,
उडे धुरळा मग शब्दांचा;
पाली पळती, झुरळे लपली,
कुणा कळेना खेळ शब्दांचा!
शेवटी सारे शांत झाले,
बसे धुरळा रस्त्यामध्ये;
खरे उत्तर मतपेटीमध्ये,
पुस्तक हरले दगडांमध्ये!