'लोकप्रभा' वाचा आणि वाचू नका!

'लोकप्रभा' हे साप्ताहिक मी 'दैनिक सकाळ' सारखेच 'नेसेसरी एव्हिल' म्हणून वाचत असतो. गेल्या वर्षी वर्षभर कणेकरांचे 'मेतकूट' खपवून घेतले. या वर्षी जाहिरातींचं जग हे सदर चालवून घेण्याची पाळी अहे असे दिसते. पण ते असो. सुमारसद्दी आहेच आणि तिच्याविषयी फारसे काही लिहावे असे नाही. पण 'लोकप्तभा' च्या या वर्षीच्या अंकांमधील दोन सदरे मुद्दाम वाचावी अशी आहेत. एक तर रामदासांचे आठवणीतले ब्रॅन्ड हे सुरेख सदर. एकतर या सदरामागची कल्पनाच भन्नाट आहे. आणि दुसरे लिहिणारे रामदास. दुसरे मला आवडलेले सदर म्हणजे मिलिंद कुलकर्णींचे कोकणचो डॉक्टर आपल्या कोकणातल्या डॉक्टरकीविषयी कुलकर्णींनी लिहिलेले अनुभव मुळातून वाचावे असे आहेत. 'आमच्या कोकणातल्या बाईच्या डोक्यावर एक तरी फूल माळलेले असते, तोंडात पान असते आणि हातात तिचे फळ म्हणजे मूल असते. अशी पान, फूल, फळवाली माझी कोकणी आऊस, बहीण, वयनी माझ्याच कुटुंबाचा भाग झाली आहे. ही स्त्री खरोखरच कर्तृत्ववान आहे. परिस्थितीने तिला चाणाक्ष केले आहे. भाजावळीपासून ते झोडणी-मळणीपर्यंत ती भातशेतीत राबते, अंगण स्वच्छ सारवते. संध्याकाळी तुळशी वृंदावनावरचा दिवा चुकवत नाही. कुळथाची पिढी, भात, पेज, डाळ रांधते. मच्छीकढी बनवते. कधी तरी थोडय़ाशाच चिकनमध्ये मस्त सागुती बनवते. पोरांचा अभ्यास घेत नाही, पण त्यांना अभ्यासाला बसवते. या स्त्रीविषयी मला फार फार आदर आहे.' अशा साध्या साध्या वाक्यांनी सजलेले हे सदर मला खूप वाचनीय वाटते. कुलकर्णींनी असेच दर्जेदार लिहावे आणि अशा लेखनाचे एक पुस्तक निघावे असे मला वाटते.

लेखातील दुवे योग्य त्या पानावर निर्देश करतील असे हलविले आहेत.-संपादक